امروز شاهد پدیده زیبای ماه گرفتگی بودیم که در عرض های جغرافیایی کشورهای فارسی زبان هم مشاهده پذیری داشت، این ماه گرفتگی در ایران با وجود ارتفاع پایین ماه، بسیاری از علاقه مندان را در سحرگاه بیدار نگه داشت، محمدجواد شاه حسینی از اعضای بخش فارسی پروژه آذرخش تصاویر زیبا و فریبنده ای از این پدیده تهیه کرد که در ادامه این مطلب می بینید.
یکی از مدل های جدید و جالب درباره ماه، مبحث تاثیرپذیری ماه از نیروهای الکترومغناطیسی و به خصوص الکتریکی می باشد، ترجمه این متن توسط فرزین حسینی یکی از سرپرستان بخش فارسی و پرستو غزنوی از اعضای ناپیوسته این مجموعه آماده گردیده است، که منبع اصلی آن در انتها قید شده است.
بشر از ابتدامشاهدات شگفت انگیزی به ماه داشته است. احتمالا اجداد ما درباره سرچشمه و اثرات آن تعمق می کردند.
برای بیش از هزارسال گزارش هایی در مورد پدیده های مربوط به ماه وجود داشته که از یک جسم آسمانی مرده و راکد انتظار آن نمی رفت. توضیحات عجیبی که گوناگونی تابندگی ابرهای قرمزوسبز یا فوران ناگهانی زبانه های زرد و فلاش های شدید نوری را توصیف میکنند. همچنین مشاهداتی با نظریه های معمول سازگار نیست.
زیرا گمان میشود که ماه گرمای خود را بیش از میلیون ها سال پیش در فضا تمام کرده است و هیچ میدان مغناطیسی قابل بحثی دراین سطح ندارد. درنتیجه منجمان و اخترفیزیکدانان درمورد پدیده های ماه به عنوان یک شی ناپایدار صرف نظر کردند. از آنجا که بسیاری از مشاهدات به جای استفاده از شواهد و تصاویر اخیر از طریق استنباط های شخصی سرچشمه می گرفت ، گفته می شد که این وقایع و پدیده ها ساختگی یا غیر قابل اعتماد هستند. با این حال، برخی به طور جدی در تلاش برای مرتبط کردن داستان های تاریخی با برخورد های فیزیکی بودند:
“این یک ماه درخشان جدید بود و بر طبق معمول در این فاز شاخ هایش به سمت شرق بود؛ ناگهان شاخ بالایی به دو شاخ تقسیم شد. از وسط این جدایی یک مشعل شعله ور برخاست و خارج شد و در یک فضای قابل توجه آتش و گرما و ذغال و جرقه قرار گرفت. دراین زمان ماه بهم پیچید، آن طور در اضطراب و از زبان کسی که آن را با چشم خودش دیده بود و برای من تعریف کرد، ماه مثل یک مار زخمی می تپید! و بعد از آن در شکل مناسبش قرار گرفت. این پدیده بارها تکرار شده، شعله ها بطور تصادفی در شکل های متنوع و پیچیده ای ظاهر شده و بعد به حالت عادی خود برگشته اند. بعد از این تحولات ماه از یک شاخ به شاخ دیگر، در تمام مدت این پدیده ها، در طرف سیاه آن ثبت شده است.” (جک.ب.هارتانگ(۱۹۷۶). ” Was the Formation of a 20-km Diameter Impact Crater on the Moon Observed on June 18, 1178?” Meteoritics 11:187-194).
شهاب سنگ ها یکی از نظریات برای پدیدار شدن و ناپدید شدن ناگهانی درخشش های ماه هستند، اگرچه فرضیه ی هارتانگ با شک و تردید همراه است.
تصور دیگر این است که تابش های ماه از خود این قمر سرچشمه نمی گیرند. این منطقی است که فرض کنیم شرایط نامطلوب می تواند به تصورات اشتباهی منجر شود. اتمسفر زمین برای تصاویر تلسکوپ های زمینی دردسر ساز است، بنابراین ممکن است برخی اختلالات شکستی یا بازتابی در داده های گرفته شده ما از ماه وارد شود. اگر رصد ها در شرایط بحرانی انجام شوند، وضوح تجهیزات یا میزان دید می تواند جزء عوامل موثری در مشاهدات باشند.
از آنجا که گفته میشود برخی از TLP ها مانند یک شمع، مدام روشن و خاموش می شوند، محققان اظهار می کنند که ماه دارای اندوخته ای از گاز است که در زیر سطح آن به دام افتاده اند. در ماه لرزه ها و لغزش های خاک ممکن است باعث از هم گسیختگی حفره ها شود و به گاز اجازه ی خروج به صورت ستون های مه آلود در مقابل نور خورشید را می دهد.
اکثر این زبانه ها در لبه های دریاهای ماه قرار گرفته اند که زمین شناسان بر این باور هستند که مناطق آتشفشانی قدیمی هستند. در تصویر پایین صفحه یکی از تصاویر TLPها است که در “دریای بخارها” قرار گرفته است. ساختار “اینا”(Ina structure) ناحیه ای دیگری است که در آن تصور می شود انفجارات گازی رخ می دهد، اما مدل های استاندارد عمر این قسمت را بیش از ۳ میلیون سال تخمین می زنند، بنابراین تاثیر آن روی مشاهدات جدیدتر با شک همراه است.
این نقطه روشن ممکن است شما را یاد نقاط روشن روی سطح سرس بندازد…

ماه – به نقطه روشن روی سطح آن توجه کنید
این باعث به وجود آمدن سوالی می شود که خواهد پرسید آیا این پدیده های گذرا روی ماه واقعی هستند. سوال توسط تفکیک های آماری اخیر که شامل شواهدی برای آن ها و گزارش های معتبری بود جواب داده شد. چه توضیحی برای ظاهر آن ها ممکن است وجود داشته باشد؟
یک نظریه که نزدیک ترین احتمال را ارایه می دهد مربوط به شارژ و دشارژ الکتروستاتیک مواد روی سطح است. شارژ تماسی ذرات یا شناوری الکتروستاتیکی گرد و غبار نزدیک ماه ممکن است نمایان شوند و از سیاره ی ما قابل رویت شوند. برخی ویژگی های سطح ماه به نظر می رسد خراش های الکتریکی هستند تا اصابت های شدید که در گذشته رخ داده است، بنابراین نیروهای الکترودینامیکی باقی مانده ممکن است در محیط اطراف ماه تا به حال منتظر مانده باشند- به ویژه از آن زمان که مدار ماه وارد و خارج غلاف بارداری می شود که از زمین سرچشمه می گیرد.
برای مطالعه ی بیشتر از رالف جورجنس در مورد تعامل های الکتریکی بین ماه و دیگر اجرام سیاره ای در گذشته می توان به پایگاه Kronia.com مراجعه کرد.
نوشته شده توسط استفان اسمیت
منبع متن اصلی:
https://www.thunderbolts.info/tpod/2007/arch07/071221lunarphenomena.htm
تصاویر زیر توسط محمدجواد شاه حسینی از کرج انداخته شده است.

خسوف مهر ماه ۹۴ – محمدجواد شاه حسینی

خسوف مهر ماه ۹۴ – محمدجواد شاه حسینی
ارسال پاسخ