از داده های به دست آمده از عملیات روزتا اطلاعاتی زیادی به دست آمد که بسیاری از آن ها باعث شد در زمینه آن ها تجدید نظرهایی هم صورت پذیرد، یکی از بحث های صورت گرفته در زمینه آن ها شکل و مورفولوژی دنباله دارها بود، والاس تورنهیل در این فیلم که با زیرنویس فارسی برای دانلود در اختیار شما گذاشته می شود، با استفاده از نقل قول های پژوهشگرانی از دانشگاه های ایتالیا و سوئد و همچنین ناسا و نظریه ون فلندر تحلیل های خود را با دیدگاه مدل الکتریکی عنوان می کند.

اگر علاقه مند به سیارک ها و دنباله دارها هستید، تماشای این فیلم را از دست ندهید.

ترجمه: محمدجواد شاه حسینی

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

Comet 67P’s Mysterious – Translator: Mohammad Javad Shah’hosseini, Download with Persian subtitle.

نظریه ی “گلوله ی برفی و غبارآلود” دنباله دارها نیاززمند بازنگری و توجه است، چرا که بلورهایی که تنها در شرایط دمایی بسیار بالا شکل میگیرند، در ماتریکس حداقل دو دنباله دار مشخص شدند.

ترکیبات دنباله دار ۶۷پی/چوریمو-گراسیمنکوف در مطبوعات علمی مورد بحث قرار گرفته است. تنها چند ماه از توزیع گرد و غبار در کمای این دنباله دار می گذشت و نتایجی از تجزیه و تحلیل غباری که این دنباله دار از دست داده، به دست آمده بود. سایر گزارشات، نتایج غافلگیرکننده ای را نشان می دهند: مواد معدنی که عموما در شرایطی مثل کوره های سوزان یافت می شوند، در دنباله دارها به چشم می خورند. این نتیجه ای برای طرفداران جهان الکتریکی معنادار است.

به عنوان پیش زمینه،  پژوهشگران ناسا در تاریخ ۹ فوریه ی سال ۱۹۹۹ ماموریت سپیده دم ( استارداست) را آغاز کردند. که ماموریت اصلی آن جمع آوری ذرات گرد و غبار از دنباله ی دنباله دار ویلد۲ ، و بازگرداندن آنها به زمین بود. پس از سفری ۵ ساله استارداست در دوم ژانویه ی ۲۰۰۴ توانست مدار ویلد۲ را قطع کند و از میانه ی گیسوی دنباله دار که ۲۴۰۰ کیلومتر وسعت داشت بگذرد. آئروژل، سیستم جذب ذرات، به درستی کارش را انجام داد، یعنی جمع آوری خرده های کوچک سنگ و به دام انداختن آنها به داخل آئروژل برای بازگشت از این سفر و انتقال آنها به زمین در پانزدهم ژانویه ی ۲۰۰۶٫

پس از انکه آئروژل برای تجزیه و تحلیل و انواع آزمایشات به محققین تحویل داده شد، تعجب و شگفتی از نتایج به دست آمده آغاز شد. مواد معدنی مثل آنورتایت و فورسترایت داخل آئروژل یافت شدند- ترکیباتی که تنها در دماهای بسیار بالا شکل می گیرند- همراه با آلیوین. دانشمندانِ حیرت زده، از اینکه چگونه ممکن است اجرامی که گمان می کردند  باقی مانده ای از ابر ابتدایی سحابی اولیه، درخارج از قسمتهای چگالیده شده ی منظومه ی شمسی باشند، چنین خصویاتی دارند، سردرگم شدند. چرا که  در فاصله ی بیلیونها کیلومتر از خورشید یعنی منطقه ی فرضی ابر اورت ، باید منطقه ای یخ زده و در خواب زمستانی وجود داشته باشد نه منطقه ای که بتوان در آن ساختار های کریستالیی مشاهده کرد، که فقط در کوره های سوزان قادر به شکل گیری اند.

سرپرست تیم تحقیقاتی استارداست، دونالد براونلی در این زمان گفته است: ” در سردترین نواحی منظومه ی شمسی نمونه هایی یافته ایم که در دماهای بسیار بسیار بالا شکل میگیرند”.

مدافعان جهان الکتریکی به این موضوع از زاویه ی دیگری می نگرند. ستارگان و دنباله دارها ویژگیهای مشابهی از خود بروز می دهند. این دو گروه ، نیاکان مشترکی دارند: ستارگان گره هایی در طول مدار الکتریکی عظیم  بین کهکشانها هستند که با رشته های جریان های بیرکلند به یکدیگر مرتبط می شوند؛ در حالیکه سیارات ، اقمار، سیارکها و دنباله دارها بارهای الکتریکی  موجود در بین جریانهای الکتریکی شعاعی هستند که ستارگان را درست مثل خورشید خودمان احاطه کرده اند.

