تصور می‌شد خوشه‌های کهکشانی توسط نیرویی کشیده می‌شوند که از “آنسوی مرزهای” کیهان می‌آید.

منجمین معتقدند کیهان با شتابی همواره تند شونده منبسط می‌شود. نظریات معاصر بر این باورند که کهکشان‌ها از ما دور می‌شوند، زیرا به علت پدیده تورم پس از مهبانگ شروع به دور شدن از ما کردند. تخمینهای جدید  عدد تقریب ۷۱ کیلومتر بر ثانیه را برای هر ۳/۳ میلیون سال نوری بیان می‌کنند. فرض بر اتساع فضا-زمان است که جریان هابل، یا همان ثابت هابل نامیده می‌شود.

اما در سال ۱۹۶۰، نظر می‌رسید اندازه‌گیری‌های انتقال به سرخ کهکشان‌های نزدیک به کهکشان راه شیری حرکتی در مقیاس بزرگ منطبق بر جریان هابل را نشان ‌دهد. گروه محلی، ابرخوشه‌ی سنبله، ابرخوشه‌ی مار باریک-قنطورس و دیگر ابرخوشه‎های کهکشانی در حال حرکت به سوی صورت فلکی قنطورس با سرعت ۶۰۰ کیلومتر بر ثانیه هستند. دانشمندان این حرکت را “رودخانه‌ی بزرگ کهکشان‌ها” توصیف کردند که توسط نیروی جاذبه به سوی منبع گرانشی غول پیکری ،در فاصله‌ی ۱۵۰ میلیون سال نوری دورتر، جاری است. این ساختار پرجرم با نام “جاذب بزرگ” شناخته می‌شود.

بنا بر گزارشات، اندازه‌گیری‌های انتقال به سرخ کهکشان‌های گروه محلی نشان می‌دهد که آن‌ها در حال پرواز به سوی مرکز خوشه‌ی سنبله با سرعتی نزدیک به ۲ میلیون کیلومتر بر ساعت هستند. خوشه‌ی سنبله در فاصله‌ی ۵۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و دو کهکشان عظیم بیضوی مسیه ۸۴ و مسیه ۸۶ را نیز در خود دارد، امادر واقع چیزی که این جرم باورنکردنی را می‌کشد غیرقابل مشاهده و نامعلوم است.

به منظور توضیح تمام این انتقال به سرخهای ترکیب شده، یک گروه از اجرام به نام “دیوار بزرگ” (یا دیوار قنطورس) که جاذب بزرگ نیز در آن جاسازی شده است نظریه پردازی شد، که عامل تحرک باشد. اما دیوار بزرگ دارای تراکم جرم کافی برای اثرگذاری بر ساختارهایی مانند ابرخوشه‌ها نبود. بررسی‌های مختلف (همراه با داده‌های دیگر) منجر به ایجاد نظریه‌ی ماده تاریک شد.

وجود یک نیروی دیگر، که این بار بسیار قدرتمندتر از دیوار بزرگ و فرزندش، جاذب بزرگ، بود؛ در فاصله‌ی بسیار دور از زمین و خارج از محدوده‌ی دید قوی‌ترین تلسکوپ‌ها است، نظر گرفته شد. در همراهی با مجموعه اصطلاحاتی که برای منجمان آشنا باشد، این قدرت دیده نشده “جریان تاریک” نام گرفت.

الکساندر کاشلینسکی به عنوان یک منجم نوشته است: “خوشه‌ها، سرعت کم اما قابل اندازه‌گیریی را نشان می‌دهند که مستقل از انبساط کیهان است و با افزایش فاصله زیاد نمی‌شود. و ماهرگز انتظار پیدا کردن چنین چیزی را نداشتیم.”

چه تعداد گزارش از دانشمندان قابل احترام وجود دارد، که دستگاه‌های پیچیده‌ی طراحی شده برای آزمایش نظریاتشان را به کار گرفته باشند، و با کلماتی مانند “هرگز انتظار چنین چیزی را نداشتیم.” سخن خود را شروع کنند یا به پایان برسانند؟ با وجود مشکلات مربوط به انتقال به سرخ، مقاله ی تصویر منتخب روز قبلی در مورد دبلیومپ (کاوشگر ناهمسانگردی ریزموجی ویلکینسون)، خوشه‌های کهکشانی و کیهان‌شناسی وابسته به تنها گرانش، نشان دادند که نیرویی در کیهان وجود دارد که یک نیروی جاذبه‌ی بسیار بزرگ‌تر از گرانش را اعمال می‌کند: الکتریسیته. هر معمایی که توسط دانشمندان حل می شود در حقیقت پایه های کیهان شناسی پلاسما را محکمتر می کند،و این چنین درست و علمی اثبات شدن را باید از پیش پیش بینی های مبهم و غیر صریح مدلهای عامه پسند، تمیز دهیم.

خوشه‌های کهکشانی گره‌هایی در جریان‌های ابرکهکشانی بیرکلند هستند. ریخت‌شناسی معمول یک جریان بیرکلند بیان می کند این جریانها یک مارپیچ دوتایی، یا سلسله مراتبی از آن‌هاهستند. با دقت بیش‌تر، هر رشته‌ی جریان در مقیاس کوچک‌تر، مجرایی از رشته‌ها است که تمایل دارند به صورت جفت، حول یک محور مشترک دوران کنند.

نیروی اعمال شده توسط پلاسمای الکتریکی موجود در رشته‌های پیچ خورده‌ی جریان‌های بیرکلند است، که بر کیهان حکم فرماست. این نیروها در یک مدار کیهانی که در میدان دید ما قرار دارند به گردش در می‌آیند و سپس با قدرت جذب کنندگی از راه دور از دید ما پنهان می‌شوند. بنابراین، محتمل‌ترین “جاذب‌های بزرگ” رشته‌هایی از پلاسمای الکتریکی با اثر میدانی بیش از میلیاردها تریلیارد بار قوی‌تر از گرانش هستند.

بدون شک کیهان بزرگ‌تر از چیزی است که در این لحظه می‌توانیم رصد کنیم، زیرا ابزار دقیق‌تر می شونداعماق بیشتری را آشکار خواهند کرد. از این اعماق، انرژی‌های الکتریکی با قدرت فوق العاده‌ای بیرون می‌آید. اکنون باید به دنبال توضیحات بهتر باشیم، نه اینکه در فرضیاتی با عمر یک قرن که در زمانی که هیچ کدام از رصدهای کنونی امکان پذیر نبودند ایجاد شدند، غرق شویم.

توضیح تصویر: گفته می‌شد این ابرخوشه‌ی خوش ترکیب، یکی از پرجرم‌ترین اجرام کیهان است. اعتبار تصویر: سازمان فضایی اروپا و Planck Collaboration/Rosat/Digitised Sky Survey.

استفان اسمیت

ترجمه: پرهام سعیدی

The Great Beguiler – Translator: Parham Saeedi

هرگونه استفاده و کپی برداری با ذکر نام “بخش فارسی پروژه آذرخش” آزاد است.