مدل جهان الکتریکی در رویکرد وسیع میان رشته‌ای رشد یافته است .این مدل در دانشگاه‌ها تدریس نمی‌شود و بر پایه مشاهدات و تجربیات آزمایشگاهی بیش‌تر از نظریه‌های انتزاعی استوار می‌باشد و ارتباط بین رشته‌های مختلف را به رسمیت می‌شناسد. نتیجه‌ای که استنتاج می‌شود این است که نیاز حیاتی در درک جهان هستی کاملا به ماهیت اساسی الکتریکی اتم‌ها و اثر متقابل آن‌ها بستگی دارد. به طرز عجیبی این مورد در کیهان‌شناسی متعارفی که نیروی مغناطیسی ضعیف و نیروی بی‌نهایت ضعیف‌تر گرانش نقش بازی می‌کنند، در نظر گرفته نمی‌شود. این ساده‌سازی ممکن است برای فیزیک نظری مبتنی بر خاصیت الکتریکی خنثی مواد در آزمایشگاه‌های زمینی مناسب باشد و برای فضا، جایی که پلاسما غالب است، پاسخگو نیست.

پلاسما بعد از جامد،مایع و گاز،حالت چهارم ماده نامیده شده است. بیشتر مواد موجود در جهان در حالت پلاسما قرار دارند. پلاسما زمانی شکل میگیرد که در یک گاز، الکترون‌ها از اتم‌های میزبان خود خارج شده و اتم‌هایی با بار مثبت باقی گذارند. الکترون‌ها با بار منفی و یون های مثبت می‌توانند جداگانه و آزاد در اثر ولتاژ اعمالی و یا میدان مغناطیسی حرکت کنند. حرکت خالص آنها یک جریان الکتریکی را ایجاد می‌نماید. بنابراین یکی از خاصیت‌های مهم پلاسما این است که می‌تواند جریان الکتریکی را هدایت نماید و اینکار با تشکیل رشته‌هایی در امتداد میدان مغناطیسی میسر می‌شود. الگوهای رشته‌ای در همه جای جهان هستی حاضر هستند و یافت می‌شوند.
والاس تورنهیل
مترجم: شادی طهماسبی

Synopsis 2 – The Electric Universe
Translator: Shadi Tahmasebi

تورنهیل از اصلی‌ترین تئوریسین‌های مدل الکتریکی کیهان به شمار می‌رود و پس از انتقادات اریک لرنر نسبت به مدل الکتریکی به وی پاسخ داد و از ما درخواست کرد تا این جوابیه به زبان فارسی منتشر شود، اگر مایلید که انتقادات اریک لرنر نسبت به مدل الکتریکی را بخوانید و با اریک لرنر بیش‌تر آشنا شوید، کلیک کنید.

در انتها نتیجه این مباحثه که گروه آذرخش پارسی نقش میانجی آن را ایفا کرد برای شما نیز اعلام می‌کنیم:

اریک لرنر: رویکرد جهان الکتریکی مورد بسط شده از کیهان شناسی پلاسما نیست.

پاسخ: اریک درست می گوید. جهان الکتریکی صرفاً بسط کیهان شناسی پلاسما نیست زیرا موانع تصنعی ناشی از خاص‌گرایی را در آموزش و تحقیقات مدرن را در هم می‌شکند، این امری است که برای یک قرن از پیشرفت‌های عمده علمی جلوگیری کرده است. جهان الکتریکی بر اساس کلیه علوم پایه و علوم انسانی ساخته شده است تا برای اولین بار چشم‌انداز بشر را به مکان و تاریخ خود در جهان برساند. همه خاص‌گرایی‌ها با دید تونلی (یک نوع بیماری چشمی) محدود شده‌اند– این مثل آن است که از سمت اشتباه بخواهید از تلسکوپ استفاده کنید. کیهان‌شناسان پلاسما خود توسط متخصصان فیزیک خورشید استاندارد که ما را به باور همجوشی هسته‌ای گمراه می‌کنند، گمراه شده‌اند، و فیزیک‌دانان خورشید نیز خود توسط فیزیک‌دانان ذرات گمراه شده اند، برخی از آن‌ها اخیراً صداقت داشتند که اعلام کنند مدل استاندارد ذرات در بحران است.

