مقاله محمدرضا شفیع زاده و بهنام بابائیان از اعضای گروه آذرخش پارسی برای ارائه در سمینار سالانه فیزیک شفق‌های قطبی انستیتوی ژئوفیزیک قطبی روسیه واقع در مورمانسک پذیرفته شد و در اسفند ماه گذشته ارائه گردید.

در این مقاله با استفاده از داده‌های اختلاف پتانسیل و میدان الکتریکی مبتنی بر طوفان‌های خورشیدی تشکیل ساختار دولایه الکتریکی در محیط پلاسمای کمربندهای تابشی بررسی گردید، در این پژوهش داده‌ها از ماهواره‌های RBSP جمع آوری شد و پس از نویزگیری داده به دست آمده با توجه به ارتباط بین اختلاف پتانسیل و میدان در فضای اطراف زمین بررسی گردید و وجود ساختار دولایه الکتریکی مورد ارزیابی قرار گرفت. اگر میخواهید راجع به این ساختار بیشتر بدانید اینجا کلیک کنید.

دریافت کتاب چکیده مقالات منتشر شده در سمینار سالانه فیزیک شفق قطبی انستیتوی ژئوفیزیک قطبی روسیه: کلیک کنید

سمینار شفق قطبی روسیه

مباحث مربوط در این نشست علمی در حوزه تاثیرها و کاربردهای فیزیک پلاسما در نجوم می باشد و مخاطبین می توانند پس از هر ارائه با موضوعات پژوهشی جدیدی در حوزه نجوم آشنا شده و در آینده با مشاوره گروه آذرخش پارسی آن را ادامه دهند.

همچنین شرکت در این نشست فرصتی برای عضویت رایگان در گروه پژوهشی آذرخش پارسی خواهد بود که علاقه مندان طی آن در بازه زمانی یک ساله در صورت موفقیت در انجام یک طرح پژوهشی و َشنایی با روش تحقیق و مقاله نویسی به عنوان عضو پیوسته در این گروه انتخاب می گردند.

حضور در این نشست برای عموم علاقه مندان آزاد است.

ثبت نام در نشست پلاسما اخترفیزیک

معرفی سخنرانان و موضوعات ارائه شده در نشست:

والاس تورنهیل

والاس تورنهیل از موسسین پروژه آذرخش است، و دارای مدارک تحصیلات تکمیلی هم در فیزیک و هم در مهندسی برق الکترونیک از دانشگاه کانبرای استرالیا است، زمینه پژوهشی وی درباره نقش الکترومغناطیس و پلاسما در اخترفیزیک و همچنین درباره جریان شناسی مدل های علمی در فلسفه علم است، تورنهیل عضو پیوسته انجمن IEEE است و مقالات متعددی در زمینه پلاسما اخترفیزیک در ژورنال های IEEE به چاپ رسانده است، تورنهیل در این نشست درباره معرفی مدل های جدید غیراستاندارد در کیهان شناسی و بحران ها و چالش های پیش روی فیزیک توضیح می دهد. لازم به ذکر است تورنهیل دارنده مدال طلای آکادمی علوم Telesio-Galilei و همچنین برنده جایزه فلسفه علم NPA Sagnac در دانشگاه مریلند امریکا می باشد.

ارائه این سخنرانی به زبان انگلیسی و به صورت ویدئوکنفرانس زنده خواهد بود.

ایگنه باگاشوف

ایگنه باگاشوف، پژوهشگر فیزیک نظری در زمینه QCD در پژوهشکده مشترک انرژی و تحقیقات هسته ای SOSNY دانشگاه مینسک بلاروس می باشد که در زمینه اخترفیزیک هم مطالعات و پژوهش هایی انجام داده است، فعالیت های وی در حوزه اخترفیزیک بیش تر در زمینه نقش جریان های بیرکلند در فضای میان سیاره ای و فضای اطراف منظومه شمسی بوده است که ارائه ایشان در این نشست هم به همین موضوع اختصاص دارد.

جریان های بیرکلند از ساختارهای پلاسما هستند که در فیزیک خورشید یا انفجارهای ابرنواختری مشاهده شده است، مطالب مرتبط با این جریان ها را می توانید از طریق جست و جو در همین سایت نیز دنبال کنید. جریان های بیرکلند در فضای اطراف منظومه شمسی در صورت مشاهده می توانند پاسخگوی بسیاری از سوالات ما در زمینه فیزیک بین ستاره ای و منظومه شمسی باشد.

ارائه این سخنرانی به زبان انگلیسی و به صورت ویدئوکنفرانس زنده خواهد بود.

دکتر نرگس فتحعلیان

دکتر نرگس فتحعلیان، عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور و دانش آموخته دانشگاه های مرکز تحصیلات تکمیلی زنجان و صنعتی شریف در رشته فیزیک و اخترفیزیک است، زمینه پژوهشی ایشان در زمینه فیزیک خورشید است و مقالات ایشان در زمینه فیزیک تاج خورشید در ژورنال ها و کنفرانس های مختلف به چاپ رسیده است. موضوع ارائه ایشان در این نشست حلقه ها و شراره های تاج خورشیدی خواهد بود، تاج خورشید به عنوان آخرین لایه جو خورشید شناخته می شود و پدیده های حلقه ها و شراره های خورشید مربوط به این ناحیه می شود، این دو پدیده از موضوعات مورد بحث و چالش برانگیز در زمینه فیزیک خورشید است.

محمدرضا شفیع زاده

محمدرضا شفیع زاده، دانش آموخته دانشگاه زنجان در رشته فیزیک با موضوع پژوهشی در زمینه مگنتوسفر زمین با راهنمایی دکتر عابدینی و مشاوره دکتر مایکل کلاریژ است، او از موسسین گروه پژوهشی آذرخش پارسی و برنده جایزه اسکولارشیپ سال ۲۰۱۵ پروژه آذرخش در آریزونای امریکا می باشد. از وی مقالاتی در زمینه نقش فیزیک پلاسما در ساختار سیارک ها و علوم سیاره ای و همچنین نقش آزمایشگاه های پلاسما در شبیه سازی های اخترفیزیک در کنفرانس های داخلی و بین المللی وجود دارد. موضوع ارائه وی در این نشست ساختار دولایه های پلاسما در مگنتوسفر زمین است.

مگنتوسفر یا مغناطوکره فضای تحت تاثیر میدان مغناطیسی زمین گفته می شود که بیش ترین تاثیر پذیری را از بادهای خورشیدی دارد، ساختار مغناطوکره از زمان کشف آن تا کنون مورد بررسی های مختلفی قرار گرفته است، بنا بر داده های ماهواره های موجود در مغناطوکره یکی از ساختارهایی که برای آن می توان تصور کرد، ساختار دولایه های پلاسما است، ما قبلا درباره این ساختار در این سایت توضیحاتی داده بودیم، با این حال در این ارائه مغناطوکره، ساختار دولایه پلاسما و داده ای ماهواره ای از ابتدا معرفی خواهند شد.

