داخل ابر ماژلانی بزرگ که در حال چرخش به دور کهکشان راه شیری است، ساختاری دیده می شود که برای اخترفیزیکدانان به نام ” بقایای ابرنواختری” شناخته شده است. نظریه های تحول ستارگان بیان می کند که ستارگان پرجرم تر زندگی کوتاه تری دارند و جرم خود را در ابعاد وحشتناکی به انرژی تابشی تبدیل می کنند. هنگامی که سوخت هسته ای ستاره به پایان می رسد، روندی شروع می شود که با منفجر شدن لایه ی خارجی گاز و گرد و غبار ستاره پایان می پذیرد و ستاره از بین می رود.

منجمین خاطر نشان می کنند که اِتا کارینا (شاه تخته)(Eta Carinae) که نام دیگر آن (N 63a) می باشد، بادهای شدیدی از مواد را با سرعت های خیلی بالا از خود به بیرون فوران می دهد که برخورد های قله ی موج حرکت کننده ی مواد ، در محل تقاطع پوسته های گاز و پلاسما، پرتو های پر انرژی ایکس تولید می کنند، چرا که گفته می شود موج پس از انفجار یا موج ضربه ای درداخل  سحابی در حال انتشار است ، اگرچه همچنین گفته می شود که این باد ها بسیار یونیزه هستند. تصور می شود که در هنگام حرکت الکترون به جلو وعقب در میدان مغناطیسی، الکترون به فوتون هایی با فرکانس پایین برخورد کرده و در نتیجه ی آن، پرتو ایکس تولید می شود.

در مقالات قبلی منتشر شده در سایت پروژه آذرخش، استدلال هایی وجود دارد که بیان می کند ساختار های متفاوتی برای منابع فعال انرژی می توانند وجود داشته باشند. برخی از آن ها مواد دارای بار الکتریکی را از قطبین خود به بیرون پرتاب می کنند، یا که اثراتی به صورت دنباله هایی از مواد به طول هایی از مقیاس سال نوری باقی می گذارند و یا حتی بصورت رشته هایی به هم پیچیده شده به شکل ساعت شنی هستند.

اتا کارینا (شاه تخته) شکلی مانند ساعت شنی دارد که حاصل از تخلیه یا دشارژهای شدید پلاسمایی است. به نظر می رسد که تشعشعات آن ۴ ملیون برابر روشنتر از خورشید هستند، که نشان دهنده یک چگالی جریان بسیار بالا در داخل یک زد پینچ (Z-Pinch) اختری است. نورهای حاصل از تخلیه های داخل اتا کارینا (شاه تخته) به اندازه ای روشن هستند که توانایی تولید پرتو ایکس را دارد که می توان در سطح زمین که درفاصله ای به اندازه ۷۵۰۰ سال نوری از آن قرار گرفته ، آشکار سازی شوند. درسال های ۱۸۰۰ میلادی، ۱ فلاش نوری مرئی از آن خارج شد که در آسمان روشن تر از ماه بود. سپس، از سال ۱۸۰۰ تا سال ۱۹۴۱ پنهان شد، تا اینکه مجدداً شروع به درخششی کرد که با چشم غیر مسلح  قابل دیدن بود، و تا به امروز باقی مانده است. طرفداران مدل جهان الکتریکی فکر می کنند که این تغیرات به خاطر تغییرات در جریان مدار های الکتریکی است که از حرکت دو ستاره ی بزرگ در قلب این سیستم حاصل شده است.

پیش تر اعلام شد که منجمین طرحی ۳ بعدی از مواد خارج شده از اتا کارینا (شاه تخته) در قرن ۱۹ درست کرده اند. همان طور که توماس مادورا از مرکز پرواز فضای گادارد(Goddard Space Flight Center) نوشته است:

“مدل ما نشان می دهد که این پوسته ی عظیم متشکل از گاز و گرد وغبار، منشاءی پیچیده تر از آنچه عموما فکر می کنیم دارد. برای اولین بار ما مدارکی دال بر اثر مستقیم فعل و انفعالات ستارگان داخلی سحابی و لایه های درونی آن در تشکیل و ساختار سحابی که امروز ما می بینیم پیدا کرده ایم.”

در این مدل ۳ بعدی سحابی ، نقاط مختلف ” برآمدگی، حفره ونامنظمی هایی در طیف مولکول های هیدروژن منتشر شده از آن دیده می شود.” بطور طبیعی، این مدل بر اساس انتقال و تغییرات طول موج نور دراثر حرکت ابرهای یونیزه شده در فضا پایه گذاری شده است. به جای جابه جایی نور، با اثر دوپلر، مدل جهان الکتریکی پیشنهاد می کند که این پرتوهای سینکترونی از طرف سیستم های دوتایی فعال الکتریکی ناشی می شود.

