تصاویر اخیر از ستاره ی CN Cygni مدار های الکتریکی را آشکار کرده که ستاره را کنترل می کنند. تابش در طول موج رادیویی(آبی)، مریی(سبز)؛ و اشعه ایکس (قرمز) جزییات داخلی بیشتری را از تخلیه های الکتریکی پلاسمایی به طور برجسته نشان می دهد.
دایره ی قرمز بیرونی(تصویر مریی بزرگ) متشکل از رشته های شعاعی است. این ناحیه ی متراکم پلاسمایی جایی است که پلاسما به حالت درخشان می رود. سطح مقطع هایی از جریان های بین ستاره ای بیرکلند را نشان می دهد که دچار تنگش شده اند و ستاره هارا تشکیل می دهند. مدور بودن آن نشان می دهد که ما درحال مشاهده ی ستاره در امتداد محور جریان هستیم: رشته های شعاعی به صورت بهم فشرده در اثر تنگش های مغناطیسی پدیدار می شوند.
رشته های سبزی به شکل “سوسیس” که در “جت” نزدیک مرکز هستند ناحیه ای باریک از تنگش مغناطیسی را نشان می دهد که به صورت جریان به داخل ستاره روانه می شود. افزایش چگالی جریان پلاسما را به حالت درخشان می برد. ناپایداری، که به آن ناپایداری “سوسیس” گفته می شود، باعث تنگش های ثانویه می شود که ساختار جت را به سلول هایی تقسیم می کند. شکل فرفری نتیجه ی زاویه ی دید از جریان است که در راستای محور گردش است. ستاره در مرکز از نوع دوتایی است.
بسیاری از ستارگان در چنین منظومه های فعالی (که امواج داخل جریان های بین ستاره ای باعث درخشان شدن اجزای دورتر می شوند) متعدد هستند. همانطور که در اینجا نیز دیده میشود، اغلب آنها ترکیبی از یک غول قرمز و یک کوتوله سفید هستند. جزییات عملکرد آنها در این مقاله به صورت کامل آمده است.
Mel Acheson
ترجمه: فرزین حسینی
منبع:
https://www.thunderbolts.info/wp/2015/03/16/plasma-star/
هرگونه انتشار و استفاده از مطالب این سایت، تنها با ذکر نام “بخش فارسی پروژه آذرخش” امکان پذیر می باشد
ارسال پاسخ