شیرین زندیان

شیرین زندیان، دانش آموخته هواشناسی با موضوع پژوهشی “اثرات رعد و برق و بی هنجاری های یون سپهری” با راهنمایی دکتر جغتایی از دانشگاه یزد است، دارای سابقه پژوهشی در زمینه زمان سنجی ستارگان متغیر گرفتی و ارائه مقاله در این زمینه در ژورنال بین المللی، ارائه مقاله در زمینه اثرات رعد و برق در سمپوزیوم بین المللی دینامیک و تابش جوی روسیه و کنفرانس بین المللی ژئوفیزیک ایران است، همچنین وی در حال حاضر در طرح پژوهشی فوتومتری از یکی از کهکشان های اقماری آندرومدا با مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات ایران IPM، همکاری دارد. وی در این نشست با موضوع جو سیارات دیگر ارائه خواهد داشت، نکته حائز اهمیت آن است که فیزیک پلاسما نقش موثری در فیزیک جو دارد و در توضیح اتمسفر لحاظ می گردد.

سبا حفیظی

سبا حفیظی، سمینار درسی خود را در رشته زلزله شناسی موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران با موضوع ارتباط بین فعالیت های خورشیدی و زلزله های زمین با راهنمایی دکتر فتاحی (ریاست مرکز سن یابی موسسه ژئوفیزیک و پژوهشگر دانشگاه آکسفورد) ارائه داده است، زمینه پژوهشی وی در زلزله شناسی سن یابی است، اما دارای سابقه پژوهشی در زمینه علوم سیاره ای به خصوص در زمینه سیارک ها و دنباله دارها می باشد، وی مترچم کتاب “دنباله دارهای الکتریکی” است که مربوط به یکی از مدل های نوین درباره دنباله دارها است، او در این نشست با موضوع سمینار تحقیقاتی خود در دانشگاه ارائه خواهد داشت.

با توجه به صدمات مالی و جانی زمین لرزه ها، دانشمندان همواره در پی راهی برای پیش بینی این رویداد طبیعی و کاهش صدمات ناشی از آن بوده اند. اما هیچ یک از روشهای پیش بینی به طور کامل و بدون نقص قادر به پیش بینی نبوده اند، چرا که زلزله امری به واقع پیچیده است. پس از تلاشهای ناموفق در پیش بینی، دانشمندان چندین عامل را به عنوان پیش نشانگر زلزله در نظر گرفتند که با مانیتور آنها بتوانند از آنها به عنوان یک زنگ خطر برای وقوع زلزله ی احتمالی استفاده کنند. در این ارائه قصد داریم با تکیه بر مطالعات علمی گزارشی بر رصد فعالیتهای خورشیدی و ارتباط آن با زمین لرزه ها ارائه کنیم. و به این سوال پاسخ دهیم که آیا فعالیتهای خورشیدی میتوانند به عنوان یک پیشنشانگر مورد مطالعه قرار بگیرند؟

کیارش دانش

کیارش دانش، دانش آموخته فیزیک از دانشگاه مازندران است، وی تحقیقات خود در زمینه پلاسما اخترفیزیک را در زمینه اخترفیزیک ستاره ای، تولد ستارگان و ستارگان نارس آغاز کرده است، او مترجم کتاب پلاسمای اخترفیزیکی است، این کتاب از رفرنس های درسی دانشگاه مری کوئن لندن محسوب می گردد که سال گذشته توسط انتشارات رمز به چاپ رسید، وی در این نشست با موضوع شوک های الکترومغناطیسی در فضای بین ستاره ای ارائه خواهد داشت.

فضای میان‌ستاره‌ای توسط پدیده‌های مختلفی آشفته می‌شود که انفجارهای ابرنواختری تنها یک نمونه از آنها هستند. در این انفجارها، با افزایش فشار، ناحیه‌ی آشفته شده گسترش پیدا کرده و اگر گسترش آن از یک حد مشخص فراتر رود، یک جبهه‌ی شوک شکل می‌گیرد که هدایت کننده‌ی آن گسترش فشار خواهد بود؛ به جریان‌های ورودی به این جبهه‌ی شوک، شوک یا موج شوک گفته می‌شود. بنابراین می‌توان گفت که خود شوک، یک اختلال یا آشفتگی غیرقابل بازگشت، برپایه‌ی فشار و دینامیک شاره‌ها است.

پرستو غزنوی

پرستو غزنوی، از جمله معدود دانشجویانی است که در رشته زمین شناسی ایران طرح پژوهشی خود را در دانشگاه تهران با موضوع شخانه ها و شهاب سنگ ها با همکاری اساتیدی از سازمان فضایی سوئد و مرکز مطالعات و آموزش علوم زمین فرانسه می گذراند. موضوع ارائه وی در این نشست درخشندگی سطحی گانیمد و پلاسمای مشتری خواهد بود.

مشتری به دلیل فعالیت های الکترومغناطیسی زیاد خود تاثیر گذاری زیادی روی قمرهای نزدیک خود به خصوص اقماری گالیله ای دارد، به عنوان مثال تاثیر آن بر روی قمر آیو پیش تر معرفی و مورد بررسی قرار گرفته است که مطالبی از آن در همین سایت نیز قابل مشاهده است، اما این ارائه به درخشندگی های جالب توجه سطح گانیمد اختصاص دارد که می تواند گفت شاید تحت تاثیر پلاسمای مشتری باشد.

سخنرانی ها و برنامه به ترتیب مشخص شده و راس ساعت برگزار گردید و طبق برنامه هم به پایان رسید، جالب ترین حاشیه این نشست، صحبت کردن دکتر مایکل کلاریژ به زبان فارسی به عنوان اولین سخنران بود که شرکت کنندگان را غافلگیر کرد، همانطور که پیش تر اعلام گردیده بود موضوع سخنرانی ایشان در زمینه فیزیک مگنتوسفر زمین بود اما چند روز پیش از کنفرانس به خواست ایشان به مبحث میدان ها و جریان های الکتریکی در اخترفیزیک تغییر کرد، پس آن هم والاس تورنهیل با موضوع مرتبط با یکی از مقالات خود یعنی ابرنواختر ۱۹۸۷A به سخنرانی پرداخت.

معرفی سخنرانان در گذشته انجام شده بود، که در صورت تمایل می توانید از اینجا مشاهده نمایید.