دنباله دارها به طور خاص، هیچ ارتباطی با ابرِ سحابیِ باستانیِ تشکیل شده از گازهای سرد و غبار ، که دچار ناپایداریهای گرانشی شد و با متلاشی شدنش باعث ایجاد منظومه ی شمسی امروزی شد، ندارد. دنباله دارها و خواهران سیارکیشان به نسبت دیگر اجرام، اعضای جدیدتر منظومه ی شمسی محسوب می شوند؛ که ممکن است، حین انفجاراتی که در اثر دشارژهای الکتریکی قدرتمندی که در گذشته ی نه چندان دور اتفاق افتاده است، از اجرام بزرگتر خارج شده باشند. آنها ” توپهای برفی” یا گلوله هایی از گل ولای نیستند، بلکه آنها جامد، سنگی، حفره دار و اجرامی دارای بار الکتریکی هستند. هرچه ترکیبات آب و هیدروکسیل در کمای دنباله دار پیدا شده است، در همان جا شکل می گیرد چرا که اکسیژن یونیزه ی دنباله دار با با یون هیدروژن ساطع شده از خورشید واکنش می دهد (و در نتیجه آب تولید می کند). هیچ فواره ی بخار آبی از دنباله دار فوران نمی کند، و هیچ پهنه ی یخیی تا کنون مشاهده نشده است. اینها همه اثرات الکریکی هستند ، که مشاهده می کنید- دشارژها و قوسهای الکتریکی عامل اتفاقات خاص دنباله دارها هستند.

استفان اسمیت

مترجم: سبا حفیظی

Crystal Comets – Translator: Saba Hafizi

هرگونه استفاده از این متن با ذکر نام “بخش فارسی پروژه آذرخش” بلامانع است.

همانطور که می‌دانید طبق مدل پیشنهادی فرد ویپل دنباله دارها توده های یخ و غباری تصور می شوند، که در مداری بیضوی و کشیده به دور خورشید می چرخند. زمانیکه دنباله دار به بخش داخلی منظومه ی شمسی وارد می شود و رفته رفته به سمت خورشید و حضیض مداریش پیش می رود، در اثر مواجه شدن با گرمای خورشید قسمتی از یخ ها و غبارهای خود را از دست می دهد؛ به این صورت که این یخها در اثر گرما ذوب و تبخیر و یا تصعید می شوند و یک کما از جنس بخار آب و یک کما از جنس غباردر اطراف هسته ایجاد می کنند. دنباله دار و کمای آن تحت تاثیر بادهای خورشیدی قرار می گیرند و این باعث کشیده شدن این مواد و بخارات آب در پشت دنباله دارها و تشکیل دنباله ی آنها می شود. (دنباله ای در جهت مخالف حرکتشان به خورشید)
بدیهی است که دنباله دار در هر حرکت مداری مقداری از یخ  و درصد کمی از غبارات خود را از دست می دهد، به این ترتیب پس از سالیان متمادی ممکن است دنباله دار تبدیل به جرمی سخت و غبارآلود شود و تغییرات نوری بسیار کمی را از خود بروز دهد ( تمام یخ دنباله دار از دست می رود و تمامی چیزی که باقی می ماند توده ای غبار و سنگ ریزه است ). به این گروه از دنباله دارها اصطلاحا دنباله دار مرده می گویند. (سیارک TB145که به تازگی از کنار زمین رد شد را دنباله داری مرده می دانند. بسیاری ازسیارکها را می توان در این گروه قرار داد)

تصویر شماره (۱) سیارک ۲۰۱۵ TB 145- اعتبار تصویر: NASA/JPL/Arecibo

مدل الکتریکی دنباله دارها در کنار مدل الکتریکی خورشید به عنوان نظریه ی مکمل، در پیش بینی و توجیه رفتاراین نوع  اجرام آسمانی تطابق بیشتری با داده های رصدی و نتایج حاصل از ماموریتهای فضایی دارد. در واقع یک دنباله دار الکتریکی تنها در یک منظومه ی شمسی الکتریکی که از یک خورشید الکتریکی تغذیه می شود می تواند وجود داشته باشد. این خورشید الکتریکی نیز انرژی اش را از کهکشان راه شیری الکتریکی دریافت می کند. این انرژیها ( انرژیهای الکتریکی) توسط رشته های جریانات بیرکلند وسیعی که در سرتاسر کیهان کشیده شده اند تا میلیونها سال نوری می توانند انتقال پیدا کنند. در واقع خورشید یک آند (الکترود با بار مثبت) در یک فضای پلاسمایی است.

