برای آشنایی بیش‌تر با پروژه سفایر می‌توانید به وبسایت این پروژه مراجعه کنید، لازم به ذکر است این مجموعه باورمندی به مدل موسوم به “جهان الکتریکی” و یا “مدل الکتریکی خورشید” ندارد و فقط برای آزمودن مدعیات این فرضیات در حال فعالیت است.

اگر از دنبال کنندگان سایت ما و مدل الکتریکی خورشید هستید تماشای این فیلم را از دست ندهید، محور اصلی این فیلم با صحبت های بیشاپ سایکس پژوهشگر فیزیک خورشید، درباره مقایسه مدل های الکتریکی و همجوشی خورشید درباره هسته خورشید و تاج خورشیدی است، این فیلم عاری از اصطلاحات تخصصی بوده و برای مخاطبین عام تهیه شده است، لازم به ذکر است بیشاپ سایکس از حامیان مدل الکتریکی خورشید محسوب می گردد بنابراین رویکرد صحبت هایش در فیلم مقایسه همراه با انتقاد به مدل همجوشی هسته ای خورشید همراه است.

زیرنویس و ترجمه از پریا ابوحمزه

از اینجا دانلود کنید.

ناسا در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۳ ماهواره ی طیف نگاری مناطق سطحی (IRIS) خود را به فضا پرتاب کرد. ماموریت اصلی آن مطالعه  روی تاج خورشیدی برای یافتن پاسخ این سوال که “چرا تاج خورشیدی بسیار داغ تر از سطح خورشید یا فوتوسفر آن است ؟” بود.

دانشمندان ساختار هایی مانند “گردباد های کوچک” را در کروموسفر خورشید مشاهده کردند. آن ها تصور میکنند که این گونه ساختار ها عامل انتقال انرژی گرمایی به داخل تاج هستند. IRIS همچنین باران پلاسما را آشکار سازی کرد که از شراره های خورشیدی به فوتوسفر سقوط میکنند.

مطابق مدل فیوژنی خورشید، هیدروژن به هلیوم تبدیل می شود، که مقدار بسیار زیادی انرژی آزاد می کند. دمای هسته ی خورشیدی تقریبا ۱۵ میلیون درجه ی سلسیوس ، با فشاری ۳۴۰ میلیارد برابر بیشتر از اتمسفر زمین است. اخترفیزیک دانان ادعا میکنندکه انرژی آزاد شده برابر است با نیرویی که میلیون ها بمب هیدورژنی تولید می کند است؛ عموما بر این باورند که هر ثانیه ۷۰۰ میلیون تن هیدورژن به هلیوم تبدیل می شود.

سطح خورشید را فوتوسفر می نامند. بالای فوتوسفر، کروموسفر است و بالای کروموسفر را خارجی ترین بخش اتمسفر قابل مشاهده ی خورشید، تاج تشکیل می دهد. دمای متوسط فوتوسفر ۶۰۰۰ درجه ی سلسیوس است، در حالی که تاج بیش از ۲ میلیون درجه ی سلسیوس است! که این رازی بزرگ در میان فیزیکدانان خورشیدی است. چگونه داغ ترین ناحیه از خورشید بدون هیچ گونه افت قابل توجه دمایی در ارتفاع ۴۰۰۰ کیلومتری تا یک میلیون کیلومتر از فوتوسفر ایجاد می‌شود؟ براساس مدل همجوشی، به ازای افزایش فاصله، دما باید کاهش یابد. این مکانیزم ساده تابش گرمایی است: دما با توان دوم فاصله کاهش می یابد.

تخلیه الکتریکی پلاسما مدل بهتری برای فعالیت های خورشیدی است. آزمایش های آزمایشگاهی نشان می دهد که چنبره های پلاسمایی بالای خط استوای خورشید تشکیل می شوند. دشارژ های الکتریکی عرض های میانی و پایینی بین چنبره های پلاسمایی پل می زنند. سیخک ها با اصل آند تافتینگ سازگار هستند، اثر دشارژ الکتریکی از یک خورشید باردار مثبت انتظار می رود. “گردباد های کوچک” رصد شده توسط IRIS در کروموسفر خورشید همان سیخک ها هستند.

