۱٫ ترجمه و انتشار حدود ۱۲ متن (به سرپرستی سبا حفیظی)

۲٫ ترجمه و زیرنویس گذاری ۲ فیلم مستند کوتاه و بلند (به سرپرستی کیارش دانش)

۳٫ انتشار سه مقاله عمومی در زمینه‌های علوم‌سیاره‌ای، معرفی مشاهیر و معرفی کتاب، توسط سبا حفیظی، محمدرضا شفیع‌زاده و بهاره مجرد

۴٫ ترجمه و انتشار دو جلد کتاب: توسط سبا حفیظی و کیارش دانش

۵٫ حضور نماینده در کنفرانس سالیانه پروژه آذرخش در سال ۲۰۱۷ که در آریزونا امریکا برگزار شد. (فرشته معماریان)

۶٫ برگزاری هفت سمینار متعدد علمی با همکاری گروه‌های نجومی و دانشگاه‌های مختلف، با مشارکت: سبا حفیظی، محمدرضا شاه‌جهان، محمدرضا شفیع‌زاده و بهاره مجرد

۷٫ برگزاری دو نشست سالیانه اخترفیزیک پلاسما (متاسفانه به دلیل پاندمی کرونا امکان برگزاری نشست سالیانه تا اطلاع ثانوی وجود ندارد.)، با حضور اساتید دانشگاهی و پژوهشگران ایرانی و خارجی از امریکا، استرالیا و بلاروس. محل برگزاری اولین نشست در مرکز علوم و ستاره شناسی تهران و دومین نشست در دانشگاه امیرکبیر با همکاری انجمن های علمی نجوم و فیزیک و نجوم دانشگاه امیرکبیر

۸٫ دعوت از عضو گروه آذرخش پارسی برای سخنرانی در کنفرانس فیزیک و نجوم در اوساکای ژاپن. (محمدرضا شفیع‌زاده)

۹٫ انجام پایان‌نامه با موضوعات مربوط به گروه با عنوان “بررسی ساختارهای الکتریکی بزرگ اطراف سیارات و فضای میان ‌سیاره‌ای” توسط محمدرضا شفیع‌زاده در دانشگاه زنجان به راهنمایی دکتر یوسفعلی عابدینی و مشاوره دکتر مایکل کلاریژ

۱۰٫ ارائه سه مقاله تخصصی در پایگاه آرکایو دانشگاه کرنل امریکا، گردهمایی سالیانه پژوهش نجوم مرکز تحصیلات تکمیلی زنجان و همایش سالیانه نجوم و اخترفیزیک ایران با موضوعات مربوط به سیارک‌ها، مغناطوکره زمین و زلزله‌شناسی توسط سبا حفیظی، محمدرضا شاه‌جهان، محمدرضا شفیع‌زاده، دکتر عابدینی، دکتر کلاریژ، بهاره مجرد

۱۱٫ کسب جایزه علمی جشنواره دانش‌آموزی سینا توسط دو تن از دانش‌آموزان خوب کشوران که طرح پژوهشی ایشان با راهنمای این مجموعه انجام شد، با موضوع دولایه‌های پلاسما در انفجارهای ابرنواختری، فاطمه فلامرزی و نرگس گودرزی به راهنمایی محمدرضا شفیع‌زاذه

در صورتی که مایل هستید اصل و مشروح گزارش فعالیت‌های ما را بخوانید می‌توانید آن‌را از طریق گزینه دانلود دریافت نمایید.

دانلود

پلاسما از جدیدترین و آخرین یافته های تاریخ علم فیزیک است که توانست خیلی زود خود را در تمام گرایشات مهندسی و علوم طبیعی وارد کند، با ظهور پلاسما در فیزیک کم کم توانست پای خود را در علم نجوم باز کرده و بسیاری از مواقع نجومی را توضیح دهد تا این که امروز ما اصطلاح پلاسما اخترفیزیک را به عنوان یک اصطلاح آکادمیک یا روی جلد بسیاری از کتاب های تخصصی می بینیم.

