سحابی حلقه را میتوان ، سحابی لوله  نامید.

در توصیف ساختار سحابی ای که در عکس بالا دیده میشود ، معمولا، اصطلاح “خروج دو قطبی” استفاده میشود.اگر چه هنوز هم علت این اثر برای اکثریت ستاره شناسان گیج کننده باقی مانده است. نظر غالب برای اینکه چرا این ساختار ها به صورت گره ظاهر میشوند این است که گاز و گرد و غبار به صورت باد، می وزند. باد هایی که براثر امواج شوکی حاصل از انفجار ستاره ایجاد شده اند. در بسیاری از موارد، سحابی را، به دلیل انتشار اشعه ی ایکس و یا امواج فرابنفش شدید، به عنوان  تشکیل دهنده ی ستاره میشناسند و تصور میشود که فرآیند همجوشی هسته ای نیز در در داخل ابر اتفاق می افتد. بادها و امواج شوکی به عنوان دلایل تشکیل ابر های رشته ای شناخته شده اند… سحابی هایی با غلظت چنان کم که دود سیگار در مقابل آنها توپر به نظر میرسد که در نهایت با افزایش بیشتر غلظت به محلی برای متولد شدن ستارگان تبدیل میشوند.

از سویی دیگر،نظریه ی جهان الکتریکی آن چیزی که در فضا حرکت میکند را پلاسما میداند و نه گاز داغ! و برآن فیزیک الکتریسته اعمال میشود و نه فیزیک گاز داغ… پوسته ی یک سحابی سیاره ای دارای یک  یا چند غلاف و یا دولایه پلاسما  میباشد که همانند یک خازن عمل میکند  و به طور متناوب باعث ذخیره و آزادسازی انرژی میشود.جریان الکتریکی درون غلاف در داخل و یا خارج پوسته به طور متناوب افزایش و یا کاهش میابد.

حرکت ذرات باردار، جریان الکتریکی را تشکیل میدهد. این جریان الکتریکی توسط یک میدان مغناطیسی احاطه شده است که با افزایش فاصله کاهش میابد. میدان مغناطیسی، زمانی که تعداد بیشتری از ذرات باردار در یک امتداد حرکت کنند و یا سرعتشان بیشتر شود، افزایش می یابد. یون هایی که داخل میدان مغناطیسی در حرکتند به سمت محور جریان فشرده میشوند که این اثر را به اسم پینچ بنت میشناسیم.

یک تخلیه ی الکتریکی درون یک ابر پلاسمایی دولایه ای در امتداد محور خود ایجاد میکند.بارهای مثبت در یک طرف و بار های منفی در طرفی دیگر قرار میگیرند. یک میدان الکتریکی قوی بین دو طرف شکل میگیرد که اگر جریان به اندازه ی کافی قوی باشد باعث درخشش دولایه میشود در غیر این صورت این ساختار نامرئی وغیر قابل رویت است  که به آن اصطلاحا حالت تیره میگویند.

لامپ نئونی که تنها در فرکانس تشدید در یک گاز کامل از خود نور ساطع میکند میتواند مدل بهتری برای یک سحابی باشد. الکتریسیته ای که از درون گاز نئون میگذرد باعث شکل گیری پلاسما و درخشش آن به به صورت زرد کم رنگ میشود. گاز های دیگر، همچون اکسیژن و هیدروژن نور های آبی و قرمز ایجاد میکنند و به این ترتیب عناصر سنگین تر رنگ مخصوص به خودشان را دارند. سحابی حلقه نمایانگر تابش در همه ی آن طول موج هاست.

این ایده برای ستاره شناسانی که به شرایط مطلق گرانشی و جرم فک میکنند، نا آشناست و تعداد کمی از آن ها درباره ی ذرات باردار فک میکنند.آنها به ذرات باردار به عنوان یک جت و نه جریان بیریکلندی که در امتداد محور میدان قرار دارد، فکر میکنند. آنها در مورد تغییرات ناگهانی در چگالی و سرعت ذرات باردار به عنوان موج شوکی فکر میکنن نه دولایه های پلاسما که میتوانند منفجر شوند!

رفتار پلاسما با نوسانات در جریان بار الکتریکی هدایت میشود. به این معنا که نیروهای الکتریکی می توانند چندین بار قوی تر از گرانش باشند. دولایه ها میتواند پلاسما را به سلول هایی تقسیم نماید که دما و چگالی متفاوتی از هم داشته باشند.

در سحابی M57، عکس بالا، نمایی از پایین یک بشکه و نشان دهنده ی جریانات بیریکلندی که انرژی الکتریکی در آنها ذخیره میشود، میباشد. مناطق پینچ بنت در انتها دیده میشوند که پلاسما با جریان یافتن  و تخلیه ی الکتریکی درون این پینچ ها شروع به درخشش میکند.

استفان اسمیت

مترجم: فاطمه طهماسبی

The Ring is a Barrel – Translator: Fatemeh Tahmasebi