سخنرانان (به ترتیب ارائه): دکتر مایکل کلاریژ، والاس تورنهیل، شیرین زندیان، محمدرضا شفیع زاده، کیارش دانش، سبا حفیظی

عوامل برگزاری: زهرا شفیع زاده (عکاس)، نیما مجدآرا (طراح پوستر)

قابل توجه کلیه شرکت کنندگان، در صورت تمایل نسبت به تماس با سخنرانان برای طرح پرسش یا همکاری با ایشان و یا در اختیار داشتن فایل های ارائه درخواست خود را با ما در میان بگذارید.

گواهی شرکت در این نشست به زودی آماده خواهد شد و به اطلاع تک تک ایشان خواهد رسید.

طبق اعلام قبلی سخنرانی دکتر مایکل کلاریژ و والاس تورنهیل به صورت ویدئوکنفرانس و به زبان انگلیسی ارائه گردید که در زیر تصاویر مخاطبین برنامه و سخنرانان قرار داده شده است.

عکس دسته جمعی شرکت کنندگان

نشست پلاسما اخترفیزیک

نشست پلاسما اخترفیزیک

شرکت کنندگان در نشست پلاسما اخترفیزیک

شرکت کنندگان در نشست پلاسما اخترفیزیک

سخنرانی شیرین زندیان با موضوع تاثیرات رعد و برق بر یون سپهر:

شیرین زندیان

شیرین زندیان

محمدرضا شفیع زاده با موضوع معرفی کیهان شناسی پلاسما و کاربرد آزمایشات پلاسما در اخترفیزیک:

محمدرضا شفیع زاده

محمدرضا شفیع زاده

کیارش دانش: ستارگان نارس، پلاسما و الکترومغناطیس

کیارش دانش

سبا حفیظی: دنباله دارهای الکتریکی

سبا حفیظی

سبا حفیظی

عکس اختتامیه اعضای گروه آذرخش پارسی در کنار یکدیگر

از راست به چپ: سبا حفیظی – محمدرضا شفیع زاده – کیارش دانش – محمدرضا شاه جهان

پلاسما از جدیدترین و آخرین یافته های تاریخ علم فیزیک است که توانست خیلی زود خود را در تمام گرایشات مهندسی و علوم طبیعی وارد کند، با ظهور پلاسما در فیزیک کم کم توانست پای خود را در علم نجوم باز کرده و بسیاری از مواقع نجومی را توضیح دهد تا این که امروز ما اصطلاح پلاسما اخترفیزیک را به عنوان یک اصطلاح آکادمیک یا روی جلد بسیاری از کتاب های تخصصی می بینیم.

گروه آذرخش پارسی یکی از گروه های نجومی فعال است که در زمینه نقش پلاسما در اخترفیزیک و کیهان شناسی فعالیت میکند، از آن جا که چه در حوزه عملی و چه در گستره تئوری روز به روز به نقش پلاسما در کیهان شناسی، اخترفیزیک و فیزیک فضا اضافه می شود تا جایی که وزارت علوم ایران نیز امسال در بازنگری و به روز رسانی مقاطع تحصیلات تکمیلی فیزیک، درس فیزیک فضا مبتنی بر پلاسما را برای رشته فیزیک پلاسما اختصاص داد ما مصمم تر شدیم تا بیش تر از قبل این زمینه را برای علاقه مندان و به خصوص دانشجویان فیزیک، پلاسما و گرایشات نجوم معرفی کنیم.

مباحثی که در این نشست به آن ها خواهیم پرداخت: ابرنواخترها و فیزیک ستارگان، فیزیک فضا و مگنتوسفر زمین، کیهان شناسی پلاسما و کاربرد آزمایشات پلاسما در علم نجوم، فیزیک جو و هواشناسی و دنباله دارها خواهد بود.

هدف ما بر این است که شرکت کنندگان پس از نشست ارتباط خود را با ما حفظ کنند و پل ارتباطی با تک تک سخنرانان برای ایشان وجود خواهد داشت، انجام کار پژوهشی سرلوحه و هدف اصلی مجموعه آذرخش پارسی است، بنابراین هدف اصلی ما از انجام این نشست جذب پژوهشگران به عنوان عضو علاقه مند و انجام پیشنهاده های تحقیقاتی ایشان است.

لازم به ذکر است در پایان هر سخنرانی و همچنین در طول برنامه موضوعات پژوهشی مرتبط با مباحث ارائه شده در نشست به شرکت کنندگان ارائه خواهد شد که هریک از ایشان پس از نشست با ارتباط با گروه آذرخش میتوانند به عنوان پیشنهاده پژوهشی با مشاوره پژوهشگران این مجموعه تحت عنوان عضو ناپیوسته گروه به پژوهش بپردازند و در نهایت ماحصل کار ایشان بسته به کیفیت، به صورت مقاله در کنفرانس یا ژورنال داخلی یا بین المللی منتشر خواهد گردید.

 لازم به ذکر است سخنرانان خارجی به صورت ویدئوکنفرانس زنده و به زبان انگلیسی ارائه خواهند داشت.

درباره ثبت نام:

مهلت ثبت نام در این نشست تا ۳۰ امرداد بوده (به هیچ عنوان قابل تمدید نمی باشد) و هزینه ثبت نام برای متقاضیان یکصد هزار تومان خواهد بود که برای دانشجویان ۷۰% تخفیف در نظر گرفته شده است، همچنین به کلیه شرکت کنندگان گواهی حضور ارائه شده و امکان ارتباط با کلیه سخنرانان برای انجام کلیه فعالیت های پژوهشی فراهم خواهد بود و شرکت کنندگان واجد شرایط می توانند پس از نشست در صورت تمایل به عنوان عضو ناپیوسته گروه آذرخش پارسی به فعالیت با این مجموعه ادامه دهند.

ثبت نام این رویداد از طریق تارنمای ایوند انجام می پذیرد، بدین منظور برای ورود به منوی ثبت نام از اینجا اقدام کرده کرده و یا وارد لینک زیر شوید.

https://evand.com/events/نشست-علمی-پلاسما-اخترفیزیک-۳۱۶۵

برای طرح گونه سوال پیرامون مسائل علمی نشست از طریق زیر اقدام کرده

Email: info@persiantbolts.com

Telegram: https://t.me/Persiantbolts , https://t.me/Astroclub

و برای هرگونه سوال پیرامون مسائل مالی و یا اجرایی با مرکز علوم و ستاره شناسی تهران تماس بگیرید:

تهران، میدان قدس، خیابان شهید کبیری (دزاشیب)، خیابان عمار، کوی شهید صالحی(عرفات)، شماره ۲۲، مرکز علوم و ستاره شناسی تهران

۹۶۰۲۷۰۱۲

سایت مرکز علوم و ستاره شناسی تهران

قابل توجه دانشجویان و اعضای فعال باشگاه نجوم مرکز علوم و ستاره شناسی تهران، در روز برگزاری نشست مدارک لازم را به همراه خود داشته باشید، در غیر این صورت ثبت نام شما به صورت آزاد لحاظ می گردد.