گروه آذرخش پارسی یکی از گروه های نجومی فعال است که در زمینه نقش پلاسما در اخترفیزیک و کیهان شناسی فعالیت میکند، از آن جا که چه در حوزه عملی و چه در گستره تئوری روز به روز به نقش پلاسما در کیهان شناسی، اخترفیزیک و فیزیک فضا اضافه می شود تا جایی که وزارت علوم ایران نیز امسال در بازنگری و به روز رسانی مقاطع تحصیلات تکمیلی فیزیک، درس فیزیک فضا مبتنی بر پلاسما را برای رشته فیزیک پلاسما اختصاص داد ما مصمم تر شدیم تا بیش تر از قبل این زمینه را برای علاقه مندان و به خصوص دانشجویان فیزیک، پلاسما و گرایشات نجوم معرفی کنیم.

مباحثی که در این نشست به آن ها خواهیم پرداخت: ابرنواخترها و فیزیک ستارگان، فیزیک فضا و مگنتوسفر زمین، کیهان شناسی پلاسما و کاربرد آزمایشات پلاسما در علم نجوم، فیزیک جو و هواشناسی و دنباله دارها خواهد بود.

هدف ما بر این است که شرکت کنندگان پس از نشست ارتباط خود را با ما حفظ کنند و پل ارتباطی با تک تک سخنرانان برای ایشان وجود خواهد داشت، انجام کار پژوهشی سرلوحه و هدف اصلی مجموعه آذرخش پارسی است، بنابراین هدف اصلی ما از انجام این نشست جذب پژوهشگران به عنوان عضو علاقه مند و انجام پیشنهاده های تحقیقاتی ایشان است.

لازم به ذکر است در پایان هر سخنرانی و همچنین در طول برنامه موضوعات پژوهشی مرتبط با مباحث ارائه شده در نشست به شرکت کنندگان ارائه خواهد شد که هریک از ایشان پس از نشست با ارتباط با گروه آذرخش میتوانند به عنوان پیشنهاده پژوهشی با مشاوره پژوهشگران این مجموعه تحت عنوان عضو ناپیوسته گروه به پژوهش بپردازند و در نهایت ماحصل کار ایشان بسته به کیفیت، به صورت مقاله در کنفرانس یا ژورنال داخلی یا بین المللی منتشر خواهد گردید.

 لازم به ذکر است سخنرانان خارجی به صورت ویدئوکنفرانس زنده و به زبان انگلیسی ارائه خواهند داشت.

درباره ثبت نام:

مهلت ثبت نام در این نشست تا ۳۰ امرداد بوده (به هیچ عنوان قابل تمدید نمی باشد) و هزینه ثبت نام برای متقاضیان یکصد هزار تومان خواهد بود که برای دانشجویان ۷۰% تخفیف در نظر گرفته شده است، همچنین به کلیه شرکت کنندگان گواهی حضور ارائه شده و امکان ارتباط با کلیه سخنرانان برای انجام کلیه فعالیت های پژوهشی فراهم خواهد بود و شرکت کنندگان واجد شرایط می توانند پس از نشست در صورت تمایل به عنوان عضو ناپیوسته گروه آذرخش پارسی به فعالیت با این مجموعه ادامه دهند.

ثبت نام این رویداد از طریق تارنمای ایوند انجام می پذیرد، بدین منظور برای ورود به منوی ثبت نام از اینجا اقدام کرده کرده و یا وارد لینک زیر شوید.

https://evand.com/events/نشست-علمی-پلاسما-اخترفیزیک-۳۱۶۵

برای طرح گونه سوال پیرامون مسائل علمی نشست از طریق زیر اقدام کرده

Email: info@persiantbolts.com

Telegram: https://t.me/Persiantbolts , https://t.me/Astroclub

و برای هرگونه سوال پیرامون مسائل مالی و یا اجرایی با مرکز علوم و ستاره شناسی تهران تماس بگیرید:

تهران، میدان قدس، خیابان شهید کبیری (دزاشیب)، خیابان عمار، کوی شهید صالحی(عرفات)، شماره ۲۲، مرکز علوم و ستاره شناسی تهران

۹۶۰۲۷۰۱۲

سایت مرکز علوم و ستاره شناسی تهران

قابل توجه دانشجویان و اعضای فعال باشگاه نجوم مرکز علوم و ستاره شناسی تهران، در روز برگزاری نشست مدارک لازم را به همراه خود داشته باشید، در غیر این صورت ثبت نام شما به صورت آزاد لحاظ می گردد.