در مدل الکتریکی دنباله دارها، سیارکها و دنباله دارها در یک خانواده جای میگیرند و اصلی ترین تفاوتشان این است که بیشتر دنباله دارها در مدارهای کشیده تری به دور خورشید می چرخند، جنس سیارکها و دنباله دارها تقریبا یکسان فرض می شود و هردوی آنها را بازمانده های برهمکنشهای الکتریکی قویی که در فاز ابتدایی شکلگیری منظومه ی شمسی اتفاق افتاده می باشند.

میدانیم هر دنباله دار بیشتر عمر خود را در فضایی دور از خورشید سپری می کند به عبارت دیگر یک دنباله دار بیشتر عمرش را در فضایی پلاسمایی با ولتاژی بسیار پایین تر از نواحی نزدیک به خورشید می گذراند. اگر این دنباله دار با سرعت کمی وارد فضای نزدیک به خورشید شود فرصت ایجاد تعادل بین بار الکتریکی اش و محیط پلاسمایی اطرافش را پیدا می کند، اما در صورتی که این دنباله دار با سرعت زیاد به سمت خورشید و فضای باردار مثبت اطرافش در حرکت باشد افزایش سریع میدان الکتریکی بر دنباله دار و غلاف پلاسمایی نامرئی آن تاثیر می گذارد و باعث گسترش غلاف پلاسمایی می شود. (ولتاژ این نواحی مثبت با کمتر شدن فاصله ی دنباله دار از خورشید بیشتر می شود.)

وقتی میدان الکتریکی در سطح دنباله دار به حد معینی برسد، جرقه های الکتریکی شروع به شکل گیری می کنند. (شکلگیری جتها و دنباله و توجیه خوردگیهای سطحی دنباله دارها) وغلاف پلاسمایی دنباله دار شروع به درخشیدن می کند. در صورتی که جرقه های جتهای کاتدی به یکباره ایجاد شوند ،یک دنباله دار ممکن است ناگهان به قطعات کوچک بشکند و یا با افزایش میدان الکتریکی داخلی، ممکن است این جرم ،همانند یک خازن که تحت فشار بیش از حد قرار گرفته،  بشکند و به قطعات مجزا و یا خرده های بسیار ریز تبدیل شود. این اتفاق ممکن است در فواصل بسیار دورتر از خورشید اتفاق بیوفتد در واقع نواحی که گرمای خورشید در آنها نمی تواند آنقدر شدید باشد که حتی باعث ذوب یخهای دنباله دار شود. طبق گفته ی کارل سیگن ۸۰% از خردشدن و شکستهایی که در مورد دنباله دارها اتفاق می افتد در فواصل بسیار دورتر از خورشید است.

تصویر شماره ی (۲) تصویر شماتیک از مدل الکتریکی دنباله دار- اعتبارتصویر: کتاب الکترونیکی دنباله دارها نوشته والاس تورنهیل و دیوید تالبوت

با پذیرش مدل الکتریکی دنباله دارها ، سیاه بودن سطح دنباله دارها را می توان به دلیل سوختگی ناشی از آرکهای الکتریکی دانست، همچنین به سهولت می توان چرایی پرنورتر و فعالتر بودن دنباله دارهای  بلند دوره و بسیاری پرسشهای دیگر را پاسخ داد.

با توجه به این مدل اگر زمین یا هر جرم دیگری شرایطی مشابه را تجربه کند ( شرایط مشابهی مثل قرار گرفتن در مداری همانند مدار دنباله دارها یا قرار گرفتن در یک میدان الکتریکی قوی و یا تجربه ی یک شوک الکتریکی و…) احتمال اینکه دنباله دار شود وجود دارد.