معرفی سخنرانان:

والاس تورنهیل

والاس تورنهیل از موسسین پروژه آذرخش است، و دارای مدارک تحصیلات تکمیلی هم در فیزیک و هم در مهندسی برق الکترونیک از دانشگاه کانبرای استرالیا است، زمینه پژوهشی وی درباره نقش الکترومغناطیس و پلاسما در اخترفیزیک و همچنین درباره جریان شناسی مدل های علمی در فلسفه علم است، تورنهیل عضو پیوسته معتبرترین انجمن علمی جهان یعنی IEEE است و مقالات متعددی در زمینه پلاسما اخترفیزیک در ژورنال های IEEE به چاپ رسانده است، تورنهیل در این نشست آخرین مقاله خود را که به تازگی به چاپ رسیده ارائه خواهد داد و در زمینه مدل الکتریکی ستارگان توضیح می دهد. لازم به ذکر است تورنهیل دارنده مدال طلای آکادمی علوم Telesio-Galilei و همچنین برنده جایزه فلسفه علم NPA Sagnac در دانشگاه مریلند امریکا می باشد.

ارائه این سخنرانی به زبان انگلیسی و به صورت ویدئوکنفرانس زنده خواهد بود.

مایکل کلارژ

مایکل کلارژ، دارای مدرک دکترای فیزیک از دانشگاه Brandis امریکا است، وی پژوهشگر ارشد انستیتو تحقیقاتی Ronin و همچنین عضو ارشد پروژه بزرگ سافایر امریکا در زمینه پلاسما اخترفیزیک است، وی حدود پانزده سال از زندگی پژوهشی خود را در زمینه ستارگان نوترونی دوتایی و جریانات پلاسما در تلسکوپ آرسیو گذرانده است و امروزه در زمینه برهم کنش های الکترومغناطیسی خورشید و مگنتوسفر سیارات فعالیت می کند. وی در این نشست درباره فیزیک مگنتوسفر (مغناطکره) زمین سخنرانی خواهد کرد.

ارائه این سخنرانی به زبان انگلیسی و به صورت ویدئوکنفرانس زنده خواهد بود.

محمدرضا شفیع زاده

محمدرضا شفیع زاده، از موسسین و مدیران گروه آذرخش پارسی، برنده جایزه بین المللی پروژه آذرخش در سال ۲۰۱۵ آریزونای امریکا، کارشناسی مهندسی فیزیک پلاسما و دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک دانشگاه زنجان با موضوع پژوهشی “دولایه های پلاسما در مگنتوسفر سیارات”، ریاست اسبق انجمن علمی فیزیک واحد علوم و تحقیقات تهران، ارائه مقالات متعدد در حوزه علوم سیاره ای در کنفرانس های داخلی و بین المللی و ثبت مقاله در ژورنال های بین اللمی، ارائه دهنده و مروج مدل های نوین کیهان شناسی مبتنی بر پلاسما برای منجمین آماتور و یا سمینارهای دانشگاهی در شهرهای مختلف ایران، موضوع ارائه: معرفی مدل کیهان شناسی پلاسما و نقش آزمایشات کاربردی پلاسما در شبیه های اخترفیزیک

شیرین زندیان

شیرین زندیان، کارشناسی ارشد هواشناسی با موضوع پژوهشی “اثرات رعد و برق و بی هنجاری های یون سپهری” دانشگاه یزد، دارای سابقه پژوهشی در زمینه زمان سنجی ستارگان متغیر گرفتی و ارائه مقاله در این زمینه در ژورنال بین المللی، ارائه مقاله در زمینه اثرات رعد و برق در سمپوزیوم بین المللی دینامیک و تابش جوی روسیه و کنفرانس بین المللی ژئوفیزیک ایران، موضوع ارائه ایشان در نشست: رعد و برق ها و یونوسفر (یون کره) زمین

سبا حفیظی

سبا حفیظی، دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوفیزیک موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، دارای سابقه پژوهشی در زمینه علوم سیاره ای و ارائه مقاله به ژورنال های بین المللی در زمینه سیارک ها و پژوهش در زمینه بر هم کنش های الکترومغناطیسی دنباله دار ها و ارائه مقاله در کنفرانس اخترفیزیک ایران، مترجم کتاب “دنباله دارهای الکتریکی” (میتوانید این کتاب را به رایگان از همین تارنما تهیه کنید).

کیارش دانش

فیزیک دانشگاه مازندران، از اعضای فعال باشگاه نجوم ساری، مترجم کتاب Astrophysical Plasmas (پلاسمای اخترفیزیکی) دانشگاه لندن، با مشاوره یکی از نگارندگان و پژوهشگر در زمینه ستارگان نارس و ارائه مقاله در کنفرانس داخلی، موضوع ارائه وی در این نشست ستارگان نارس خواهد بود.

Credit: B. Riaz, C. Briceno, E. Whelan, S. Heathcote

ستارگان کوتوله‌ی قهوه‌ای، دسته‌ی دیگری از اجرام درخشان (ستاره‌سان) هستند که جت‌هایی از ماده تابش می‌کنند.

یک گزارش خبری، کشف خروج جتی از ماده را از یک ستاره‌ی کوتوله‌ی قهوه‌ای گزارش می‌دهد. یک ستاره‌ی کوتوله‌ی قهوه‌ای، نام خود را از آنجا می‌گیرد که برای حفظ برهمکنش‌های گداخت هسته‌ای هیدروژن و درخشیدن همانند ستاره‌های بزرگتر از خودش، بسیار کوچک است.

معمولا جت‌های موازی شده را نتیجه‌ی فروریختن گاز ستاره‌ای به درون میدان گرانشی مفروض از یک سیاه چاله می‌پندارند. بر اساس نظریات، همانطور که آنها به دور سیاه چاله در مدارهای نزدیکتری می‌گردند؛ ذرات به سرعت‌های بسیار زیادی شتاب‌دار می‌شوند که این باعث برخورد‌های شدید می‌گردد که می‌تواند پرتوهای X و دیگر تابش‌های فرکانس بالا را تولید کند. در نهایت، به نحوی این شتاب، یک جت رشته‌ای قوی ایجاد می‌کند.

منجمان همچنین ذرات یونیزه شده و پرتوهای X را از ستارگان متغیر کشف می‌کنند که به اندازه‌ی زیادی سازمان یافته شده‌اند. برای آنان، توصیف چیزهایی که کشف کرده‌اند سخت است چون همانگونه که قبلا اشاره شد؛ نظریه‌ی در دسترس این است که گاز و گرد و غبار، همانطور که به دور یک سیاه چاله می‌گردند؛ توسط برخوردها انرژی یافته و یونیزه می‌شوند. صرف نظر از این منبع، تنها یک نیرو وجود دارد که می‌تواند یک جریان ماده را در فواصل بسیار طولانی کنار هم حفظ کند و آن نیروی الکترومغناطیس است. تنها برای ایجاد محصور سازی الکترومغناطیسی، با الکتریسیته است.