معرفی سخنرانان:

والاس تورنهیل

والاس تورنهیل از موسسین پروژه آذرخش است، و دارای مدارک تحصیلات تکمیلی هم در فیزیک و هم در مهندسی برق الکترونیک از دانشگاه کانبرای استرالیا است، زمینه پژوهشی وی درباره نقش الکترومغناطیس و پلاسما در اخترفیزیک و همچنین درباره جریان شناسی مدل های علمی در فلسفه علم است، تورنهیل عضو پیوسته معتبرترین انجمن علمی جهان یعنی IEEE است و مقالات متعددی در زمینه پلاسما اخترفیزیک در ژورنال های IEEE به چاپ رسانده است، تورنهیل در این نشست آخرین مقاله خود را که به تازگی به چاپ رسیده ارائه خواهد داد و در زمینه مدل الکتریکی ستارگان توضیح می دهد. لازم به ذکر است تورنهیل دارنده مدال طلای آکادمی علوم Telesio-Galilei و همچنین برنده جایزه فلسفه علم NPA Sagnac در دانشگاه مریلند امریکا می باشد.

ارائه این سخنرانی به زبان انگلیسی و به صورت ویدئوکنفرانس زنده خواهد بود.

مایکل کلارژ

مایکل کلارژ، دارای مدرک دکترای فیزیک از دانشگاه Brandis امریکا است، وی پژوهشگر ارشد انستیتو تحقیقاتی Ronin و همچنین عضو ارشد پروژه بزرگ سافایر امریکا در زمینه پلاسما اخترفیزیک است، وی حدود پانزده سال از زندگی پژوهشی خود را در زمینه ستارگان نوترونی دوتایی و جریانات پلاسما در تلسکوپ آرسیو گذرانده است و امروزه در زمینه برهم کنش های الکترومغناطیسی خورشید و مگنتوسفر سیارات فعالیت می کند. وی در این نشست درباره فیزیک مگنتوسفر (مغناطکره) زمین سخنرانی خواهد کرد.

ارائه این سخنرانی به زبان انگلیسی و به صورت ویدئوکنفرانس زنده خواهد بود.

محمدرضا شفیع زاده

محمدرضا شفیع زاده، از موسسین و مدیران گروه آذرخش پارسی، برنده جایزه بین المللی پروژه آذرخش در سال ۲۰۱۵ آریزونای امریکا، کارشناسی مهندسی فیزیک پلاسما و دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک دانشگاه زنجان با موضوع پژوهشی “دولایه های پلاسما در مگنتوسفر سیارات”، ریاست اسبق انجمن علمی فیزیک واحد علوم و تحقیقات تهران، ارائه مقالات متعدد در حوزه علوم سیاره ای در کنفرانس های داخلی و بین المللی و ثبت مقاله در ژورنال های بین اللمی، ارائه دهنده و مروج مدل های نوین کیهان شناسی مبتنی بر پلاسما برای منجمین آماتور و یا سمینارهای دانشگاهی در شهرهای مختلف ایران، موضوع ارائه: معرفی مدل کیهان شناسی پلاسما و نقش آزمایشات کاربردی پلاسما در شبیه های اخترفیزیک