کروموسفر خورشید یک غلاف پلاسمایی  یا ناحیه ی دولایه ای پلاسمایی خورشید است که بیشتر انرژی الکتریکی خورشید را شامل می شود. هنگامی که جریان ورودی (بیش از یک آستانه ی بحرانی) به غلاف پلاسمایی خورشید افزایش می یابد، منجر به آزاد سازی ناگهانی انرژی می شود، که باعث ایجاد شراره های خورشیدی و فوران های عظیم خورشیدی می شود.

نیروهای الکتریکی در دولایه ی بالای سطح خورشید عامل ایجاد پدیده های مشاهده شده می شوند. مدل خورشید الکتریکی گرادیان دمایی معکوس را پیش بینی می کند و توضیح می دهد که چگونه رخ می دهد. اگر ناپیوستگی دمایی وجود نداشت، مشکل پیش می آمد. گرادیان دمایی معکوس خورشید با مدل دشارژ پلاسما موافق است، اما در تضاد با ایده ی انرژی همجوشی هسته ای است که از اعماق خورشید سرچشمه می گیرد.

Stephen Smith

فرزین حسینی

یکی از فوران های خورشید جرمی به نزدیکی جرم زمین دارد.

” می دانید یک روز بدون درخشش خورشید…چیست؟…..شب ”

استیو مارتین

طبق مدل خورشید الکتریکی، خورشید یک الکترود شارژ شده ی گسترده در مدار های الکتریکی کیهانی است. همانطور که قبلا بیان شد، الکترود منفی نامرئی که به کاتد مجازی یا همان هیلوسفر معروف است، در حد نهایی تخلیه ی تاج خورشید در فاصله ای میلیون ها کیلومتر از سطح خورشید قرار دارد. این ساختار به عنوان لایه های دوتایی شناخته شده، لایه ای از پلاسمای خورشید که از پلاسمای کیهانی محیط شده به دور خود ایزوله شده.

اختلاف ولتاژ بین خورشید و لایه های کهکشانی ممتد به غلاف مرزی که در واقع مرز انتقالی بین پلاسمای خورشیدی و فضای میان ستاره ای یا (ISM) است. در داخل هیلوسفر ضعیف، میدان الکتریکی ثابت مرکز خورشید به اندازه ای قدرت دارد که میتواند باعث تخلیه و دشَارژ خورشید شود. این تخلیه ها و دشارژ پلاسمای مغناطیسی در لایه های سطحی خورشید مرئی و مشاهده پذیر هستند.

کرومسفر در ۵۰۰ کیلومتری سطح خورشید قرار دارد، منطقه ای که سردترین دمایش ۴۴۰۰ کلوین است. در بالای کروموسفر، در ارتفاع ۲۲۰۰ کیلومتری دما به مقدار ۲۰۰۰۰ کلوین افزایش می یابد. دما به دنبال این ۱۰۰ ها هزار کلوین بالا می رود، به آرامی افزایش می یابد تا هنگامی که به مرز ۲ میلیون کلوین در کرونا یا تاج خورشید می رسد. این گرادیان معکوس دما در واقع با مدل دشارژ و مدل الکتریکی همخوانی دارد ولی در تضاد با واکنس هسته ای در مرکز خورشید است.

یک میدان الکتریکی، که از تمرکز و پیچش جریان های بریکلند کیهانی که در خورشید ایجاد می شود، باعث حرکت دورانی ذرات شارژ شده می شود:  یک فضا-غشای شارژ شده مثبت در نزدیکی خورشید که در واقع ذرات شتابدار یونی مثبت هستند و به شکل باد منظومه ای در می یایند. همانطور که بیان شد میدان الکتریکی بین سیاره ای بسیار ضعیف است. هیچ رصدخانه ی خورشیدی یا بهتر بگوییم منظومه ای تا به حال ساخته نشده است که بتواند اختلاف ولتاژ، در یک امتداد ۱۰۰ متری را اندازه گیری کند، اما بادهای خورشیدی تاییدی بر میدان الکتریکی خورشید است، همین عامل کافی است که این رانش یونی تا انتهای منظومه ی شمسی جریان یابد.

در طول دوره ی فعالیت بالا، پالس های الکترومغناطیسی ملیون ها تن ذرات شارژ شده در خورشید را پخش کردند.