عدم درک اینکه جریان بار الکتریکی، میدان‌های مغناطیسی ایجاد می‌کند؛ به مدل‌های بسیاری منجر گردیده است که پاسخ‌های ناقصی را برای مسائل انرژی و محصورشدگی آماده می‌کند. برنده‌ی جایزه‌ی نوبل، هانس آلفون، اشاره کرد که پلاسما برای توانایی و سلیقه‌ی ریاضیدانان، “بسیار بغرنج و ناشیانه” است. آن “اصلا برای نظریات زیبای ریاضیاتی مناسب” نیست و نیازمند تجربیات آزمایشگاهی است.

آلفون مشاهده کرد که جهان پلاسما، “تفریحگاه نظریه پردازانی شده است که هرگز یک پلاسما را در آزمایشگاه ندیده‌اند. بیشتر آنان هنوز به فرمول‌هایی باور دارند که ما نادرست بودن آنها را از تجربیات آزمایشگاهی می‌دانیم. ” وی اندیشید که فرض‌های اساسی کیهان شناسان “با روش‌های ریاضیاتی خیلی پیچیده‌ای توسعه یافته‌اند و تنها خود پلاسما است که درک نکرد زیبایی نظریات چگونه هستند و مطلقا از پیروی آنها امتناع کرد. ”

همانگونه که پیش از این نوشته شد؛ ستارگان گره‌هایی در جریان‌های الکتریکی هستند. انرژی الکترومغناطیسی آنها می‌تواند در ورقه‌های جریان استوایی اطراف آنها ذخیره شود تا زمانی که چند رویداد پر و خالی شدن باعث گردد آنها یک تخلیه قطبی را انتخاب کنند. جت الکتریکی انرژی الکتریکی خود را از یک شتاب دهنده‌ی ذرات طبیعی می‌تواند دریافت کند؛ یعنی یک دولایه‌ی پلاسمایی با یک میدان الکتریکی قوی. میدان‌های مغناطیسی حلقوی به خاطر تخلیه پلاسمایی قطبی شکل خواهند گرفت و به یک کانال باریک محدود خواهند شد.

تجزیه و تحلیل سیارات غول گازی و مطالعه‌ی ارتباط آنها با کوتوله‌های قهوه‌ای، طرفداران جهان الکتریکی را به این نظریه سوق داد که وجود جت‌ها ، مخصوصا با در نظر گرفتن اثرات الکتریکی بر سیاره‌ی مشتری و زحل ؛ محل شگفتی و تعجب نیست. هر دوی این سیارات غول، جنبه‌هایی الکتریکی را نمایش می‌دهند که اگر در نظر بگیریم که آنها توسط میدان‌های الکتریکی قوی‌تر انرژی‌دار شده باشند؛ رفتارشان به راحتی می‌تواند به رفتار کوتوله‌ی قهوه‌ای بسط یابند. افزایش جریان الکتریکی به این صورت را می‌توان نشانگر تخلیه‌های الکتریکی قوی‌تر و بیشتری مانند جت‌ها دانست.

ترجمه: میلاد حاج ابراهیمی

Brown Jets

ناسا در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۳ ماهواره ی طیف نگاری مناطق سطحی (IRIS) خود را به فضا پرتاب کرد. ماموریت اصلی آن مطالعه  روی تاج خورشیدی برای یافتن پاسخ این سوال که “چرا تاج خورشیدی بسیار داغ تر از سطح خورشید یا فوتوسفر آن است ؟” بود.

دانشمندان ساختار هایی مانند “گردباد های کوچک” را در کروموسفر خورشید مشاهده کردند. آن ها تصور میکنند که این گونه ساختار ها عامل انتقال انرژی گرمایی به داخل تاج هستند. IRIS همچنین باران پلاسما را آشکار سازی کرد که از شراره های خورشیدی به فوتوسفر سقوط میکنند.

مطابق مدل فیوژنی خورشید، هیدروژن به هلیوم تبدیل می شود، که مقدار بسیار زیادی انرژی آزاد می کند. دمای هسته ی خورشیدی تقریبا ۱۵ میلیون درجه ی سلسیوس ، با فشاری ۳۴۰ میلیارد برابر بیشتر از اتمسفر زمین است. اخترفیزیک دانان ادعا میکنندکه انرژی آزاد شده برابر است با نیرویی که میلیون ها بمب هیدورژنی تولید می کند است؛ عموما بر این باورند که هر ثانیه ۷۰۰ میلیون تن هیدورژن به هلیوم تبدیل می شود.

سطح خورشید را فوتوسفر می نامند. بالای فوتوسفر، کروموسفر است و بالای کروموسفر را خارجی ترین بخش اتمسفر قابل مشاهده ی خورشید، تاج تشکیل می دهد. دمای متوسط فوتوسفر ۶۰۰۰ درجه ی سلسیوس است، در حالی که تاج بیش از ۲ میلیون درجه ی سلسیوس است! که این رازی بزرگ در میان فیزیکدانان خورشیدی است. چگونه داغ ترین ناحیه از خورشید بدون هیچ گونه افت قابل توجه دمایی در ارتفاع ۴۰۰۰ کیلومتری تا یک میلیون کیلومتر از فوتوسفر ایجاد می‌شود؟ براساس مدل همجوشی، به ازای افزایش فاصله، دما باید کاهش یابد. این مکانیزم ساده تابش گرمایی است: دما با توان دوم فاصله کاهش می یابد.

تخلیه الکتریکی پلاسما مدل بهتری برای فعالیت های خورشیدی است. آزمایش های آزمایشگاهی نشان می دهد که چنبره های پلاسمایی بالای خط استوای خورشید تشکیل می شوند. دشارژ های الکتریکی عرض های میانی و پایینی بین چنبره های پلاسمایی پل می زنند. سیخک ها با اصل آند تافتینگ سازگار هستند، اثر دشارژ الکتریکی از یک خورشید باردار مثبت انتظار می رود. “گردباد های کوچک” رصد شده توسط IRIS در کروموسفر خورشید همان سیخک ها هستند.

کروموسفر خورشید یک غلاف پلاسمایی  یا ناحیه ی دولایه ای پلاسمایی خورشید است که بیشتر انرژی الکتریکی خورشید را شامل می شود. هنگامی که جریان ورودی (بیش از یک آستانه ی بحرانی) به غلاف پلاسمایی خورشید افزایش می یابد، منجر به آزاد سازی ناگهانی انرژی می شود، که باعث ایجاد شراره های خورشیدی و فوران های عظیم خورشیدی می شود.