وقتی الکترون ها حرکت می کنند، جریان الکتریکی حاصل می شود. حرکت ذرات باردار در راستای یک میدان مغناطیسی در واقع جریان هم سو با میدان ایجاد می کنند، که آن را امروزه به نام جریانهای بریکلند می شناسیم. تابش سینکترونی به عنوان نوعی تابش الکترومغناطیس می باشد، که بر اثر حرکت سریع الکترون ها در جهتی که زاویه با میدان می سازد و این الکترون ها تحت تاثیر میدان مغناطیسی قرار می گیرند، تولید می شود. این میدان نیرویی به این ذرات می دهد که باعث حرکت دایره وار و مارپیچی به دور میدان مغناطیسی می شود.

شکل ساعت شنی گونه ی اتا کارینا (شاه تخته) در واقع نشان دهنده ی پلاسمایی بودن آن است، نه گازی بودن آن. ستارگان، کهکشان ها، سحابی ها و سیارات، همگی در حال حرکت در درون پلاسما در فضا هستند، بنابراین همه ی آنها تحت تاثیر بارهای الکتریکی هستند. تئوری های مبتنی بر گازهای فشرده، امواج ضربه ای و بادهای ذرات در فضا، درواقع ضعف جدی درک و فهم ما را در جامعه ی نجومی نشان می دهد. سحابی ها معمولا رفتاری مانند پیچش های طولانی و حباب هایی در ساختار ساعت شنی گونه ی متقارن خود دارند. اینها همان بی ثباتی هایی است که در سحابی های کوتوله یا همان اتا کارینا (شاه تخته) دیده می شود.

استفان اسمیت

ترجمه: بردیا قبادی

Homunculus in 3D

Translator: Bardia Ghobadi

همچنین جهت دانلود شبیه سازی های انجام شده روی شاه تخته، کلیک کنید.

مطالب ما را با ذکر نام “بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش” منتشر کنید

مریخ نورد “فرصت” در ۵ ژانویه ی ۲۰۰۴ پس از گذراندن پروازی شش ماهه در Meridiani Planum فرود آمد.این کاوشگر برای گذراندن حدود شش ماه در بیابان یخ زده ی مریخ برنامه ریزی شده بود ، ولی داده های جمع آوری شده ی آن ، مدیران ناسا را متقاعد کرد، که برای مدت نامحدودی به فعالیت خود در سطح مریخ ادامه دهد.

کاوشگر “فرصت” از نظر جایگاه در وهله ی دوم نسبت به  دوقلوی خود به نام Spirit (روح) بود.با این حال در ژانویه ی ۲۰۰۹ ،مریخ نورد” Spirit “در تپه ی شنی گیر کرد و قادر به مانور و تغییر مکان خود به جایی که باتری آن توسط صفحات خورشیدی اش شارژ شوند ، نبود. پس از آنکه نیروی خود را در سرمای شدید مریخ از دست داد، در ۲۴ مارس ۲۰۱۰ ارتباط آن با زمین قطع شد.در ۲۵ ماه می ۲۰۱۱ ناسا اعلام کرد که دیگر تصمیم ندارد به مریخ نورد “Spirit”سیگنالی ارسال نماید و این به معنای پایان کار این کاوشگر بود..این در حالی ست که کاوشگر “فرصت” هنوز سالم و قادر به حرکت است.

فرصت اطلاعات دقیق و مفصلی از توپوگرافی مریخ و ترکیبات شیمیایی آن مهیا نمود.به نظر میرسد سطح مریخ غنی از دی اکسید سیلیکون یا به عبارتی دیگر کوارتز و انواع اکسید های آهن همچون مگنتیت و هماتیت است.

در میان یافته های “فرصت” تعداد زیادی گوی تحت عنوان “بلوبری ” شناسایی شده اند.توجه داشته باشین که لفظ “بلوبری”به دلیل رنگشان به آنها اطلاق نمیشود بلکه به دلیل سایز و فراوانی آنها ست و به قدری فراوان اند که استیو اسکوآیزر از آنها به عنوان “بلوبری بر روی کیک مافین “یاد میکند. تیم ماموریت از حضور و پیدایش آنها بر روی صخره های بزرگ شگفت زده شده است  .قسمت هیجان انگیز اکتشاف این بلوبری ها شباهت زیادشان به سنگ های گوی مانند ، تحت عنوان “Moqui marbles ” (سنگ های درمانی ، به شکل توپ های کوچک که سطح آنها با هماتیت پوشانیده شده است و برای رفع درد و خستگی و سایر موارد درمانی ، به صورت موضعی بر روی بدن استفاده میشوند) بر روی زمین میباشد که بیشتر در قسمت های جنوب غربی آمریکا یافت میشوند.آنها به دلیل ساختار داخلی خاصشان  بسیار عجیب میباشند.در بیشتر آنها  پوسته ای آهنی ،هسته ی ماسه ای را پوشانده است.آنها همچنین به صورت جاسازی شده در دیوار دره ها و بر روی تخته سنگ های بزرگ  نیز پیدا شده اند.