آن ها معمولا حرکت های آهسته ای دارند، بطوری که برای رسیدن به زمین زمان تقریبی ۲۴ ساعت لازم است. این فوران های جرمی یا CME در اتمسفر مولکولی قطبین خارج شده و نتیجه ی شفق های قطبی را اجاد می کنند. اگر قدرت کافی را داشته باشند، آن ها می توانند جریان های قدرت مندی در خطوط میدان هم ایجاد کنند، به دلیل اینکه مانند جریان الکترون های شارژ شده در یک سیم است.

اعتقاد غالب بر این عقیده استوار است که خورشید ذرات شتابدار مانند الکترون و پروتون را از سطح خود به همان شکلی که امواج صوتی منتشر می شوند، به خارج انتشار می دهد. ضربان های پرانرژی فتوسفر خورشید که به عنوان یک راهنما برای انتشار موج هستند، گاز های داغ را به شمت بیرون در راستای یک لوله ی شار مغناطیسی به بیرون هل می دهد. ساختاری که به شکل سیخک یا خار (Spicules) افزایش یافته به مقدار هزاران کیلومتر از فتوسفر گاز داغ را با خود حمل می کند.

نظریه ی خورشید الکتریکی، و از طرف دیگر، پیشنهاد این نوع فعالیت ها که عامل آن پدیده ی الکترودینامیک بدون جنبش و حتی انرژی الکترواستاتیک است.  فرض اساسی مدل خورشید الکتریکی بر اساس این است که تمام اجرام در پلاسما غوطه ور بوده و همگی توسط جریاناتی با هم در ارتباط هستند.  حتی خورشید نیز ازین ارتباط مستثنی نبوده و با کهکشان و سیارات منظومه خود در ارتباط بوده، این رفتار شبیه رفتار ذرات و شارژ شده در طبیعت خودشان است.

استفان اسمیت

ترجمه بردیا قبادی بیستونی

پ.ن: برگردان نام اصلی این متن به فارسی “گرما، زیر یقه” می باشد.

Hot Under the Collar – Translator: Bardia Ghobadi Bisotooni

هرگونه کپی برداری این از این اثر با ذکر نام آذرخش پارسی بلامانع است.

محمدرضا شفیع زاده

بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش

دانشگاه زنجان – دانشکده علوم

چکیده

یکی از پدیده های چالش برانگیز درباره خورشید مبحث بادهای خورشیدی است، مدل الکتریکی خورشید به عنوان یکی از مدل های جایگزین اخترفیزیک ستاره ای، اثر بادهای الکتریکی را ناشی از خروج یون های بار مثبت از خورشید می داند، اتکای این مدل بر این است که چگالی بار مثبت موجود در بادهای خورشیدی به طور قابل ملاحظه ای زیاد است، دلیل خروج این یون ها در بادهای خورشیدی سریع گذر آن ها از فضای فشرده درون خورشید به دلیل اختلاف پتانسیل موجود در دولایه های پلاسما و در بادهای خورشیدی آهسته نیز مرتبط با لکه های خورشیدی و شارش حجم چگال از یون های مثبت به بیرون است، این مدل جدید مبتنی بر داده های مشاهداتی بوده و صاحب نظران آن عقیده دارند که پیش بینی هایشان با داده های مشاهداتی منطبق خواهد بود.

کلمات کلیدی: باد خورشیدی – مدل الکتریکی خورشید – دولایه پلاسما – خورشید

جهت ارائه سخنرانی برای اولین کنفرانس ملی تازه هایی از فیزیک خورشید.

در صورت تمایل به مطالعه اصل مقاله از طریق منوی تماس با ما و ارسال ایمیل اقدام فرمایید.

اگر مایلید که درباره این مدل جدید بیش تر بدانید شما را به تماشای سخنرانی پروفسور دونالد اسکات دعوت می کنیم، این سخنرانی تقریبا یک ساعته توسط استاد تمام بازنشسته یکی از دانشگاه های ماساچوست، توسط آرمیتا حاجی زاده ترجمه و زیرنویس گذاری شده است و مخاطب را با زبانی بسیار روان و ساده با این مدل آشنا می کند، امیدواریم که تماشای آن مورد پسند شما واقع گردد.