نیروهای الکتریکی در دولایه ی بالای سطح خورشید عامل ایجاد پدیده های مشاهده شده می شوند. مدل خورشید الکتریکی گرادیان دمایی معکوس را پیش بینی می کند و توضیح می دهد که چگونه رخ می دهد. اگر ناپیوستگی دمایی وجود نداشت، مشکل پیش می آمد. گرادیان دمایی معکوس خورشید با مدل دشارژ پلاسما موافق است، اما در تضاد با ایده ی انرژی همجوشی هسته ای است که از اعماق خورشید سرچشمه می گیرد.

Stephen Smith

فرزین حسینی

شکلی که مشخصه‌ی بیشتر کهکشان هاست، اولین بار توسط هانس آلفون (Hannes Alfven) در سال ۱۹۸۱ توصیف شد.

تصویر زیر، شکلی است که آلفون پیشنهاد داد. این نمودار یک مقطع عمودی از یک شکل سه بعدی است. خط افقی در مرکز نمودار در‌واقع یک صفحه‌ی دایروی (دیسک) در سطح افقی است. زمانی که از لبه به این دیسک نگاه کنیم به این شکل خواهد بود، اما از روبرو، شبیه به تصویر آشنا از کهکشان های مارپیچی که اغلب مشاهده کرده ایم ، است. خطوط عمودی موازی که از مرکز کهکشان بیرون می‌آید(در راستای چرخش) نشان دهنده جریان الکتریکی در پلاسماست که گاهی به صورت «جت های کهکشانی» قابل مشاهده هستند.

دو حرف DL در نمودار نشان دهنده‌ی دولایه ها در جت‌های پلاسمایی است. DL ها شامل میدان الکتریکی قوی و همچنین منبع انشار امواج رادیویی هستند. دو شکل نامنظم در سمت چپ نمودار نشان دهنده‌ی «دو منبع رادیویی» که در بسیاری از کهکشان‌ها مشاهده شده است، می باشد. این‌ها ناشی از DL ها هستند. در برخی کهکشان ها این جت‌های پلاسما در وضعیت تاریک بوده و قابل مشاهده نیستند، در عوض تعدادی از آن نیز قابل مشاهده اند.

این تصویر قنطورس A است. جت پلاسما به وضوح در این تصویر قابل مشاهده است. بر اساس نظریه هالتون آرپ  که اختروش ها از مراکز کهکشان های سیفرت در راستای «محور ثانویه» (محور چرخش) گسیل می کنند، در این عکس نشان داده شده است. لازم به ذکر است که DL ها همچنین محل z-pinch های قوی ای هستند که می‌توانند مواد پراکنده را در نواحی متراکم تر فشرده سازند.

شکل کلی یک دیسک چرخان حامل جریان های الکتریکی در تعبیر آلفون با عنوان موتور مولد هموپولار  معرفی می شود. باید توجه داشت که دیسک افقی(بازوهای کهکشان) در جایی هستند که جریان I توزیع می یابد و چگالی جریان بیش‌ترین مقدار است. این جایی است که معمولاً ستارگان جمعیت I پیدا می شوند.

در بسیاری از کهکشان ها ساختار جت ها در نور مرئی قابل مشاهده و رصد نیستند. بنابراین تا زمانی که تکنولوژی رصد فروسرخ و ماهواره های رصد اشعه ایکس وجود نداشتند، این ویژگی‌ها ناشناخته باقی‌مانده بودند. در حال حاضر تصاویر زیادی از کهکشان ها وجود دارد که ساختار آلفون را نشان می دهند. تصویر زیر توسط تلسکوپ مداری فروسرخ سوبارو(Subaru) از کهکشان M82 گرفته شده است.

حتی همسایه ما کهکشان آندرومدا M31 نیز نشان‌گر دیسکی شبیه به ساختار موتور مولد هموپولار است.  تصاویر زیر کهکشان آندرومدا را در نور مرئی و فروسرخ که رصدخانه فضایی فروسرخ(ISO) سازمان فضایی اروپا گرفته شده نشان می دهند.

آلفون همچنین برای ستارگان منفرد نیز مدل مشابهی پیشنهاد کرد. او تقریباً نمودار های یکسانی را برای عملکرد ستارگان معمولی ارائه کرد. یک بار دیگر ممکن است پلاسما در یکی از حالت‌های قابل مشاهده عمل کند. بنابراین تصویر تمامی ستاره‌ها چنین ساختاری را نشان نخواهند داد. مدار هلیوسفری آلفون در تصویر زیر نشان داده شده است. از آنجایی که خورشید یک ستاره معمولی محسوب می شود، این نمودار به خوبی در مورد خورشید نیز پذیرفته می شود.

این پیشنهاد تا بهار سال ۲۰۰۱ زمانی که فضاپیمای یولیسس(Ulysses) «تیوب های پلاسمایی» دراز نشأت گرفته از قطب پایینی خورشید را کشف کند، به شکل ظن و گمان باقی بود. این تیوب ها به‌قدری طویل هستند که فراتر از مدار مریخ نیز گسترش یافته‌اند. در حال حاضر تصاویر بسیاری از ستارگان منفرد دارای جت پلاسما در دسترس است. البته، آلفون باور داشت که تمام ستارگان دارای جت هستند که تعداد کمی قابل مشاهده اند. دو تصویر زیر ستارگانی هستند که جت پلاسمایی و شکل دیسک مشخصه‌شان به وضوح قابل مشاهده است.

تصاویر که توسط مرکز فضایی Goddard ناسا تهیه شده، سیارات اجرام هربیگ هارو را نشان می‌دهند که در امتداد جت پلاسمای ستاره مادر شکل گرفته اند. این مجموعه احتمالاً به واسطه  DLها در این موقعیت ها شکل گرفته اند. تصویر دیگر، شکل پیچشی، حاکی از جریان های بزرگ بیرکلند شامل DL ها به وضوح قابل مشاهده هستند. دکتر آنتونی پرات(Anthony Peratt) نشان داد که ۹ جرم به طور معمول به وسیله اثر z-pinch شکل گرفته‌اند.

چه آن‌ها را  موتور مولد هموپولار یا دیسک پرتاب کننده پلاسما(جت) و یا مدار آلفون بخوانیم ، در مشاهده این ساختارها با افزایش فرکانس و دقت بالا و همچنین گسترش پهنای باند ابزار، پیشرفت هایی حاصل شده است.

http://electric-cosmos.org/galaxies.htm

ترجمه: مرتضی خامدی

برخی چیزها آشنا هستند؛ حتی اگر به آسانی قابل توصیف نباشند. شفق‌های قطبی در هر دو قطب زمین، برای بیشتر مردم آشنا هستند اگر چه شیوه‌ی ایجاد آنها هنوز به طور کامل درک نشده است. به طور مشابه، درخشش‌های آذرخش برای هر کسی آشنا هستند اما چگونگی تولید شدن آنها توسط باران و ابرها، برای هواشناسان مرموز است.

