این تیتر خبری از رسانه های هند بود که درمورد این دانشمند هندی اینگونه می گوید:

آژانس فضایی آمریکا، ناسا اخیرا اشعه هایی در طول موج ایکس از یک سیاه چاله را مشاهده کرده است که با مدل های پیشین که تصور می شود ذرات به هم چسبیده و فشرده همراه با گرانش خیلی قوی که حتی نور نمی تواند از آن عبور کند در مغایرت است. چند ماه پیش ناسا اعلام کرد که دوتا از تلسکوپ های فضایی اش یک انفجار عظیم اشعه ایکس که از یک سیاه چاله ابر پر جرم خارج می شود را ثبت کرده اند. این فوران ها به نظر می رسد به دلیل فوران ذرات باردار از سیاه چاله، که طبق نظریه های متعارف اجازه ی خروج چیزی را نمی دهد، می باشد. به گفته ناسا فوران عظیم ناشی از تاج ، محل ذرات بسیار پرانرژی، در اطراف سیاه چاله است.

یافته های اخیر مطابق با نظریه ی اخترفیزیک دان هندی آبهاس میترا می باشد که این نظریه را عنوان کرد که سیاه چاله ها در واقع گوی های بسیار داغ آتشین شبیه به خورشید خودمان است. میترا پیش از این رییس اخترفیزیک نظری در مرکز تحقیقات اتمی بهابها در بمبئی بوده است و در حال حاضر استادیار موسسه ملی بهابها هومی می باشد.

حتی سال قبل فیزیکدان بریتانیایی اسفان هاوکینگ با زیر سوال بردن نظریه خود عنوان کرد که سیاه چاله ها به معنای واقعی وجود حقیقی ندارند. به گفته دانشمندان یک سیاهچاله هنگامی که یک ستاره به پایان چرخه ی زندگی خود می رسد تشکیل می شود. پس از اینکه سیاه چاله تشکیل شد، می تواند با جذب مواد اطراف خود رشد کند. با جذب ستارگان و ادغام با سیاه چاله های دیگر، سیاه چاله های ابر پرجرم با جرم میلیون ها برابر جرم خورشید ممکن است تشکیل شوند.

آبهاس میترا (متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۵۵) یک اخترفیزکدان هندی است که به دلیل دیدگاه های متفاوتش درمورد مفاهیم بنیادی، به خصوص سیاه چاله ها و کیهان شناسی بیگ بنگ شناخته شده است.

آبهاس میترا

اما مدل او چگونه مشاهدات ناسا را توجیه می کند؟

بهترین مثال، نزدیک ترین گوی پلاسمایی مغناطیسی، خورشید، است که توسط لایه ای نازک از پلاسما یه نام تاج احاطه شده است. ناپایداری های این پلاسمای مغناطیده باعث فوران های تناوبی از خورشید به عنوان شراره های خورشیدی و فوران های جرمی تاج می باشد.

مشاهدات ناسا را می توان به طور طبیعی با مدل Magnetospheric Eternally Collapsing Objects) MECO) توضیح داد. MECO ها قرص های برافزایشی را از خود نشان می دهند، چیزی شبیه به حلقه های اطراف سیاره زحل، و ممکن است در گاز های میان ستاره ای غوطه ور باشد.  جریان گاز توسط گرانش به طرف داخل کشیده می شود که براثر اصطکاک بسیار داغ می شود و اشعه ایکس تابش می کند. در حالی که سیاهچاله نمی تواند میدان مغناطیسی ذاتی از خود نشان دهد، در اطراف یک MECO میدان مغناطیسی همراه با تجمع گاز یا دیسک وجود دارد. میدان های مغناطیسی قوی  در واقع دراطراف چندین “سیاه چاله” یافت شده اند که تصور می شود اجرام MECO هستند و سیاه چاله های واقعی زاده ی معادلات انیشتین نیستند.

او مفاهیم اصلی کیهان شناسی استاندارد “بیگ بنگ” و “سیاه چاله” را زیر سوال برده است. او ادعا می کند که به اثبات دقیقی درموارد زیر رسیده است:

1. سیاه چاله نمی تواند کاملا چاله ی سیاه باشد حتی در چارچوب نسبیت عام کلاسیک
2. توجیهات بیگ بنگ گمراه کننده است و کائنات واقعی باید اساسا متفاوت با مدل استاندارد بیگ بنگ باشد.

در نتیجه، تحقیقاتش بیان می کند که، انرژی تاریک، یک توهم ناشی از مطرح کردن کائنات پیچیده از مدل ساده ی بیگ بنگ است.

برای مطالعه بیشتر به لینک های زیر مراجعه کنید:

NASA Says Indian Scientist’s Theory Is Correct, Black Holes Don’t Really Exist

NASA capture calls for fresh look at black hole theories: Mitra

No Massive Black Hole in Cygnus X-3

گردآورنده: فرزین حسینی