بر روی مریخ این بلوبری ها در اندازه های مختلف میباشند.با اندازه های بسیار کوچک،همچون ماسه که از افقی تا افق دیگر همه جا رو پوشانده است و یعضی دیگر در سایز های بزرگترهستند که در بین شکاف سنگ های چند ضلعی یافت میشوند.همچنین معمولا در دشت های وسیع همراه با کوارتز های چند ضلعی همراه اند و علت این پدیده هنوز برای دانشمندان سیاره ای شناخته شده نیست.

حضور انواع مختلفی از اکسید آهن نشان میدهد که آن اتفاقی که در مقیاس بزرگ امروزه میبینیم در گذشته اتفاق افتاده است.این که چه زمانی این اتفاق افتاده جای حدس و گمانه زنی ست.بیشتر گروه های تحقیقاتی درباره ی مریخ حدس میزنند که در گذشته جوی چگال و غنی از اکسیژن وجود داشته است که به آهن اجازه داده به صورت اکسید بر روی پوسته ی این سیاره حاضر شود.برخی دیگر پیشنهاد میدهند که در گذشته اقیانوسی عظیم از آب بر روی سطح مریخ وجود داشته که به پوشیده شدن سطح آن توسط هماتیت کمک نموده است.درمریخ تپه هایی به ارتفاع یک کیلومتر از دانه های هماتیت و شکاف هایی عظیم که از آنها پر شده اند با دریاهایی به طول صد ها کیلومتر و عمق ده ها متر ازاین دانه ها یافت میشود.

تبدیل عنصری تحت اثر Z-پینچ در هیچ یک از نظریه های کنونی و مرسوم در نظر گرفته نشده است،بنابراین تنها چند روش برای آزمایش ها باقی مانده است.به نظر میرسد ته نشینی و نوترکیبی شیمیایی، استدلال اصلی محققان درمورد مریخ باشد.بنابراین نظریه های آنها درباره ی تکاملش اغلب با یکدیگر متناقض بوده است.تکیه بر فرضیه های که نیروهای الکترومغناطیسی را ندید میگیرند همیشه منجر به نتیجه گیری های نادرستی میشود.

اینکه هماتیت سیاه رنگ از نزدیک با رنگ سفید سیلیکون اکسید ،در یک سنگ ، گره خورده است،عجیب میباشد.آیا بین سیلیکون و هماتیت بر روی مریخ ارتباطی وجود دارد؟آیا میتوان تصور کرد که تخلیه ی الکتریکی باعث تبدیل عناصر بر روی سیاره ی سرخ شده است:اصلاح ساختار اتمی سیلیکون (با ۲۸ ذره در هسته ی آن) و تبدیل آن به آهن (با ۵۶ ذره در هسته)؟احتمالا این ارتباط بتواند ویژگی سنگ های Moqui marbles با ترکیب آهن اکسید و سیلیکون اکسید را توضیح دهد.

استفان اسمیت

لازم به ذکر است نقش دکتر فیروز نادری، از مدیران برجسته و شناخته شده این پروژه و ناسا در این عملیات ستودنی و فراموش نشدنی است.

ترجمه فاطمه طهماسبی

Happy Anniversary

Translator: Fatemeh Tahmasebi

بگفته تحلیل گران ناسا، تصویربرداری های پیش از عبور این جرم که در حال نزدیک شدن به زمین می بود، احتمال آن که این شی یک دنباله دار باشد را قوت بخشید، همانطور که می دانید طبق مدل الکتریکی دنباله دارها و سیارک ها می توانند خاستگاه مشترکی داشته باشند، بنابراین نزدیک شدن این سوژه به زمین فرصت مناسبی برای ارزیابی این مدل بود که با تحلیل عجیب کارشناسان ناسا هیجان بیش تری به خود گرفت.

فرشته معماریان و سبا حفیظی از بخش فارسی آذرخش با استناد به مدل الکتریکی دست به تحلیل رفتار این شی زدند که شما را به مطالعه این تحلیل ها دعوت می کنیم، این امر با مشارکت و همکاری امیر اسدی انجام شد.

نتایج کوشش های ایشان توسط بخش خاورمیانه مجمع بین المللی زمان سنجی اختفاهای نجومی (IOTA-ME) منتشر گردید که از اینجا بخوانید.