امانوئل کانت پیشنهاد داده است که منظومه شمسی از ابرهای گرد و خاک گازی یا سحابی در فضا شناور شده است. ایده او اکنون به نام “فرضیه سحابی” شناخته شده است. کانت پیشنهاد داده است که ابرها به وسیله گرانش که ذرات آن را به حالت توده در می آورد، منقبض شده است. همانطور که بزرگ می شوند، توده‌ها جذاب‌تر می‌شوند تا اینکه سرانجام به صورت ابر اولیه گشتاور زاویه‌ای می چرخاند و مواد بیشتری را جمع کرده تا همجوشی هسته‌ای مشتعل شده و تولد خورشید را ایجاد کند، که این ساختار “دیسک برافزایشی” نامیده می شود و مدار کره‌های آسمانی را به وجود می آورد.

دیسک برافزایشی خارج از مدار نپتون در حال شکل گیری است. با توجه به این فرضیه، گرداب مواد به وسیله چرخش حلقه غبار و گاز شکل می گیرد. این گرداب‌ها بزرگ‌تر شده و آرام آرام اجزای بیشتری را به درون خود می‌مکند تا صدها میلیون برخورد، سرانجام سیاره را تشکیل دهند. کمربند کوییپر مانند تئوری ابر اورت پیشنهاد داده است که مناطی را داراست که مواد آن به شکل سیاره  و سیاره کوتوله تبدیل نشده‌اند.

فرضیه کمربند کوییپر، برای توضیح مدار اجرام فاصله‌دار استفاده می شود که توسط کنیت ادگورس، منجم ایرلندی و همچنین توسط منجم آمریکایی جرارد کوییپر در سال ۱۹۵۱ نیز تکمیل شد. اولین جرم کمربند کوییپر (KBO) در سال ۱۹۹۲ کشف شد و مستقیما به (QB1) متعلق بود. در واقع QB1 باید خندان نام میگرفت اما این نام قبلا انتخاب شده بود. هر سال چندین جرم KBO  در سایز ماه کشف می شود. اجرام دیگر شامل سیاره های کوتوله مانند اریس در حدود ۷۰۰۰۰ جرم فرا نپتونی هستند.

سیاره های کوتوله گروه های خاصی را دارا هستند: تقریبا صدها عدد شبیه از آن ها آنطرف نپتون می‌چرخند. اجرام بزرگی را مانند سرس، پلوتو، شارون (بزرگترین قمر پلوتو)، همچنین وارونا، زنا، هاومه آ، کوآور، اورکس، سدنا، اسنو وایت، اکشن و هیوآ را شامل می‌شوند. اکثر آن ها به جز اعداد، نام خاص دیگری ندارند.

فرضیه سحابی، تئوری منطقی نیست، با سن آن‌ها متناقض است. با پارامتر های یکنواخت آن، دلیلی بر این است که قابل رویت بودن آن بخاطر گذشته عمیق آن‌ها است. برای ایجاد فرضیه ی جایگزین منظومه شمسی، به طور دقیق فرضیه توسعه سیاره‌ای، لازم است که اول مولفه‌های مختلف تغییر و ریخت شناسی سریعی از آنها را در نظر گرفت.

فرضیه بکار برده شده توسط فیزیکدانان جهان الکتریک با این در نظر گرفتن های خاص لحاظ شده است. در ابتدا نظریه تکامل با تکامل تدریجی همخوانی ندارد. اگر منظومه شمسی سیستمی با ۴ میلیارد سال عمر باشد، جایی برای این فرضیه باقی نمی ماند که برای با هم زیستی ناگهانی اتفاق افتاده است. نگاه تازه به جهان ابتدا باید مورد قبول باشد.

در گزارشی، ۲۰۰۷ OR10  به عنوان بزرگترین جرم آسمانی بدون اسم و سومین سیاره کوتوله در منظومه شمسی شناخته شده است: ۱۵۳۵ کیلومتر قطر دارد. بزرگترین سیارک کوتوله ی بعدی ماکه ماکه است. در حالی که هاومه‌آ در شعاع بزرگتر اما در حجم کوچک تر است. برای مقایسه، سرس که توسط فضاپیمای داون بررسی شده است، دارای ۹۵۰ کیلومتر عرض است. یکی از جالب ترین موضوعات در کشف ۲۰۰۷ OR10، رنگ قرمز پر رنگ آن است.

یکی از شاخص های غیر متعارف سیاره‌های کوتوله، رنگارنگ بودن آنهاست. اسنو وایت، بر خلاف اسمش دارای رنگ قرمز، همانند هاومه‌آ و اکنون ۲۰۰۷ OR10  است. از طرفی دیگر پلوتو قهوه‌ای مایل به زرد است درحالی که اریس سبز است.

در فرضیه ریخت شناسی پلاسمایی ستاره‌ها زمانی شکل می‌گیرند که جریان‌های بریکلند به دور هم بچرخند، منطقه تنگش z شکل بگیرد و پلاسما را به حالت جامد تبدیل کند. آزمایش‌های آزمایشگاهی نشان داده است که مناطق متراکم جایی است که ستاره شکل میگیرد نه فروریختگی سحابی.

