نور شهرها و شفق قطبی، هر دو پدیده‌هایی هم‌جنس در پلاسما اما با مقیاس‌های متفاوت هستند.

ما درک بسیار خوبی از سرچشمه‌ی نور شهرها داریم، حتی می‌دانیم که نور و منبع تامین‌کننده‌ برق آن لزوما در یک نقطه قرار ندارند. در واقع تعدادی مولد برق وجود دارند که به سدها، کوره‌‌های سوخت زغال‌سنگ و یا آسیاب‌های ‌بادی متصل هستند و برق تولید می‌کنند، سپس کابل‌های فشار قوی برق تولید شده را به سراسر کشور منتقل می‌کنند. برق هدایت شده بعد از تبدیل شدن به برق شهری در ایستگاه‌های برق[۱] به نقاط مختلف توزیع می‌شود و سپس میلیون‌ها کاربر تنها با فشردن یک کلید، آن را وارد مدار الکتریکی کرده و لامپ را روشن می‌کنند. اگر تا به حال زیر کابل‌های انتقال برق فشار قوی ایستاده باشید، صدای وزوز کردن جریان برق[۲] را شنیده‌اید، اما از فضا، شما فقط انتهای خط انتقال برق، یا همان نور شهرها را می‌توانید ببینید.

به‌طور مشابه، جریان برقی که موجب درخشیدن شفق‌های قطبی می‌شود در نقطه‌ای بسیار دورتر، روی خورشید، تولید شده و با استفاده از یک کابل نامرئی یا همان بادهای خورشیدی[۳] منتقل می‌شود. کاوش‌گرهای ساخت دست بشر در فضا، تجهیزاتی دارند که طوفان‌های خورشیدی را رصد کرده و چگالی پروتون‌ها را در هر سانتی‌متر مکعب اندازه‌گیری می‌کنند.

در مغناطیس‌سپهر[۴] زمین، کابل‌هایی به شکل رشته‌ یا صفحه‌هایی از جنس پلاسما، جریان‌ الکتریکی پدیدآورنده‌ی شفق‌ قطبی را حمل می‌کنند. این ساختارهای پلاسمایی که در آزمایشگاه‌ و فضا رفتار یکسانی دارند، انرژی را از پلاسمای مغناطیس‌سپهر (پلاسماکره)[۵] گرفته و به قطب‌ها انتقال می‌دهند تا قطب‌های مغناطیسی را روشن کنند.

نور شهرها و شفق‌های قطبی هر دو به وسیله‌ی مداری الکتریکی می‌درخشند. اگر مداری وجود نداشته باشد، نوری هم وجود نخواهد داشت. ما بر اساس تجربه می‌دانیم کدام قسمت‌ها را برای یافتن نقاط اتصال مدار تامین برق شهری جست‌وجو کنیم و می‌دانیم که با قطع شدن این مدار در هر نقطه از آن، نور شهر از دست خواهد رفت.  از طرفی بشر تنها برای چند دهه است که فناوری لازم برای مشاهده‌ی مدار الکتریکی شفق‌های قطبی را در اختیار دارد. ایاکنون می‌توان پرسید که چه مدت زمان لازم است تا تجربیات جدیدمان راهی در اختیارمان قرار دهد که بر اساس آن بتوانیم، همه‌ی مدارهای الکتریکی موجود در فضا را شناسایی کنیم؟

[۱] Substation

[۲] Buzz of Electricity

[۳] Solar wind

[۴] Magnetosphere

[۵] Plasmasphere

مترجم: بهاره مجرد

Translator: Bahareh Mojarrad

Complete the Circuit

۱٫ ترجمه و انتشار حدود ۱۲ متن (به سرپرستی سبا حفیظی)

۲٫ ترجمه و زیرنویس گذاری ۲ فیلم مستند کوتاه و بلند (به سرپرستی کیارش دانش)

۳٫ انتشار سه مقاله عمومی در زمینه‌های علوم‌سیاره‌ای، معرفی مشاهیر و معرفی کتاب، توسط سبا حفیظی، محمدرضا شفیع‌زاده و بهاره مجرد