References:
(۱): A Spectre Haunts the Darkness, Stephan Smith, Dec,10,2010,The Thunderbolts Project
(۲) : Solar Plasmoids , Stephan Smith, May,25,2016, The Thunderbolts Project
(۳) : When Asteroids Become Comets ,Stephan Smith, Apr,7,2006,The Thunderbolts Project
(۴) : The UNIVERSE ELECTRIC – COMET E-book, Wallace Thornhill and David Talbott,2009, By The Thunderbolts Project
(۵) : When Comets Break Apart ,Stephan Smith,jan,19,2006,The Thunderbolts Project

نویسنده: سبا حفیظی

این فیلم را با زیرنویس فارسی می توانید از اینجا دانلود و مشاهده کنید. (حجم ۳۷ مگ)

ترجمه از محمدجواد شاه حسینی

همچنین اگر به بحث دنباله دارها علاقه مندید، میتوانید مقاله دنباله دارهای حیرت انگیز که برای مخاطبین عام در سایت انجمن نجوم آیاز تبریز منتشر گردید مطالعه کنید، برای علاقه مندان به بحث های تخصصی هم مقاله مقایسه مدل های گلوله یخی کثیف و دشارژ پلاسمای دنباله دارها پیشنهاد می گردد.

همچنین می توانید در صورت تمایل فیلم را با زیرنویس فارسی در یوتیوب تماشا کنید:

Comets as Water Factories with Persian subtitle – Download

Translator: Mohammad Javad Shah’hossaini

هرگونه استفاده از این محتوا تنها با ذکر نام بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش آزاد می باشد

تا جایی که پس از هر ماموریت می توانیم شاهد حیرت تئوریستین های مدل استاندارد باشیم:

“دنباله دارها احتمالا دیدنی ترین و خارق العاده ترین و در عین حال «ناشناخته ترین» اجرام منظومه ی شمسی هستند” ماریا نویگبر، ناسا

” در سردترین نقاط منظومه ی شمسی، نمونه هایی از موادی که تنها در «دماهای بسیار بسیار بالا» شکل می گیرند، یافته ایم!!!” دونالد براونلی، سرپرست تیم ماموریت سپیده دم

“تکه تکه شدن دنباله دارها مسئله ایست که هنوز به جواب آن دست نیافته ایم” کارل سیگن و آنه درویان، نویسندگان کتاب دنباله دار

تکه تکه شدن دنباله دار لینیر، درحالیکه در آن نواحی گرمای خورشید برای تصعید این دنباله دار کافی نبود. hubblesite.org/gallery/album/solar_system_collection/pr2000027b/

“بیش از «هشتاد درصد» دنباله دارها، در فاصله ای بسیار دورتر از خورشید تکه تکه می شوند.” نقل قول از کتاب دنباله دار

طبق مدل گلوله ی برفی، دنباله دارها بقایای سحابی اولیه ی خورشیدی ، در فاز اولیه ی شکل گیری منظومه ی شمسی هستند. که در دو ناحیه تجمع پیدا کرده اند، دو ناحیه ای که به علت دور بودن از خورشید انتظار داریم، نواحی سردی باشند. این دو ناحیه کمربند کوییپر و ابر اورت نام گرفته اند، البته وجود ابر اورت هنوز اثبات نشده است و این ناحیه ناحیه ی فرضی است.
دنباله دارها از جنس یخ، برف و غبار هستند، و انتظار داریم مواد آمورف یا بی شکل روی آنها دیده شود، دنباله دارها اکثرا مداری بیضی شکل و کشیده دارند که در حضیضشان به علت مواجهه با گرمای زیاد مناطق نزدیک به خورشید، یخ های سطحی و درونیشان شروع به ذوب و تبخیر شدن ( یا تصعید) می کنند و باعث تشکیل کما و دنباله ای در پشت دنباله دار می شود.

دکتر فرد ویپل، در یکی از کلاس هایش در دانشگاه هاروارد، به همراه یک گلوله ی ۵۰۰ پوندی از یخ و غبار و کثیفی، در حال توضیح و تشریح آناتومی یک دنباله دار برای شاگردانش.