شفق‌های قطبی رویدادهای الکتریکی هستند که توسط ذرات بارداری که از خورشید می‌آیند ایجاد می‌شوند که به طریق دیگر به عنوان باد خورشیدی شناخته می‌شوند که با عناصر جوی زمین برهمکنش می‌کنند. با ورود باد خورشیدی به منطقه الکتریکی اطراف زمین، ذرات باردار به درون هلال‌های الکترومغناطیسی هدایت می‌شود که به عنوان خطوط میدان عمل می‌کنند و با شکاف‌های مغناط‌کره‌ای در قطب‌های شمال و جنوب آن را هماهنگ می‌کنند. همانگونه که پروتون‌ها و الکترون‌ها باعث می‌گردند که باد خورشیدی در عمق بیشتری از هواکره زمین برود؛ بادهای خورشیدی اکسیژن،‌ نیتروژن و دیگر مولکول‌ها را یونیزه می‌کنند و آنها را به حالت پرانرژی که خود در آن تابش می‌کنند می‌برند. یک لامپ نئونی، نمونه‌ی خوبی از چیزی است که رخ می‌دهد؛ الکتریسیته، پلاسما تولید می‌کند که این پلاسما می‌درخشد. رنگ‌های درون شفق‌های قطبی وابسته به این است که کدام عناصر در حال درخشیدن هستند.

درخشش‌های آذرخشی به احتمال زیاد ناشی از یک اثر خازنی بین یونوسفر زمین، خورشید و سیاره است. همانطور که قبلا نوشته شده، الکتریسیته درون ابرها و زمین می‌تواند عایق دی‌الکتریک هواکره را بشکند و بنابراین “کوب‌های پیشگام” را تولید کند. هنگامی دو کوب پیشگام با هم برخورد می‌کنند؛ مداری بین ابرها و زمین (یا بین یک ابر و ابر دیگر) کامل می‌گردد و انفجاری از جریان الکتریکی در طول مسیر رسانا به طور ناگهانی برق می‌زند.

حالت قوس آذرخش، یکی از روش‌های بسیاری است که الکتریسیته مطابق آن رفتار می‌کند. همچنین تخلیه تابان مانند شفق‌های قطبی که در بالای ابرها دیده شده است، وجود دارد. این رویدادهای بسیار بزرگ، “اشباح سرخ” و “جت‌های آبی” نامیده می‌شوند. الکتریسیته در حالت تخلیه “تاریک” نیز قابل رویت است. این‌ها شاید جریان‌های الکتریکی قدرتمند باشند اما ناپیدا هستند و آشکاری سازی آن‌ها سخت است. یک باد یونی می‌تواند حضور یک تخلیه تاریک را آشکار سازد؛ مانند آنچه که در یک تصفیه کننده هوای برقی اتفاق می‌افتد.

در طوفان‌های تندری، تخلیه‌های تاریک، مولکول‌های هوای خنثی اطراف را همراه با ذرات باردار می‌کشند. بادهای قوی درون و بیرون برخی طوفان‌ها به عنوان جریان‌های هوای رو به بالا و رو به پایین آشکار می‌گردد. در یک مدل جهان الکتریک، طوفان‌های تندری به واسطه‌ی همرفت هوای داغ ایجاد نمی‌شوند. در عوض طوفان‌های تندری شاید پدیده‌ی ثانویه‌ای از یک شکست دی‌الکتریک ناپیدای عایق جوی زمین باشند.

ستاره شناسانی که در حال کار با تلسکوپ رادیویی پارکس در استرالیا بودند؛ “تابش‌های ناگهانی گذرای پر انرژی” را کشف کردند که تصور می‌کردند این تابش‌ها از خارج از کهکشان راه شیری نشأت می‌گیرند. اگر این درست باشد؛ بنابراین واژه “پر انرژی”، واژه‌ی کوچکی برای این رویدادهاست. همانگونه که شرح داده شد؛ این انفجارهای پرتو X به حدی قدرتمند بودند که در چند میلی ثانیه  از مجموع همه خروجی‌های خورشید در ۳۰۰۰۰۰ سال پیشی گرفتند و جریانی را از سیگنال‌های رادیویی ساختند.

از آنجایی که بیشتر ستاره‌شناسان در مورد دیگر رشته‌ها، مخصوصا مهندسی برق، دانش کافی ندارند با ایده‌هایی نظیر برخورد ستاره‌های مغناطیسی، تبخیر سیاه چاله‌ها، انفجارهای پرتو گاما ابرنواختری دست و پنجه نرم می‌کنند، یا “به طور کلی انواع تازه‌ای از رویداد اخترفیزیکی انرژی بالا” را برای توصیف کردن‌ پدیده‌ها رها کرده‌اند.

ممکن است که سیگنال‌های رادیویی که گروه پارکس کشف کردند؛ توسط ابرنواختر ایجاد شده باشند. اما می‌دانیم که تعریف ابرنواختر برای اخترشناسان جریان اصلی و اخترشناسان پیرو مدل الکتریکی کاملا متفاوت است.

همانگونه که در تصاویر روز پیشین بحث شد؛ ستارگان به روش فرآیندهای مورد فهم مرسوم پیر نمی‌شوند و نمی‌میرند. ستارگان گوی‌هایی از گاز داغ تحت فشار نیستند بلکه از پلاسما ساخته شده‌اند. پلاسما ماده‌ای یونیزه و دارای بار الکتریکی است. بدین خاطر که یونیزه است؛ همانند یک گاز تحت فشار رفتار نمی‌کند بنابراین امواج شوک و ناپایداری‌های گرانشی برای توصیف تولد و مرگ ستارکان ناکافی هستند.

یک ابرنواختر، ستاره‌ای انفجاری است اما نه در نمایش مرسوم. بلکه آن باعث ایجاد انفجار یک دولایه‌ی پلاسمایی می‌شود. توان آن از شار بار الکتریکی خارجی که درون مدارهای عظیم در فضا جریان دارند،  نشأت می‌گیرد. ابرنواخترها نتیجه‌ای از یک “اتصال باز” ستاره‌ای در منبع تغذیه کیهانی هستند. در یک دولایه‌ی پلاسمایی انفجاری، انرژی یک مدار میان ستاره‌ای کامل سراسری، در یک انفجار به ناگهان تابش نماید در حالی که افزایش گستردگی آن فراتر از سطح ستاره می‌باشد. تابش ناشی از دولایه در طول موج فرابنفش و X یا انفجارهای پرتوهای گاما و امواج رادیویی می‌درخشد. جت‌های الکترومغناطیسی ناشی از ستارگان و کهکشان‌ها نیز شاید نشان دهنده‌ی تخلیه-بارهای آذرخشی هستند.