۴٫ ترجمه و انتشار دو جلد کتاب: توسط سبا حفیظی و کیارش دانش

۵٫ حضور نماینده در کنفرانس سالیانه پروژه آذرخش در سال ۲۰۱۷ که در آریزونا امریکا برگزار شد. (فرشته معماریان)

۶٫ برگزاری هفت سمینار متعدد علمی با همکاری گروه‌های نجومی و دانشگاه‌های مختلف، با مشارکت: سبا حفیظی، محمدرضا شاه‌جهان، محمدرضا شفیع‌زاده و بهاره مجرد

۷٫ برگزاری دو نشست سالیانه اخترفیزیک پلاسما (متاسفانه به دلیل پاندمی کرونا امکان برگزاری نشست سالیانه تا اطلاع ثانوی وجود ندارد.)، با حضور اساتید دانشگاهی و پژوهشگران ایرانی و خارجی از امریکا، استرالیا و بلاروس. محل برگزاری اولین نشست در مرکز علوم و ستاره شناسی تهران و دومین نشست در دانشگاه امیرکبیر با همکاری انجمن های علمی نجوم و فیزیک و نجوم دانشگاه امیرکبیر

۸٫ دعوت از عضو گروه آذرخش پارسی برای سخنرانی در کنفرانس فیزیک و نجوم در اوساکای ژاپن. (محمدرضا شفیع‌زاده)

۹٫ انجام پایان‌نامه با موضوعات مربوط به گروه با عنوان “بررسی ساختارهای الکتریکی بزرگ اطراف سیارات و فضای میان ‌سیاره‌ای” توسط محمدرضا شفیع‌زاده در دانشگاه زنجان به راهنمایی دکتر یوسفعلی عابدینی و مشاوره دکتر مایکل کلاریژ

۱۰٫ ارائه سه مقاله تخصصی در پایگاه آرکایو دانشگاه کرنل امریکا، گردهمایی سالیانه پژوهش نجوم مرکز تحصیلات تکمیلی زنجان و همایش سالیانه نجوم و اخترفیزیک ایران با موضوعات مربوط به سیارک‌ها، مغناطوکره زمین و زلزله‌شناسی توسط سبا حفیظی، محمدرضا شاه‌جهان، محمدرضا شفیع‌زاده، دکتر عابدینی، دکتر کلاریژ، بهاره مجرد

۱۱٫ کسب جایزه علمی جشنواره دانش‌آموزی سینا توسط دو تن از دانش‌آموزان خوب کشوران که طرح پژوهشی ایشان با راهنمای این مجموعه انجام شد، با موضوع دولایه‌های پلاسما در انفجارهای ابرنواختری، فاطمه فلامرزی و نرگس گودرزی به راهنمایی محمدرضا شفیع‌زاذه

در صورتی که مایل هستید اصل و مشروح گزارش فعالیت‌های ما را بخوانید می‌توانید آن‌را از طریق گزینه دانلود دریافت نمایید.

دانلود

چکیده مقاله به شرح زیر می‌باشد:

چکیده
در این پژوهش، با بررسی داده‌های الکتریکی به دست آمده توسط آشکارسازهای ماهواره‌های ون‌آلن، با استفاده از روش تبدیل فوریه سریع داده‌های الکتریکی، ساختار پلاسمای مغناطوکره زمین در ناحیه پلاسماکره و کمربندهای ون‌آلن تعیین گردید، بررسی‌های انجام شده مبتنی بر فرضیات ارائه شده توسط هانس آلفون و آنتونی پرات استوار بود. مطالعات گذشته مبتنی بر فرضیات فیزیک پلاسما و داده‌های ماهواره‌های قدیمی بود، نتیجه تحلیل دادههای الکتریکی به کار رفته توسط ما می‌تواند به عنوان آزمون فرضیات پیشین مطرح شود، همچنین نشان می‌دهد که ساختار پلاسما در این ناحیه از مغناطوکره به صورت دولایه پلاسما یا دولایه الکتریکی در مقیاس بزرگ است.

برای دریافت اصل مقاله میتوانید از طریق بخش نظرات و یا ایمیل اقدام نمایید.