ایده ی گلوله ی برفی کثیف اولین بار توسط فرد ویپل پیشنهاد شد. که از گفته ی کارل سیگن( که در بالاتر به آن اشاره شد) و همچنین داده هایی که اخیرا به دست آمده ،می توان این را نتیجه گرفت که، حدود هشتاد درصد دنباله دارها رفتاری مغایر با این مدل نشان می دهند چرا که در نقاطی که گرمای خورشید بسیار ناچیز است از هم گسیخته می شوند.واقعا چه چیزی باعث می شود در آن نقاط بی آنکه دنباله دار گرما و گرانش شدیدی حس کند، بترکد، از هم بگسلد ویا دنباله تشکیل دهد ؟
در مدل استاندارد، سیارک ها در واقع اجرامی سنگی و فلزی هستند که در نواحی نزدیکتر به خورشید یعنی کمربند سیارکی و کمربند کوییپر تجمع بیشتری دارند. جالب است بدانیم که برخی از سیارکها، اقمار، سیارات و حتی کهکشان ها، رفتارهای دنباله دار گونه ای از خود بروز می دهند.
در مدل الکتریکی دنباله دارها که پایه های آن حتی پیش تر از مدل ترمودینامیکی یعنی مدل گلوله ی برف و یخ شکل گرفته بود، تمامی این سوالات به بهترین وجه قابل پاسخگویی است. ( اولین بار در سال ۱۸۷۲ پروفسور زولنر دانشمند آمریکایی به الکتریکی بودن منشاء درخشندگی خود به خودی دنباله دارها در مقاله ای اشاره کرد) و همه ی وقایع اتفاق افتاده از جمله تکه تکه شدن در نواحی دورتر از خورشید، وجود کریستالهای پیچیده که تنها در دماهای بسیار بالا شکل می گیرند، جت های متصاعد شده از دنباله دارها، سیاه بودن سطح دنباله دارها ، سخت بودن آنها، وجود تپه های سر مسطح ، حفره ها و دهانه های شش وجهی روی سطح اجرام منظومه ی شمسی و… قابل پاسخگویی است. مدل الکتریکی ،همه ی این پدیده ها را حاصل برهمکنشهای الکترومغناطیسی خورشید با دنباله دارها -سیارکها – سیارات در محیط پلاسمایی می داند.
مدل الکتریکی دنباله دارها که توسط والاس تورنهیل پس از سال ها جانی دوباره گرفت، با تکیه بر نظریه ی خورشید الکتریکی و پلاسما بودن ۹۹٫۹۹۹۹۹۹% از کیهان، با استفاده از توجیهات الکتریکی و مغناطیسی وقایع را توضیح می دهد و توجیه می کند و در نهایت به پیش بینیهای موفق در مورد وقایع آینده می پردازد.
در این مدل دنباله دارها و سیارک ها تقریبا در یک خانواده را جای می گیرند، و دنباله دارها از موادی شبیه به سیارک ها ساخته شده اند؛ و بنیادی ترین تفاوتشان این است که دنباله دارها در مدارهای کشیده تری به دور خورشید در گردش هستند.
از جمله نمونه هایی که از دنباله دار ویلد۲ به زمین آورده شد، مواد معدنی و کریستال های حاوی سیلیکات، و به خصوص کریستال های فورسترایت که بر روی زمین نیز به وفور موجود است.

پس از آزمایشات فراوان بر روی نمونه هایی که از ماموریت سپیده دم، به زمین آورده شده بود، دانشمندان جنس این نمونه ها را بسیار شبیه به شهاب سنگها گزارش کردند، و میدانیم شهاب سنگ ها اجرامی سنگی و فلزی هستند که نمونه کریستال هایی با ساختارهای پیچیده در آنها به چشم می خورد. گزارشات رسیده از ماموریت روزتا نیز گواهی دیگر بر این مدعاست، چرا که در این گزارشات آمده ؛ مواد معدنی و کریستال هایی که از کمای دنباله دار چوریمو گراسیمنکو به دست آمده ،که به جز در دمایی معادل دمای کوره ی ذوب آهن نمی توانسته شکل گرفته باشد!! پس می بینیم که دانشمندان مدل استاندارد انگشت حیرت به دهان برده و اذعان دارند که احتمالا دنباله دارها و سیارک ها و همچنین شهاب ها یک خاستگاه دارند.

دنباله دار چوریمو گراسیمینکو- اعتبار عکس: آژانس فضایی اروپا، با توجه به تصویرآیا این دنباله دار از جنس یخ و غبار است!!؟؟

بیش از صدها مورد از ایرادات مدل استاندارد، به اتفاق آراء دانشمندان، کوچک و بی اهمیت جلوه داده شده، تعصب در هر حوزه ای باعث عدم پیشرفت در آن حوزه می شود، پس بهتر است با آغوش باز حقایق را بپذیریم و طبق نصیحت دانشمند بزرگ نیکولا تسلا، با آشکار شدن هر حقیقتی در مورد هر پدیده ای به اصلاح و به روز کردن دیدگاهمان در مورد آن پدیده بپردازیم.

“اگر یک بخش را ببینی و در موردش بدانی ، در تاریکی خواهی بود، در مورد هر دو بخش بیاموز و آن وقت است که همه چیز برایت روشن خواهد شد.” لرد چسترفیلد

منابع:
۱-www.thunderbolts.info

۲-/http://www.holoscience.com

گرداوری و ترجمه: سبا حفیظی – عضو پیوسته بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش

لینک مطلب در سایت انجمن نجوم آیاز تبریز:

http://ayazastro.com/wonderful_comets/