شیرین زندیان

شیرین زندیان، کارشناسی ارشد هواشناسی با موضوع پژوهشی “اثرات رعد و برق و بی هنجاری های یون سپهری” دانشگاه یزد، دارای سابقه پژوهشی در زمینه زمان سنجی ستارگان متغیر گرفتی و ارائه مقاله در این زمینه در ژورنال بین المللی، ارائه مقاله در زمینه اثرات رعد و برق در سمپوزیوم بین المللی دینامیک و تابش جوی روسیه و کنفرانس بین المللی ژئوفیزیک ایران، موضوع ارائه ایشان در نشست: رعد و برق ها و یونوسفر (یون کره) زمین

سبا حفیظی

سبا حفیظی، دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوفیزیک موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، دارای سابقه پژوهشی در زمینه علوم سیاره ای و ارائه مقاله به ژورنال های بین المللی در زمینه سیارک ها و پژوهش در زمینه بر هم کنش های الکترومغناطیسی دنباله دار ها و ارائه مقاله در کنفرانس اخترفیزیک ایران، مترجم کتاب “دنباله دارهای الکتریکی” (میتوانید این کتاب را به رایگان از همین تارنما تهیه کنید).

کیارش دانش

فیزیک دانشگاه مازندران، از اعضای فعال باشگاه نجوم ساری، مترجم کتاب Astrophysical Plasmas (پلاسمای اخترفیزیکی) دانشگاه لندن، با مشاوره یکی از نگارندگان و پژوهشگر در زمینه ستارگان نارس و ارائه مقاله در کنفرانس داخلی، موضوع ارائه وی در این نشست ستارگان نارس خواهد بود.

تصویر بالا نشان دهنده تنها قسمتی از عکس های Cassini گرفته شده با کیفیت بالا از ماه زحل با نام Enceladus است و در ۱۶ فوریه سال ۲۰۰۵ گرفته شده است.

دانشمندان تیم Cassini می گویند که این تصویر نشان دهنده تعداد بی شماری از گسل ها، شکستگی ها، چین خوردگی ها و دهانه هایی است که سیاره شناسی را جالب کرده است.

این قسمت که در بالا نشان داده شده است نشان دهنده چیزی است که دانشمندان تیم Cassini آن را کمربند وسیعی از درز های در هم تنیده و پیچیده می نامند.

برای سیاره شناسان زمان زیادی طول نکشید تا این پدیده های پیچیده سطحی را درز بنامند. چه چیز دیگری می توانند باشند؟ ابزار سنتی زمین شناسی به مقدار زیادی محدود به مشاهدات صورت گرفته بر روی زمین است. اگرچه زمین ویژگی های زمین شناسی زیادی را در کل منظومه خورشیدی به نمایش می گذارد اما پدیده های مشاهده شده در سیارات دیگر به دلیل تفاوت زیاد هرگز در کتاب های تئوریک یافت نمی شود.

زمین شناسی سنتی در واقع فرآیند تشکیل دهنده ای که آثار آن را می توان در اعماق فضا دید را نادیده گرفته است. تخلیه های الکتریکی کامل ترین  مستقیم ترین توضیح را در مورد الگوهای مشاهده شده بر روی Enceladus ارایه می دهند.

برای سال ها، آن هایی که با نظریه جهان الکتریکی موافق بودند به دنبال مقایسه سیستماتیک کتاب های زمین شناسی و آثار تخلیه الکتریکی بوده اند. آن ها باور دارند که شواهد موجود در صورتی که ما به تصاویر با دید نقادانه نگاه کنیم کافی هستند. کمان های الکتریکی سطوح را آن چنان حفاری می کند که قابل مقایسه با هیچ کدام از پدیده های دیگر زمین شناسی نیست. شکاف های حاصل از قوس های الکتریکی هیچ گونه مدرکی دال بر اثر قوس ندارند گویا یک چنگال از آسمان آمده و آن شکاف را حفر کرده است.

