“اگر فقط یک طرف را بشنوی، در تاریکی خواهی بود ، گوش به هر دو طرف بسپار تا همه چیز برایت روشن شود.”
-لورد چسترفیلد
“کهکشان ها شکل ها و اندازه های مختلفی دارند، و تا همین اواخر، توضیح چگونگی آن ها برای اخترشناسان مجهول بود. در حال حاضر دانشمندان از نظریه ی ماده تاریک برای توضیح این باغ وحش کهکشانی موجود در جهان استفاده می کنند.” توضیحات ریاضی برای ماده ی تاریک در برنامه های کامپیوتری پیاده می شوند که در نهایت مدل هایی از شکل گیری کهکشان ها بدست می آید.
نتایج حاصل غالب منجمین نشان می دهد که ماده ی تاریک تقریبا ۲۵ % از کائنات را تشکیل می دهد. به اصطلاح “انرژی تاریک” هم بیشتر از ۷۰ % کائنات را شامل می شود، ما بقی ۵% باقی مانده هم ماده ی باریونی قابل مشاهده با چشم غیر مسلح و قابل آشکارسازی با ابزار آلات است.
اخترشناسان از اصطلاح باریونی در اشاره به تمام اجرام سماوی ساخته شده از ماده ی اتمی طبیعی استفاده می کنند که ماده ای متشکل از پروتون ها و نوترون ها می باشد. توجه داشته باشید که الکترونها باریونی نیستند،بلکه لپتون هستند، آنها را در مقیاس های نجومی نادیده در نظر می گیرند چون پروتون ها معمولا به خودی خود با الکترون ها همراه هستند.
همانطور که در بالا ذکر شد، ماده تاریک ستاره یا سیاره نیست که دیده شود، ماده تریک، از جنس ماده ی باریونی طبیعی نیست، زمانی که ابر های باریونی نوری جذب می کنند می توان آن ها را رصد کرد، ولی ماده تاریک این خاصیت را ندارد، از طرفی ماده تاریک را نباید با پاد ماده هم اشتباه گرفت.
در حال حاضر محققان معمولا از نظریه ی “ماده تاریک سرد لامبدا” برای نوشتن یک مدل ابرکامپیوتری جدید استفاده می کنند که قادر است تقریب نزدیکی از تعداد کهکشان های مارپیچی و بیضوی قابل مشاهده را به ما بدهد.
وجود ماده تاریک در محاسباتشان دشوار فرض می شود زیرا تصور می شود کهکشان ها توسط هاله ای از ماده تاریک احاطه شده اند. طبق این مدل، چنین تراکم بالایی از ماده تاریک برای نگه داشتن خوشه های کهکشانی کنارهم الزامی است، و همچنین از جداشدن کهکشان های تکی هم جلوگیری می کند.
این اظهارات زمانی قابل اعتماد خوانده می شوند که بتوانند با مشاهدات ما از کیهان هم همچون معادلات ریاضی سنخیت داشته باشند. به منظور ارایه این پیش بینی ها، بسیاری از فرضیات باید تحت اللفظی در نظر گرفته شوند. با این اوصاف، هنوز بسیاری از موارد وجود دارند که مدل های استاندارد قادر به پیش بینی و توضیح آن ها نبوده است، برای مثال، ساختار بزرگ مقیاس جهان!
منجمین معروف پیش بینی می کنندکه ماده تاریک ساختار کهکشانی را تشکیل داده است. یکی دیگر از مشکلات ریاضی، سیاهچاله ها هستند،که همواره برای فرضیه پردازان مهم است، از آنجا که گفته می شود سیاهچاله در هر کهکشان ساکن است. هردوی ماده تاریک و سیاهچاله ها (همچنین انرژی تاریک) ساختار های مهم ریاضیاتی بین جوامع نجومی هستند، چراکه در ذهن آنها گرانش لازمه ی تمام نیروهای حاکم بر حرکت کهکشانی در کیهان است.
یک دستاورد بسیار متفاوت توسط کسانی که نظریه ی کیهان شناسی پلاسما را پایه گذاری کرده اند، بدست آمده است.
اخترفیزیکدانی به نام هانس آلفونن برای اولین بار نظریه ی “کهکشان های الکتریکی” را در سال ۱۹۸۱ پیشنهاد کرد. طبق این مدل، کهکشانها و حرکتشان بیشتر به یک موتورهم قطبی شباهت دارند. یک موتور الکتریکی که به دلیل جریان های الکتریکی که میدان مغناطیسی ایجاد می کنند، کار می کند ، باعث می شود یک دیسک فلزی در راستای متناسب با جریان ذخیره شده به دور خود بچرخد.
در این مدل، یک دیسک کهکشانی مانندیک دیسک فلزی فرض می شوند، (موتور فارادی). جریان های وسیع بیرکلندی پلاسما در محور های کهکشانی جاری می شوند و در امتداد دیسک خارج می شوندو ستاره ها در این دیسک به وسیله ی این جریان ها تقویت می شوند. کهکشان ها، به نوبه خود، قدرت خود را از جریان های بین کهکشانی بیرکلند دریافت می کنند که در فضا به صورت ساختار های رشته ای قابل مشاهده هستند و توسط میدان مغناطیسی خود قابل ردیابی هستند.
رشته های الکتریسیته را می توان در همه جا دید: جرقه های الکتریسیته ساکن، رعد و برق، جت های اشعه ایکس که از قطب های کهکشان ها فوران می کنند و رشته هایی که از ابرخوشه ها که این ساختار های بزرگ مقیاس را در کائنات ساخته اند. جریان های بیرکلند در یک ارتباط خطی در امتداد یکدیگر همراه با جاذبه ای دوربرد هستند که ۳۹ برابر اندازه ی گرانش است.
در واقع این مدل چگونگی گستردگی ستارگان در فضاهای کهکشانی و همچنین چرخش آن ها حول مرکز کهکشان را با استفاده از پلاسما و الکترومغناطیس شرح می دهد.
بارهای الکتریکی می توانند جریان را از طریق غبار پلاسمای پرانرژی بین خوشه ها، کهکشان ها، ستارگان انتقال دهند.
استفان سمیت
ترجمه: فرزین حسینی
منبع:
http://www.thunderbolts.info/tpod/2010/arch10/100113shape.htm
هرگونه نشر و یا کپی برداری تنها با درج نام “بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش” مجاز می باشد
ارسال پاسخ