با توجه به گزارشات، بادی که از سیاهچاله ی بسیار پرجرمی که در مرکز کهکشان PDS 456’ قرار دارد می وزد، عامل واپیچیش و شکل گیری چنین ساختاری در این کهکشان می شود.
یک جریان الکتریکی در پلاسما، میدانی مغناطیسی تولید میکند که باعث تنگش جریان میشود.در واقع دو رشته از جریان الکتریکی تحت تاثیر میدان مغناطیسی به صورت مارپیچی به دور یکدیگر میپیچند و تا مسافت های دور منسجم باقی میمانند. این ساختار مارپیچی می تواند نیرو را در فضا منتقل کند،به این جریان تنگیده ،پینچ بنت یا زد پینچ میگویند.
دانشمندان پلاسما نشانه های الکتریکی راتقریبا در هر جزئی از جهان مشاهده نمونده اند. طبق گفته ی دانشمندان ناسا دنباله ی سیاره ی زهره نیز به صورت رشته ای است (برای اطلاعات بیش تر درباره دنباله های الکترومغناطیسی سیارات کلیک کنید).درخشش سحابی های سیاره ای نیز بر اثر این رشته ها و شبکه های پیچیده است (برای اطلاعات بیش تر درباره سحابی ها کلیک کنید). ستارگان Hebrig- Haro و برخی از کهکشانها اغلب رشته های در هم تنیده ای رو در ساختار خودشان به نمایش میگذارند. این رشته ها جریان های بیرکلندی هستند (اطلاعات بیش تر درباره جریان های بیرکلند را از اینجا بخوانید) که تنها بخش قابل مشاهده ی جریان های عظیم الکتریکی میباشند .باقی مانده ی جریان های کهکشانی میدان مغناطیسی ای تولید میکنند که می توان از آنها نقشه بردادری کرد، همانطور که در مورد کهکشان PDS 45 این کار انجام شده است.
جریان هایی با چگالی بالا در امتداد محورچرخش کهکشان ها جریان میابد و باعث تشکیل لایه های دوتایی می شوند، که گاهی اوقات به صورت لوبهایی، در محدوده ی اشعه ی ایکس و رادیویی در اطراف کهکشانهای فعال دیده می شوند.این جریان ها بعد از گسترش یافتن، توسط بازوهای مارپیچی به هسته ی کهکشان باز گردانده می شوند.هر عنصری در یک مدار کهکشانی انرژی تابش میکند، که این نشان دهنده ارتباط ( کوپل شدن) – جفت شدگی- آنها با مدار های بزرگ تر است. به نظر میرسد کهکشان ها در طول رشته هایی ایجاد میشوند، با توجه به این واقعیت، میتوان به وسعت مدار های بزرگتر پی برد. (درباره جریان ها و رشته های پلاسما اینجا را مطالعه کنید)
رفتار پلاسما با توجه به شرایط در این مدار ها تعیین میشود.نوسانات میتوانند لایه های دوتایی با ولتاژ بسیار بزرگ بینشان ایجاد کند. نیروهای الکتریکی در لایه های دوتایی میتوانند بسیار قوی تر از نیروهای گرانشی و مکانیکی باشند.لایه های دوتایی پلاسما را به سلول ها و رشته هایی تقسیم می کنند که می توانند چگالی و دماهای متفاوتی داشته باشند. (درباره پلاسما می توانید این متن را بخوانید)
لایه های دوتایی در یک باند وسیعی از فرکانس ها امواج رادیویی منتشر میکنند.آنها میتوانند مواد موجود در کهکشان را به دسته هایی طبقه بندی و چگالشان کنند.آنها میتوانند ذرات باردار را به صورت پرتوهای انرژی کیهانی شتاب بدهد.لایه های دوتایی میتوانند منفجر شوند و انرژی ای بسیار بیش از آنچه که در محل محیا دارند، منتشر کنند. این اثر را میتوان در عود ستاره ای و یا به اصطلاح نوا مشاهده کرد. (لایه های دوتایی را می توانید با مطالعه این لینک بیش تر بشناسید.)
از این چشم اندازکه کیهان را میبینید، مشاهده می کنید اجزای مختلف با مدارات بزرگتر در ارتباطند و توسط آن مدارات هدایت میشوند. الکترون ها و ذرات باردار در میدان های قوی الکتریکی ای که مقدار زیادی انرژی در پهنای وسیعی از باند منتشر میکنند ، شتاب میگیرند. تغییر شرایط در تولید جریان های بیریکلند در کهکشان ها به این معناست که الگوهای تابش در طول زمان تغییر میکنند. در برابر فیزیک خارق العاده ی سیاهچاله ها،PDS 456 احتمالادر حال نشان دادن این تغییرات شرایط است.
توضیح تصویر: تصور هنرمندانه ای از سیاهچاله ی PDS 456’، اعتبار تصویر: ناسا-جی پی ال-کلتک
استفان اسمیت
ترجمه: فاطمه طهماسبی
Written in the Wind – Translator: Fatemeh Tahmasebi
هرگونه کپی برداری یا استفاده از این متن با ذکر نام “بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش” آزاد است.
ارسال پاسخ