قوس های الکتریکی می توانند شکاف هایی مانند طناب های در هم تنیده (مانند طرح های Lichtenberg) ایجاد کنند بدین صورت که فیلامنت های مواج بدون تاثیر گرفتن از قوس قبلی بر روی سطح حرکت میکنند و شکاف ها و درز های سطحی بدون نیاز به حرکت جانبی سطح (که عامل اصلی در تشکیل درز های عادی است) تشکیل می شود. آیا تصویر بالا نشان دهنده جابجایی جانبی است؟ آیا درز های مشاهده در آزمایشگاه یا در هر مکان دیگری بر روی زمین الگویی مانند آنچه بر روی Enceladus مشاهده می شود دارند؟

همانگونه که توسط John Dyer نشان داده شده است، کمان های الکتریکی می توانند مشابه این الگو ها را تشکیل دهند. بنابراین منصفانه است که این سوال مطرح شود که: آیا کمان ها الکتریکی می توانند عامل پدیده های سطحی دیده شده بر روی Enceladus باشند؟

برای درک بهتر از این موضوع این لینک (سایت John Dyre) را مشاهده کنید.

ترجمه: پرستو غزنوی

Electric Scars on Enceladus – Translator: Parastou Ghaznavi

هرگونه استفاده از این اثر با ذکر نام “بخش فارسی پروژه آذرخش” امکان پذیر است.

لازم به ذکر است که نویسنده متن از عبارت “استدلال دوری” برای عنوان متن استفاده نموده، تعریف استدلال دوری به زبان ساده در پایگاه “اثر اصیل” به این صورت نوشته شده است:

برای اثبات حکم، استدلالی آورده شود که خود نیازمند اثبات حکم باشد. در این مغالطه، ناقد با گزاره‌ای بحث را شروع می‌کند که می‌خواهد در حکم به همان برسد. به عبارتی، حکم خود یکی از مقدمات و گزاره‌های استدلالی است که برای اثبات حکم استفاده می‌شود.

مثال: «جورج بوش سخنور توانایی است زیرا سخنانش بر مخاطب موثر است.»

برای چنین حکمی لازم است که مدرک و شاهد و مثال ارائه شود مثلا روش سخن‌گفتن هر روزه‌اش، اینکه چطور مسائل پیچیده را آسان توضیح می‌دهد و یا با آوردن داستان‌هایی از موارد طنز در گفته‌هایش و مشابه این. در حالی‌که نویسنده در مقام بیان استدلال، تنها حکم را به گونه‌ای دیگر بیان می‌کند.

حالا به بررسی ماه می پردازیم:

احتمالا دهانه هایی که تصور می شد در اثر برخورد به وجود آمده باشند ، عاملی به جز برخورد دارند.

“دریای خاوری (شرقی)” ، در حاشیه ی نیم کره ی رویت پذیر ماه ( نیمکره ای که به سمت زمین است) واقع شده است، و همین امر رویت آن را توسط تلسکوپهای مستقر در زمین مشکل می کند. این دریا تقریبا منطقه ای است که از دوایر متحدالمرکز کاملی، که توسط حوضه ی سنگفرش شده ای (regolith) احاطه شده، تشکیل شده است. از درون،  به یک سراشیبی تند محدود شده و در نهایت، قسمتهای مرتفع آن زمین سازه های(massif) تیز هستند. تصویر بالا مربوط به دریای شرقی است که توسط ارنست رایت از ناسا تهیه شده است.

با استفاده از داده ها ی به دست آمده از ماموریت GRAIL، دانشمندان علوم سیاره ای دانشگاه “براون” (Brown University) ادعا می کنند مدلهای جدید کامپیوتریشان سوالات بسیاری از جمله اینکه “چگونه این چنین حوضه های وسیعی در جای جای منظومه ی شمسی خلق شده اند؟”  را پاسخگو خواهد بود. و نهایتا، آنها استنتاج می کنند که بروز چنین الگوهایی بر سطح اقمار و سیارات در واقع پیامدهای پروسه های وابسته به حرکت است.

