HH 1165 در خوشه‌ی sigma Ori (خوشه‌ای در صورت فلکی شکارچی). سولفور (گوگرد) یونیزه شده مورد استفاده برای نقشه برداری جت ۷٫ ۰ میلیون سال نوری، سبز است.

Credit: B. Riaz, C. Briceno, E. Whelan, S. Heathcote

ستارگان کوتوله‌ی قهوه‌ای، دسته‌ی دیگری از اجرام درخشان (ستاره‌سان) هستند که جت‌هایی از ماده تابش می‌کنند.

یک گزارش خبری، کشف خروج جتی از ماده را از یک ستاره‌ی کوتوله‌ی قهوه‌ای گزارش می‌دهد. یک ستاره‌ی کوتوله‌ی قهوه‌ای، نام خود را از آنجا می‌گیرد که برای حفظ برهمکنش‌های گداخت هسته‌ای هیدروژن و درخشیدن همانند ستاره‌های بزرگتر از خودش، بسیار کوچک است.

معمولا جت‌های موازی شده را نتیجه‌ی فروریختن گاز ستاره‌ای به درون میدان گرانشی مفروض از یک سیاه چاله می‌پندارند. بر اساس نظریات، همانطور که آنها به دور سیاه چاله در مدارهای نزدیکتری می‌گردند؛ ذرات به سرعت‌های بسیار زیادی شتاب‌دار می‌شوند که این باعث برخورد‌های شدید می‌گردد که می‌تواند پرتوهای X و دیگر تابش‌های فرکانس بالا را تولید کند. در نهایت، به نحوی این شتاب، یک جت رشته‌ای قوی ایجاد می‌کند.

منجمان همچنین ذرات یونیزه شده و پرتوهای X را از ستارگان متغیر کشف می‌کنند که به اندازه‌ی زیادی سازمان یافته شده‌اند. برای آنان، توصیف چیزهایی که کشف کرده‌اند سخت است چون همانگونه که قبلا اشاره شد؛ نظریه‌ی در دسترس این است که گاز و گرد و غبار، همانطور که به دور یک سیاه چاله می‌گردند؛ توسط برخوردها انرژی یافته و یونیزه می‌شوند. صرف نظر از این منبع، تنها یک نیرو وجود دارد که می‌تواند یک جریان ماده را در فواصل بسیار طولانی کنار هم حفظ کند و آن نیروی الکترومغناطیس است. تنها برای ایجاد محصور سازی الکترومغناطیسی، با الکتریسیته است.

عدم درک اینکه جریان بار الکتریکی، میدان‌های مغناطیسی ایجاد می‌کند؛ به مدل‌های بسیاری منجر گردیده است که پاسخ‌های ناقصی را برای مسائل انرژی و محصورشدگی آماده می‌کند. برنده‌ی جایزه‌ی نوبل، هانس آلفون، اشاره کرد که پلاسما برای توانایی و سلیقه‌ی ریاضیدانان، “بسیار بغرنج و ناشیانه” است. آن “اصلا برای نظریات زیبای ریاضیاتی مناسب” نیست و نیازمند تجربیات آزمایشگاهی است.

آلفون مشاهده کرد که جهان پلاسما، “تفریحگاه نظریه پردازانی شده است که هرگز یک پلاسما را در آزمایشگاه ندیده‌اند. بیشتر آنان هنوز به فرمول‌هایی باور دارند که ما نادرست بودن آنها را از تجربیات آزمایشگاهی می‌دانیم. ” وی اندیشید که فرض‌های اساسی کیهان شناسان “با روش‌های ریاضیاتی خیلی پیچیده‌ای توسعه یافته‌اند و تنها خود پلاسما است که درک نکرد زیبایی نظریات چگونه هستند و مطلقا از پیروی آنها امتناع کرد. ”

همانگونه که پیش از این نوشته شد؛ ستارگان گره‌هایی در جریان‌های الکتریکی هستند. انرژی الکترومغناطیسی آنها می‌تواند در ورقه‌های جریان استوایی اطراف آنها ذخیره شود تا زمانی که چند رویداد پر و خالی شدن باعث گردد آنها یک تخلیه قطبی را انتخاب کنند. جت الکتریکی انرژی الکتریکی خود را از یک شتاب دهنده‌ی ذرات طبیعی می‌تواند دریافت کند؛ یعنی یک دولایه‌ی پلاسمایی با یک میدان الکتریکی قوی. میدان‌های مغناطیسی حلقوی به خاطر تخلیه پلاسمایی قطبی شکل خواهند گرفت و به یک کانال باریک محدود خواهند شد.

تجزیه و تحلیل سیارات غول گازی و مطالعه‌ی ارتباط آنها با کوتوله‌های قهوه‌ای، طرفداران جهان الکتریکی را به این نظریه سوق داد که وجود جت‌ها ، مخصوصا با در نظر گرفتن اثرات الکتریکی بر سیاره‌ی مشتری و زحل ؛ محل شگفتی و تعجب نیست. هر دوی این سیارات غول، جنبه‌هایی الکتریکی را نمایش می‌دهند که اگر در نظر بگیریم که آنها توسط میدان‌های الکتریکی قوی‌تر انرژی‌دار شده باشند؛ رفتارشان به راحتی می‌تواند به رفتار کوتوله‌ی قهوه‌ای بسط یابند. افزایش جریان الکتریکی به این صورت را می‌توان نشانگر تخلیه‌های الکتریکی قوی‌تر و بیشتری مانند جت‌ها دانست.

ترجمه: میلاد حاج ابراهیمی

Brown Jets