حجم ویدئو: ۲۳۲ مگابایت – دانلود

Donald Scott – Electric Solar Wind EU 2016 – Translator: Armita Hajizadeh – Download with Persian Subtitle

تهیه شده در بخش فارسی پروژه آذرخش

فرض خورشید الکتریکی، خورشید را به عنوان یک آند درخشان (یا الکترود مثبت) فرض می‌‌کند. کاتد بار مخالف آن نامرئی است، یک “کاتد مجازی” به نام هلیوسفر که میلیاردها کیلومتر دورتر از سطح خورشید قرار دارد، جایی که یک “لایه‌ی دوتایی” سلول پلاسمای خورشید را از پلاسمای کهکشانی که دور آن را احاطه کرده است جدا می‌کند. پلاسمای کهکشانی به طریق دیگر معتدل میان ستاره‌ای (ISM) نامیده می‌شود.

نیروهای الکتریکی درون لایه‌ی دوتایی با بار مخالف و در بسیار دورتر از سطح خورشید کار می‌کنند، و پدیدها‌ی فعال پلاسمایی را ایجاد می‌کنند که توسط مدارگردهای خورشیدی و همچنین ابزارهای زمینی رصد شده‌اند. اجرام آسمانی از طریق پلاسمای رسانا با یکدیگر در تعامل‌اند و توسط جریان‌هایی به هم متصل هستند، پس تصور می‌شود خورشید نیز به صورت الکتریکی به کهکشان متصل باشد.

خورشید را می‌توان یک جسم باردار ناپایدار الکتریکی فرض کرد که به دنبال توازن با محیط است. گاهی بارهایی که به داخل و بیرون از خورشید در جریانند می‌توانند در یک نقطه افزایش یابند، جایی که تخلیه‌ی الکتریکی پلاسما رها می‌شود و زبانه‌ی خورشیدی نام دارد. اکثر دانشمندان تصور می‌کنند که زبانه‌های خورشیدی و پرتاب مواد تاج خورشیدی (CME) مرتبط با آن، توسط اتصال مجدد حلقه‌های مغناطیسی به یکدیگر و ایجاد اتصال کوتاه به وجود می‌آید. اتصال مجدد مغناطیسی نظریه‌ای با ساختار بسیار ضعیف است، اما تنها توجیه ارائه شده توسط منظومه شناسان است.

تابش حالت تاریک پلاسما همواره از خورشید تابیده می‌شود و در پر انرژی‌ترین حالت با سرعت ۷۰۰ کیلومتر بر ثانیه در منظومه شمسی سفر می‌کند. در کیهان گرانش-غالب، فشار تابشی خورشید توانایی توضیح چگونگی شتاب گرفتن ذرات باردار خورشید پس از گذر از زهره، زمین و دیگر سیارات را ندارد. پیش از اکتشاف بادهای خورشیدی کسی انتظار چنین شتابی را نداشت.

طرفداران جهان الکتریکی فکر می‌کنند توضیح واضحی وجود دارد: میدان‌های الکتریکی در فضا. بارهای الکتریکی منسجم در منظومه شمسی جریان دارند، پس منطقی است که نتیجه بگیریم پلاسمای تاریک خورشیدی تحت تأثیر میدان‌های الکترودینامیکی است. از آنجا که جریان‌هایی که خورشید را به راه کاهکشان متصل می‌کند صدها هزار سال نوری گسترش یافته، انرژی الکتریکی احتمالا توسط جریان‌های مغناطیسی محدود شده‌ی بیرکلند محدود شده است، که نیروی آند خورشیدی را فراهم می‌کند.

شعله زنی خورشید الکتریکی، تاج داغ، و تمام پدیده‌های خورشیدی دیگر، دلیل تمام آن‌ها واکنش نشان دادن به ورودی الکتریکی از کهکشان‌مان است. رشته‌های جریان بیرکلند که منظومه شمسی را الکتریکی کرده است، نیرویی کم و بیش را به خورشید وارد می‌کند که در نیروی خروجی آن نوساناتی به وجود می‌آورد. حالت قوس الکتریکی، حالت درخشان، و تخلیه الکتریکی حالت تاریک همگی تحت تأثیر بارهای جاری الکتریکی هستند.