با توجه به گزارشاتی که اخیرا منتشر شده، مشخص شد که “دریای خاوری” ماه حاصل بازسازی پوسته ی قمر پس از برخورد یک سیارک به قمر بوده است… . ” … سنگهای گرم و شکل پذیرزیر سطحی، شروع به حرکت به سمت داخل و خارج نقطه ی برخورد کردند. تخمین زده شده که  طی این عملیات، حدودا ۱٫۳ میلیون کیلومتر مربع سنگ متلاشی شده است.”

براندون جانسون یک زمین شناس از دانشگاه “براون” است و اذعان دارد:

“این عملیات به غایت شدید و قوی بوده، چرا که این چندین کیلومتر صخره ی پرشیب و دایره ی متحدالمرکز را طی دقایق کوتاهی، پس از برخورد اولیه شکل داده است. ”

جانسون در مورد اینکه “چقدر این ساختارها می توانسته اند سریع بر سطح ماه ایجاد شده باشند” کاملا درست می گوید؛ اما مهمترین نشانه ها در منظره ی آشنای” دشت” پنهان شده و مورد بی توجهی قرار گرفته است. اکنون بیش از هر زمان دیگری، شواهد ومدارک دال بر الکتریکی بودن اثرات و زخمه های موجود بر اجرام منظومه شمسی در حال خودمایی هستند. اکنون زمانیست که توانایی دسته بندی اشکال و آثار متنوع رویت شده بر سطح اجرام منظومه شمسی را به سادگی طبقه بندی آثار موجود بر سطح زمین، داریم. سیستم های چند حلقه ای در مکانهای مختلفی در سیارات دیگر آشکار شده اند.

همه ی آنها شامل یک دشت مسطح میانی اند که کرانه هایش توسط صخره های عمودی محدود شده، “دشت رینویر” (Renoir) در “عطارد” نمونه ی خوبی از این نوع آثار است. برخی از این صخره ها تا چندین کیلومتر ارتفاع دارند.

نمونه ای از دشت مسطح با صخره های عمودی در ماه

دشت رینویر” (Renoir) در “عطارد”

نوع دیگری از دشتها، دشتی با محیط بیرونی عمیق است، همچون دره های عمیق “V  ” شکل، که این نوع دشت بسیار متداول است. حصار این نوع دشت می تواند حلقه ی دیگری ازصخره ها باشد که اغلب مرتفعتر از صخره های حلقه ی داخلییند، که هر چه از ساختار مرکزی دور می شویم، به تدریج با گسترش منطقه، این ارتفاعها افت پیدا میکند و در نهایت ناپدید می شوند. در بعضی دشتهای بزرگتر این پدیده چندین بار با صخره های کوچکتر و دشتهای وسیع تر تکرار شده تا اینکه نهایتا با سنگ بستر یکی شده است.

دشتی با محیط بیرونی عمیق روی عطارد

این الگوها (بدون هیچ نظم خاصی) در تتیس،عطارد، کالیستو، میراندا، زمین، ونوس و مریخ یافت می شوند و در بسیاری مکانهای دیگرنیز به تدریج آشکار خواهند شد. ( این نوع آثار در منظومه شمسی بسیار فراگیر هستند) در آینده ی پیش رو، پیدا کردن  حوضه هایی  با الگوهای چند حلقه ای بیشتر، توسط کاوشگرهای فضایی  که به منظور کاوش بر روی سیارات و اقمار به فضا فرستاده می شوند،  نه تنها امری باورکردنی بلکه بسیارمحتمل خواهد بود.

به راستی چه چیزی باعث به وجود آمدن این حوضه ها می شود؟ آیا عامل آن، تئوری عامه پسند “برخورد” ، می باشد؟ آیا توده های سنگی غول پیکر به همه ی اجرام نام برده شده در بالا، برخورد کرده و عامل ایجاد چنین الگوهایی شده اند؟  آیا یک شهاب سنگ ده کیلومتری به زمین برخورد کرده و عامل ایجاد الگوی چند حلقه ای در اطراف ” دهانه ی چیکسالوب ” و انقراض دایناسورها شده است؟

دهانه چیکسالوب

تحقیقات آزمایشگاهی با بارهای الکتریکی در محیطهای پلاسمایی نشان می دهد که الکتریسیته بر حسب ولتاژ و چگالی بار در ۳ مد ( حالت) ظاهر می شود: تاریک، درخشان و قوس الکتریکی. حالت قوس الکتریکی، که چگالی بار بسیار بالایی دارد برای ماشینکاری( کنده کاری ) دقیق روی فلزات کاربرد دارد.