اجرام دیگر منظومه ی شمسی، مثل سیارک‌های “قنطورس” نیز رنگی هستند: قرمز مایل به قهوه ای، آبی ، سبز، و قهوه ای مایل به زرد. طبق پیشنهادات نویسنده، قنطورس‌ها بدلیل اینکه از درون سیارات گازی غول پیکر پرتاب می شوند، دارای رنگ هستند. رنگ های آن ها مطابق رنگ مادر هایشان است. ۲۰۰۷ OR10 نیز بسیار شبیه به این پدیده است.

مترجم: مهران سور

A Red Dwarf

Translator: Mehran Soor

مشروح فعالیت ها:

معرفی آذرخش پارسی در نشریه دانشجویی فیزیکدان دانشگاه فرهنگیان همدان به همت مهران سور

پذیرش مقاله فاطمه طهماسبی در زمینه تاثیر جریان های بیرکلند بر ریخت شناسی سحابی های سیاره ای برای کنفرانس نجوم و اخترفیزیک ایران

ارائه پوستر مهران سور با موضوع سیارک های حلقه دار قنطورسی در کارگاه آیوتا

پذیرش مقاله و ارائه سخنرانی محمدرضا شفیع زاده با موضوع بادهای خورشیدی در مدل الکتریکی خورشید در اولین کنفرانس فیزیک خورشید ایران

پذیرش مقاله و ارائه سخنرانی فرزین حسینی با محور تحلیل رفتار کهکشان IC310 در کیهان شناسی پلاسما در کنفرانس ICOWOBAS2017 دانشگاه صلاح الدین اربیل عراق، گزارش آن را از اینجا بخوانید.

ارائه سمینار معرفی گروه آذرخش پارسی و ساختار ستارگان و کهکشان ها در مدل های جایگزین در دانشگاه سلیمانیه اقلیم کردستان عراق توسط فرزین حسینی، گزارش این سمینار را از اینجا بخوانید.

اصل گزارش را با حجم کم می توانید از اینجا دانلود کنید.

۱٫ عضویت بخش فارسی پروژه آذرخش در انجمن منجمین بدون مرز، از این به بعد اخبار و گزارشات سمینار ها یا نمایشگاه های ما در سایت انجمن منجمین بدون مرز نیز منتشر خواهد شد.

۲٫ معرفی اعضای ناپیوسته حدید گروه که فصل بهار به مجموعه ما اضافه شدند:

پریا ابوحمزه، سامان حیدرآبادی، مرتضی خامدی، مهران سور و مونا شجاعی

۳٫ برگزاری روز جهانی نجوم در شهر های تهران و ساری با مدیریت پریا ابوحمزه و فرشته معماریان در تهران و کیارش دانش در ساری

۴٫ برگزاری سمینار “معرفی مدل کیهان شناسی پلاسما و شبیه سازی های اخترفیزیک در آزمایشگاه های پلاسما” در دانشگاه تبریز توسط محمدرضا شفیع زاده، به کوشش فاطمه طهماسبی

۵٫ برگزاری سمینار “معرفی مدل کیهان شناسی پلاسما و جهان الکتریکی” در دانشگاه کردستان توسط فرزین حسینی

۶٫ برنامه گذر سیاره عطارد از مقابل خورشید توسط محمدجواد شاه حسینی و مرتضی خامدی از رصدخانه دانشگاه زنجان، مهران سور از همدان و فرزین حسینی از کردستان

۷٫ انتشار دو متن ترجمه پرستو غزنوی در نشریات آوای زمین (گروه زمین شناسی دانشگاه تهران) و ژورنال تخصصی زمین و معدن (سازمان زمین شناسی ایران)

۸٫ انتشار ترجمه های تصاویر روز و فیلم های مستند بخش مرکزی

گزارش فصل بهار سال ۹۵ را دانلود کنید.

اعضای بخش فارسی نیز در قالب گروه های نجومی دیگر تصمیم به ثبت این پدیده به صورت زمان سنجی و مشارکت در پروژه اثر پراکندگی نور خورشید داشتند که متاسفانه آسمان ابری مانع انجام گزارش نویسی علمی گردید.

فرزین حسینی از محل دانشگاه کردستان، مرتضی خامدی، محمدجواد شاه حسینی و محمدرضا شفیع زاده هم از محل رصدخانه دانشگاه زنجان و مهران سور در رصدخانه همدان، در قالب گروه های نجومی و دانشگاهی به انجام رصد و عکاسی و داده گیری این پدیده مشغول شدند، گزارش برنامه انجام شده در محل دانشگاه زنجان را می توانید از سایت دانشگاه زنجان مشاهده نمایید.

در زیر عکس های تهیه شده اعضا را مشاهده می کنید.

عکس بالا هم از کارهای محمدجواد شاه حسینی در محل رصدخانه دانشگاه زنجان هست.

Mercury Transit – M.J. Shah’hossaini

Mercury Transit – M. Khamedi

Mercury Transit – F. Hossaini

Mercury Transit – M. Sour

S. Hojjatpanah – M.R. Shafizadeh – M. Khamedi – M.J. Shah’hossiani The Observatory of University of Zanjan