این احتمال وجود دارد که محققان پارکس یک درخشش آذرخش کیهانی را از منبعی ناشناخته اما با ابعادی نامعمول و عظیم دیده‌ باشند.

مترجم: میلاد حاج ابراهیمی

استفان اسمیت

A Burst in The Night

در توصیف ساختار سحابی ای که در عکس بالا دیده میشود ، معمولا، اصطلاح “خروج دو قطبی” استفاده میشود.اگر چه هنوز هم علت این اثر برای اکثریت ستاره شناسان گیج کننده باقی مانده است. نظر غالب برای اینکه چرا این ساختار ها به صورت گره ظاهر میشوند این است که گاز و گرد و غبار به صورت باد، می وزند. باد هایی که براثر امواج شوکی حاصل از انفجار ستاره ایجاد شده اند. در بسیاری از موارد، سحابی را، به دلیل انتشار اشعه ی ایکس و یا امواج فرابنفش شدید، به عنوان  تشکیل دهنده ی ستاره میشناسند و تصور میشود که فرآیند همجوشی هسته ای نیز در در داخل ابر اتفاق می افتد. بادها و امواج شوکی به عنوان دلایل تشکیل ابر های رشته ای شناخته شده اند… سحابی هایی با غلظت چنان کم که دود سیگار در مقابل آنها توپر به نظر میرسد که در نهایت با افزایش بیشتر غلظت به محلی برای متولد شدن ستارگان تبدیل میشوند.

از سویی دیگر،نظریه ی جهان الکتریکی آن چیزی که در فضا حرکت میکند را پلاسما میداند و نه گاز داغ! و برآن فیزیک الکتریسته اعمال میشود و نه فیزیک گاز داغ… پوسته ی یک سحابی سیاره ای دارای یک  یا چند غلاف و یا دولایه پلاسما  میباشد که همانند یک خازن عمل میکند  و به طور متناوب باعث ذخیره و آزادسازی انرژی میشود.جریان الکتریکی درون غلاف در داخل و یا خارج پوسته به طور متناوب افزایش و یا کاهش میابد.

حرکت ذرات باردار، جریان الکتریکی را تشکیل میدهد. این جریان الکتریکی توسط یک میدان مغناطیسی احاطه شده است که با افزایش فاصله کاهش میابد. میدان مغناطیسی، زمانی که تعداد بیشتری از ذرات باردار در یک امتداد حرکت کنند و یا سرعتشان بیشتر شود، افزایش می یابد. یون هایی که داخل میدان مغناطیسی در حرکتند به سمت محور جریان فشرده میشوند که این اثر را به اسم پینچ بنت میشناسیم.

یک تخلیه ی الکتریکی درون یک ابر پلاسمایی دولایه ای در امتداد محور خود ایجاد میکند.بارهای مثبت در یک طرف و بار های منفی در طرفی دیگر قرار میگیرند. یک میدان الکتریکی قوی بین دو طرف شکل میگیرد که اگر جریان به اندازه ی کافی قوی باشد باعث درخشش دولایه میشود در غیر این صورت این ساختار نامرئی وغیر قابل رویت است  که به آن اصطلاحا حالت تیره میگویند.

لامپ نئونی که تنها در فرکانس تشدید در یک گاز کامل از خود نور ساطع میکند میتواند مدل بهتری برای یک سحابی باشد. الکتریسیته ای که از درون گاز نئون میگذرد باعث شکل گیری پلاسما و درخشش آن به به صورت زرد کم رنگ میشود. گاز های دیگر، همچون اکسیژن و هیدروژن نور های آبی و قرمز ایجاد میکنند و به این ترتیب عناصر سنگین تر رنگ مخصوص به خودشان را دارند. سحابی حلقه نمایانگر تابش در همه ی آن طول موج هاست.

این ایده برای ستاره شناسانی که به شرایط مطلق گرانشی و جرم فک میکنند، نا آشناست و تعداد کمی از آن ها درباره ی ذرات باردار فک میکنند.آنها به ذرات باردار به عنوان یک جت و نه جریان بیریکلندی که در امتداد محور میدان قرار دارد، فکر میکنند. آنها در مورد تغییرات ناگهانی در چگالی و سرعت ذرات باردار به عنوان موج شوکی فکر میکنن نه دولایه های پلاسما که میتوانند منفجر شوند!

رفتار پلاسما با نوسانات در جریان بار الکتریکی هدایت میشود. به این معنا که نیروهای الکتریکی می توانند چندین بار قوی تر از گرانش باشند. دولایه ها میتواند پلاسما را به سلول هایی تقسیم نماید که دما و چگالی متفاوتی از هم داشته باشند.

در سحابی M57، عکس بالا، نمایی از پایین یک بشکه و نشان دهنده ی جریانات بیریکلندی که انرژی الکتریکی در آنها ذخیره میشود، میباشد. مناطق پینچ بنت در انتها دیده میشوند که پلاسما با جریان یافتن  و تخلیه ی الکتریکی درون این پینچ ها شروع به درخشش میکند.

استفان اسمیت

مترجم: فاطمه طهماسبی

The Ring is a Barrel – Translator: Fatemeh Tahmasebi

محمدرضا شفیع زاده

بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش

دانشگاه زنجان – دانشکده علوم

چکیده

یکی از پدیده های چالش برانگیز درباره خورشید مبحث بادهای خورشیدی است، مدل الکتریکی خورشید به عنوان یکی از مدل های جایگزین اخترفیزیک ستاره ای، اثر بادهای الکتریکی را ناشی از خروج یون های بار مثبت از خورشید می داند، اتکای این مدل بر این است که چگالی بار مثبت موجود در بادهای خورشیدی به طور قابل ملاحظه ای زیاد است، دلیل خروج این یون ها در بادهای خورشیدی سریع گذر آن ها از فضای فشرده درون خورشید به دلیل اختلاف پتانسیل موجود در دولایه های پلاسما و در بادهای خورشیدی آهسته نیز مرتبط با لکه های خورشیدی و شارش حجم چگال از یون های مثبت به بیرون است، این مدل جدید مبتنی بر داده های مشاهداتی بوده و صاحب نظران آن عقیده دارند که پیش بینی هایشان با داده های مشاهداتی منطبق خواهد بود.

کلمات کلیدی: باد خورشیدی – مدل الکتریکی خورشید – دولایه پلاسما – خورشید

جهت ارائه سخنرانی برای اولین کنفرانس ملی تازه هایی از فیزیک خورشید.

در صورت تمایل به مطالعه اصل مقاله از طریق منوی تماس با ما و ارسال ایمیل اقدام فرمایید.