مقدار و درجه ی  رشته ای (فیلامنت) شدن جریانها در حالت تخلیه ی قوس الکتریکی،  بستگی به چگالی محیطی دارد که این جریان ها از آن عبور می کنند. تخلیه های گذرنده از محیطی که خلا شده باشد ( یا محیطی با جوی رقیق) یک کانال ستونی که به دور محور خود می چرخد، تولید می کند. در حالت درخشان، این کانالها شبیه به گردبادی آتشین ظاهر می شوند. اگر جریان مشابهی از میان جوی رقیق گذر کند، به چندین رشته انشعاب پیدا می کند. این رشته ها دوایر متحدالمرکزی را حول محور اصلی فرم می دهند.

در صورتی که الکتریسیته از روی یک جسم جامد عبور کند، محلی که تخلیه ی قوس الکتریکی با سطح تماس پیدا کند، دچار فرسایش می شود. چاله ( یا همان دهانه) های حاصل از قوسهای الکتریکی اغلب دایروی شکل هستند؛ چرا که نیروی الکتریکی باعث محدودیت قوس الکتریکی  می شود به این ترتیب قوس الکتریکی به صورت عمود به سطح اصابت می کند. از آنجایی که قوس الکتریکی از دو یا چند رشته (فیلامنت ) در حال دوران حول محور مشترکی تشکیل شده ؛ سطح محل تماس می تواند توسط یک مته پلاسمایی حفاری شده و دیواره هایی با شیب تند و حاشیه ای جمع شده به جای گذارد.

اگر رشته ها به اندازه ی کافی از هم جدا شوند، در حالیکه مواد در حال زدوده شدن و ازبین رفتن هستند؛ کف حفره، به واسطه ی الکتریسیته شروع به داغ شدن و احتمالا سوختن خواهد کرد؛ سپس ذوب  شده و مسطح می شود. این توضیح چرایی سیاه بودن مناطق داخلی، در بسیاری از الگوهای چند حلقه ای را بیان می کند.فراوانی حفره های کوچک  در جداره های حلقه های بزرگتر( همانند دریای باختری) ، محتمل بودن تخلیه ی قوسهای الکتریکی را در این موقعیتها گواهی می دهد.

فراوانی حفره های کوچک در جداره های حلقه های بزرگتر

همینطور که قوسهای الکتریکی حرکت می کنند، حلقه هایی زنجیره وار را بر جداره های حفره ها و دوایر حک می کنند ( جداره ها را زنجیروار پانچ می کنند).اگر حفره ها همپوشانی داشته باشند، محل برخورد جداره ها باهم به صورت شیاری که از دو طرف شیب بسیار و لبه های کنگره ای دارد بروز میابد. قوس می تواند یک شیار را قطع کرده و پیش از قطع کردن شیار بعدی (شیار و سنگر دیگر) به فواصل دورتری پرش پیدا کند.

حلقه هایی زنجیره وار را بر جداره های حفره ها که توسط حرکت قوس های الکتریکی ایجاد شده

ایجاد حوضه هایی با الگوهای چند حلقه ای به احتمال زیاد حاصل برخورد سیارکها و دنباله دارها در بیلیونها سال پیش نیستند، بلکه به قوسهای الکتریکی  بین سیاره ای ، سوختن های شدید و انفجارات مهیب پیش آمده در آن دوره، ارتباط دارند.

استفان اسمیت

ترجمه: سبا حفیظی

Circular Logic – Translator: Saba Hafizi

هرگونه کپی برداری یا استفاده از این اثر، با نام “بخش فارسی پروژه آذرخش” میسر است