الکتریسیته به صفحه های کهکشانی قدرت می‌بخشد.

طرفداران جهان الکتریکی بر این باورند که کهکشان‌ها مانند دستگاهی (موتور هوموپولار) که مایکل فارادی بیش از صد سال پیش اختراع کرد، عمل می‌کنند. یک موتور هوموپولار توسط میدان مغناطیسی که ناشی از صفحه‌ی دایروی رسانای فلزی است کنترل می‌شود. صفحه‌ی فلزی بین دو قطب یک آهنربای مغناطیسی قرار گرفته است، که باعث می‎شود با یک آهنگ ثابت، متناسب با جریان ورودی به دور خود بچرخد. کنتور برقی که ماهانه قبض برق خانه‎های شما را محاسبه می‎کند، یک موتور هوموپولار است.

کشف الکترومغناطیس در ۱۸۲۰ توسط هانس اورستد بود که راه را برای اختراع فارادی هموار ساخت. در سال ۱۸۰۰، “پیل ولتا” ساخته الساندرو ولتا، یکی از باتری‌های اولیه، چشمان اورستد را به رابطه‌ی بین الکتریسیته و مغناطیس باز کرد. دستگاه ولتا از دسته ای از صفحات متناوب از جنس مس، روی و مقواهای آغشته به محلول نمک تشکیل شده بود او سیم‌های رسانایی را بالا و پایین این دسته از صفحاتی وصل کرد. هنگامی که دوسیم در یک مدار وصل شوند، جریان بار الکتریکی از طریق باتری برقرار می شود.

اورستد گزارش کرد که سوزن یک قطب نما هنگامی که به باتری شارژ  شده نزدیک ‌شود، منحرف می‌شود. مشاهدات او مبنی بر ارتباط الکتریسیته و مغناطیس با تحلیل‌های ریاضی اثر الکترومغناطیسی آندره آمپر منطبق شد، که منجر به آزمایش فارادی شد.

دستگاه فارادی متشکل از یک سیم، یک باتری و یک منبع جیوه بود. سیم به طور آزادانه از یک قلاب آویزان و فقط با جیوه در تماس بود. یک میله‌ی مغناطیسی به صورت عمودی در جیوه تعبیه شده و  به قطب منفی باتری متصل بود. قطب مثبت به قلابی که سیم را نگه داشته بود وصل شد. هنگامی که الکتریسیته در مدار از قطب مثبت به منفی عبور می‌کند، سیم مغناطیده شده و یک میدان مغناطیسی دایروی اطراف سیم ایجاد می‌شود، که به دور میله‌ی مغناطیسی داخل جیوه می‌چرخد.

فیزیکدان هلندی هندریک لورنتس دریافت که سرعت و بار یک ذره، و همچنین قدرت یک میدان مغناطیسی بر روی مسیر حرکت ذره تاثیر می‌گذارند. هنگامی که الکتریسیته از طریق دیسک رسانای موتور هوموپولار در یک میدان مغناطیسی جریان می‌یابد، یک نیرو روی بارها در رسانا عمل می‌کند که منجر به تولید گشتاور می‌شود. اثر گشتاور باعث می‌شود که دیسک حول نقطه‌ی محوری خود بچرخد. نیرویی که بر مسیر هر دو بردار حرکت ذرات باردار و نیروی اعمال شده، عمود است “نیروی لونتس” نامیده می‌شود.

اخترفیزیکدان هانس آلفون نظریه‌ی “کهکشان‌های الکتریکی” را درسال ۱۹۸۱ ارائه داد. آلفون (برنده جایزه نوبل) خاطر نشان کرد که کهکشان‌ها و حرکت آن‌ها به یک موتور هوموپولار شباهت دارد.

نزدیک کهکشان راه شیری، یک منطقه‌ی “مرموز” مکان رشته‌های درخشانی با ضخامت ۱ الی ۳ سال نوری و طول ۱۰ الی ۱۰۰ سال نوری است. کاوش‌های رادیو تلسکوپ‌های اخیر در این منطقه نشان می دهد که  وجود رشته‌ها با مناطق ستاره‌زایی در ارتباط است. آنچه این رشته‌ها را ایجاد کرده برای ستاره‌شناسان ناشناخته باقی مانده است.

در یک جهان الکتریک، “رشته‌های رادیویی غیر حرارتی” همان جریان‌های بیرکلند هستند که الکتریسیته را به سوی مناطق ستاره‌ساز و مرکز کهکشان هدایت می‌کنند. همانطورکه در بسیاری از مطالب سایت اشاره شده است، این الکتریسیته است که باعث تشکیل ستارگان و فعالیت‌های دیگر در فضا می شود. تمام مناطق ستاره‌زایی رشته‌های مشابهی را نشان می‌دهند اما آنها تنها با تاثیراتی که دارند قابل آشکارسازی هستند. نزدیک هسته‌ی کهکشان راه شیری، نیروهای الکتریکی متمرکز شده‌اند بنابراین رشته‌ها در نور مرئی می‌درخشند. آن رشته‌ها و میدان‌های الکترومغناطیسیشان عامل مسطح بودن کهکشان‌ها همراه با برآمدگی مرکزی هستند. آن‌ها مانند دیسک موتور هموپولار فارادی هستند.

همانطور که قبلا گفته شد، این ایده سرعت‌های مماسی کشف شده در ستارگان نزدیک نواحی بیرونی کهکشان ها و همچنین چرخش سریع خورشید به دور خودش در نواحی استوایی نسبت به نواحی با عرض بالاتر را توضیح می‌دهد.

ترجمه: فرزین حسینی

Motor Function

Translator: Farzin Hossaini

مقاله کیارش دانش، عضو پیوسته آذرخش پارسی با محور ستارگان نارس را به شما پیشنهاد میکنیم که چکیده آن را میتوانید از اینجا بخوانید.

همچنین لازم به ذکر است اولین پیل سوختی ساخت بشر، معروف به پیل بغداد یا پیل اشکانی است که میتوانید مطالب مرتبط به آن را از طریق اینترنت پیگیری کنید.