این ایده‌ها به احتمال زیاد چیزی هستند که دانشمندان آن را “حباب داغ محلی” (LHB) که منظومه شمسی را احاطه کرده است می‌نامند. اخیراً گزارشی منتشر شده است که شرح می‌دهد آشکارسازها مکان یک میدان از ” پلاسمای میان ستاره‌ای چند میلیون درجه‌ای” را پیدا کرده‌اند که آغاز به تابش پرتو ایکس به “سرتاسر آسمان” کرده است.

اخترفیزیکدانان ناسا کشف کرده‌اند که پس زمینه‌ی پرتو ایکس در صفحه‌ی راه کاهکشان بسیار قوی‌تر تابش می‌کند. به گفته‌ی نظریات‌شان، این تابش در منطقه‌ای است که پرتو ایکس باید جذب می‌شد. ماسیمیلیانو گالیاتزی از دانشگاه میامی در کورال گیبس فلوریدا گفته است: “این یک اکتشاف قابل توجه است. به طور خاص، وجود داشتن یا وجود نداشتن حباب محلی فهم ما را از محیط کهکشانی نزدیک به خورشید تحت تأثیر قرار می‌دهد، و می‌تواند از این رو، برای پایه‌ی مدل‌های آینده‌ی ساختار کهکشانی مورد استفاده قرار گیرد.”

نظریه جهان الکتریکی هم اکنون اطلاعاتی را ارائه کرده است که می‌تواند تا حدی ساختار کهکشان‌ها و تأثیرات آن بر منظومه شمسی را توضیح دهد.

ابر میان ستاره‌ای محلی، به شکلی که منجمین باور دارند. حق تصویر: NASA/Goddard/Adler/U. Chicago/Wesleyan

استفان اسمیت

مترجم: پرهام سعیدی

Hot Clouds – Translator: Parham Saeidi

هرگونه کپی برداری و یا استفاده با نام “بخش فارسی پروژه آذرخش” آزاد است.

خورشید، چرخه ای خورشیدی را تجربه می کند که حدود ۲۲ سال طول می کشد،  در طول این چرخه  نوسان توان خروجی و تعداد لکه های خورشیدی در سراسر سطح خورشید قابل مشاهده است. در آغاز دوره ی ۱۱ ساله ی اخیر, که انتظار افزایش لکه های خورشیدی می رفت, یک تاخیر وجود داشت ; فعالیت های خورشیدی در زمانی که افزایش آنها پیش بینی شده بود ، خیلی کم و خاموش ماندند.

با این حال از اواخر فوریه سال ۲۰۱۴ , آن دوره ی خاموشی و ساکن ماندن خورشید، با انفجار یک زبانه ی خورشیدی بزرگ از ناحیه ی یک لکه ی خورشیدی فعال, و سپس چندین شوک قدرتمند نیز از دیگر لکه های خورشیدی پرانرژی تر به پایان رسید, که درتصویر بالای صفحه نشان داده شده است.

با توجه به اتفاق آراء, زبانه های خورشید, یا فوران های جرم از تاج (Coronal Mass Ejection), زمانی که حلقه های مغناطیسی دراتمسفر خورشید با یکدیگر “از نو متصل” می شوند, رخ می دهد و باعث یک اتصال کوتاه می شوند. گفته می شود که آزاد شدن آنی ( انفجاری ) انرژی مغاطیسی باعث شتاب دادن گاز های داغ به سمت فضا می شود. هیچکس نمی داند ” باز اتصالی مغناطیسی ” چه چیزی است, اما به عنوان تنها توضیح توسط دانشمندان فیزیک خورشید برای پدیده ی فوران های جرم و زبانه های خورشیدی ارائه شده است.

از آنجا که رسیدن CME ها و برهمکنش آنها با میدان مغناطیسی زمین،  روشنایی و فرکانس شفق های قطبی را افزایش می دهند، می توان نتیجه گرفت که آنها جریانی از ذرات باردار الکتریکی هستند. اگر چه دانشمندان، بیرون ریختن جریان یون ها از خورشید را به عنوان “باد” از خورشید یاد می کنند، و این که این ذرات اتمی مانند بارانی از خورشید به سمت زمین می آیند , و جذب شدن و حرکت آن ها در راستای میدان مغناطیسی به سمت قطب های کره زمین، به طور قطعی ماهیت الکتریکی شان را مشخص می کند.

