در جهان الکتریک، ارتباط مشاهده شده رشته های رادیویی غیر حرارتی (NRF) با مناطقی که ستاره شکل می گیرد، قابل انتظار است.
ناحیه ای در فاصله ۹۰۰ سال نوری از هسته راه شیری یا رشته های درخشان به ضخامت ۱ تا ۳ سال نوری و طول ۱۰ تا ۱۰۰ سال نوری متقاطع است. این ها کشفیاتی هستند که بعد از اختراع رادیو تلسکوپ های جدید که می توانند از opaque dust هم فراتر رصد کنند، داخل کهکشان شناخته شده اند. آخرین رادیو تلسکوپ کاوشگر این منطقه نشان میدهد که این رشته ها با شکل گیری ستاره ها مرتبط است. محققان اذعان دارند که مکانیسم دقیق شکل گیری رشته ها هنوز کشف نشده است، اما آنها پیشنهاد می دهند که یک احتمال، برخورد بادهای انفجار ستاره های منفرد است.
در مدل جهان الکتریک، ارتباط رشته های رادیویی غیر حرارتی (NRF’s) با ناحیه ستاره سازانتظار می رود. اگرچه، بحث بر سر آن بالا گرفته است. رشته ها، جریان های بیرکلند و خطوط انتقال عظیم هستند که انرژی الکتریکی مناطق شکل گیری ستارگان و مرکز کهکشان را تامین می کنند. آنها نه به عنوان یک اثر بلکه علت اولیه شکل گیری ستاره ها و فعالیت های دیگر در مرکز کهکشان هستند. تمامی مناطق ستاره ساز- حتی تمامی ستارگان منفرد- دارای رشته های این چنینی هستند. اکثر رشته ها نیز در نور عادی دیده نمی شوند. آنها تنها با تاثیرشان بر روی گاز و غبار کششی بین ستارگان قابل تشخیص هستند. اما در چند مکان، از جمله منطقه ای در نزدیکی هسته کهکشان، توان الکتریکی متمرکز شده است، پس جریان های تامین کننده ستاره می درخشند. از آنجا که منبع این نیرو از نوع الکتریکی است، به مدل سیاهچاله گرانشی نیز برای توضیح ریختن انرژی از جریان های متمرکز کهکشانی در Sgr A نیازی نیست.
مترجم: فرشته معماریان
Translator: Fereshteh Memarian
Reference: Galaxy Filaments
هرگونه کپی برداری و یا استفاده از این اثر تنها با ذکر نام “بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش” جایز می باشد
ارسال پاسخ