وال تورنهیل می گوید که: در حالی که تا کنون زمان و منابع عظیمی را در تلاش برای درک ستاره ها بر اساس تنها یک ایده صرف شده است, کسانی که با پدیده تخلیه پلاسما آشنا هستند به پدیده های مشاهده شده در خورشید به خوبی توجه کرده اند و توضیحات ساده ای برای رویداد های خورشیدی، بر پایه ی نظریات الکتریکی دارند. و اکنون پس از ۱۰۰ سال، ” مدل الکتریکی ستارگان ” شروع  به پدیدار شدن کرده است.

تفکر مرسوم پیش نهاد می کند که خورشید ذرات باردار را همان طور که دامنه امواج صوتی افزایش می یابد،  به سمت فضا شتاب می دهد. فوران های درون فوتوسفر Photo Sphere ازطریق “acoustical wave-guides” که به عنوان “مجراهای شار مغناطیسی” شناخته شده به بیرون حرکت می کنند. ساختارهایی به نام  spicules، هزاران کیلومتر بالاتر از فوتواسفر بالا می روند و با خودشان گازهای داغ را حمل می کنند. رفتار کلی آن اشاره می کند که طبیعت این پدیده از جنس الکترومغناطیس است, نه جنبشی وصوتی.

با توجه به پلاسمای بین ستاره ای، نسبت به آن، خورشید مکان هندسی با بار مثبت است. لکه های خورشیدی زمانی که تخلیه های الکتریکی در فوتوسفر نفوذ می کنند, ظاهر می شوند, و اجازه می دهد که جریان الکتریکی در عمق آن جاری شود. لوله های شار الکترومغناطیسی خورشید، قسمت های درونی سرد تر خورشید را تحت الشعاع قرار می دهند. همچنین ، این لوله های شار الکترومغناطیسی بدون شک نقشی در اتصال محیط الکترومغناطیس خورشید با یونوسفر زمین دارند.

همان طور که نظریه خورشید الکتریکی شرح می دهد, لکه های خورشیدی, زبانه ها, گرم شدن تاج و تمام فعالیت های دیگر خورشیدی،به طور حتم و با بیشترین احتمال، نتایج نوسانات در ورودی های جریان های الکتریکی کهکشان ما  هستند. رشته های جریان بیرکلند به آرامی از کنار منظومه شمسی چرخش کرده و به عنوان تامین کننده نیرو،به اندازه بیشینه یا کمینه( ماکسزیمم یا مینیمم که در دوره های خورشیدی دیده می شود) برای خورشید، از ناحیه منظومه شمسی عبور می کنند. همچنین خورشید می تواند چرخه ای که  تحت تاثیر مدار کهکشانی خود است را هم تجربه کند.

طول مدار الکتریکی که به خورشید متصل است ناشناخته است, اما احتمالا هزاران سال نوری طول دارد. چه مقدار انرژی الکتریکی ممکن است در چنین محدوده مغناظیسی  “خطوط انتقال “وجود داشته باشد؟ هیچکس نمی داند, اما اختر شناسان به طور مستمر توسط انفجارهای باور نکردنی که از زبانه های خورشیدی مشاهده می شود, شگفت زده می شوند.

استفان اسمیت

مترجم: امید محمدی

 Solar Max – translator: Omid Mohammadi

هرگونه استفاده از این متن با ذکر نام “بخش فارسی پروژه آذرخش” بلا مانع است

یکی از موضوعات ارائه شده در این برنامه، توضیح مدل الکتریکی خورشید از سمت آقای دکتر عجب شیرزاده بود، این مدل به توضیج واکنش های خورشید با اتکا بر الکترومغناطیس و الکتریسیته می پردازد و معتقد به اعمال نیروی الکتریکی از سمت ستارگان به محیط غلاف پلاسمایی خود و همچنین ارتباط الکترومغناطیسی ستارگان در فضای کهکشان با یکدیگر می باشد، پروفسور دونالد اسکات (Prof. Donald Scott)، از دانشگاه ماساچوست امریکا از تئوریسین های مشهور این مدل می باشد.

برای کسب اطلاعات بیش تر فایل ارائه دکتر عجب شیرزاده در مدرسه بین المللی پیش رفته اخترفیزیک را می توانید از اینجا دانلود کنید.