واقع بینانه نیست که متخصص باشید و در کیهان‌شناسی موفق شوید. کیهان‌شناسی به عنوان “ملکه علوم” باید در همه علوم و علوم انسانی به کار برده شود که کیهان‌شناسی مدرن تلاشی برای انجام آن نمی کند. کبهان‌شناسی فعلی یک گمانه زنی نظری کاملاً ریاضی است که بر پایه باورهای مسیحی بنا شده است. این یک دین خلقت گرای مدرن است که لباس عرفان ریاضی بر تن دارد. فقط تعداد معدودی از دانشمندان واقعی در یک زمان وجود داشته‌اند. یکی از آنها هالتون آرپ بود. وی نوشت: “علم به یک دین تبدیل شده است!… گرچه ممکن است دین برخی از اصطلاحات اصیل علم را قرض گرفته باشد، مهمتر از همه، علم روش‌های دین را در پیش گرفته است. این بدترین حالت دو جهان است.” —(هالتون آرپ ، علم به چه چیزی رسیده است؟ ، مجله Scientific Exploration ، جلد. ۱۴ ، شماره ۳ ، ۲۰۰۰ ، ص. ۴۴۷) کیهان شناسی آرپ به عنوان یک آزمایش ضروری برای جهان الکتریکی مورد استفاده قرار گرفته است. در ضمن، کیهان شناسان پلاسما با انتقال به سرخ کوانتیزه آرپ، که پایان و اتمام مدل انفجار بزرگ و فیزیک ذرات را همراه با تئوری کوانتوم آماری‌اش هجی می‌کند؛ یا نیروی جاذبه، که غیر قابل توضیح باقی مانده است؛ و همه داستان های خلقت اولیه، سر و کار ندارند. ولی کیهان الکتریکی همه این‌ها و حتی بیشتر از آن را انجام می دهد.

نظریه جهان الکتریکی من از علوم انسانی متولد شد – “از طریق کالبدشکافی در الگوهای اولیه اسطوره‌ای در داستان‌های خلقت از سراسر جهان، که نشان داد و فاش کرد که تاریخ بشر آسیب و سانحه دیده و ما برداشت نادرستی از این تاریخ داریم و از آن هیچ بهبودی به دست نیاوردیم. به عنوان مثال این شامل آشفتگی‌های در منظومه شمسی، ترس وجودیت سیارات و سلاح آنها- “آذرخش خدایان (نام کتاب والاس تورنهیل و دیوید تالبوت)” بود. جدا از این درک اساسی، تئوری کیهان شناسی فعلی هیچ وابستگی با زندگی ما ندارد.

اریک لرنر: رویکرد جهان الکتریکی پیش‌بینی کمی (عددی) انجام نمی‌دهد. اما پیش‌بینی‌های کمی در مدل کیهان‌شناسی پلاسما زیاد است. تفاوت روش شناختی زیادی بین رویکرد جهان الکتریکی و کیهان‌شناسی پلاسما وجود دارد.

پاسخ: درست است، اما انتقادات نشان دهنده شکست نظام‌های آموزشی ما است. فیزیک قبلاً به عنوان “فلسفه طبیعی” شناخته می شد اما فیلسوفان طبیعی توسط ریاضیدانان طرد شده‌اند. همان‌طور که دیوید هاریمان در کتاب جهش منطقی می نویسد، “کسانی که فلسفه را یک رشته “نرم” و غیر علمی می دانند، در مقابل زمینه‌های” سخت ” و علمی ریاضیات و فیزیک ، دروغ بزرگی را پذیرفته اند. ایده‌های ریاضی‌دانان و فیزیک‌دانان نمی توانند هدفی بیش از ایده‌های فلسفی که به آن‌ها وابسته‌اند، داشته باشند. فلسفه رشته‌ای است که به ما می‌گوید چگونه عینی باشیم و چگونه به یقین برسیم… این علم استقرایی فلسفه است که علوم “سخت” را یاد می‌دهد. ” ص ص ۳-۲۴۲″.

جهان الکتریکی به معنای کلاسیک یک فلسفه طبیعی است که شامل کیهان شناسی پلاسمای پیش‌بینی کننده است که پایه آزمایشگاهی و ریاضیاتی دارد. کیهان‌شناسی پلاسما نسبت به جهان‌الکتریکی، که هیچ بودجه نهادی نداشته است – یا به رسمیت شناخته نشده است، البته به غیر از آنکه اخیرا توسط انجمن علوم هسته‌ای و پلاسمای IEEE به رسمیت شناخته شده است، از حمایت مالی بیش‌تری برخوردار است. جهان الکتریکی از طریق تعداد معدودی از دانشمندان کلاسیک طی چند قرن توسعه یافته است که با استفاده از علم استقرایی فلسفه، تابلوهای راهنمای علوم و علوم انسانی آینده را ارائه داده اند. از نظر تاریخی، نظریه پردازان ریاضی “خواب آلودگانِ” آرتور کوستر (نویسنده مجار/انگلیسی) هستند. برای جلوگیری از لغزش در تاریکی، آنها باید به فیلسوفان طبیعی احترام بگذارند، نه این‌که آن‌ها را نادیده بگیرند.

اریک لرنر: ناسازگاری جهان الکتریکی با ریاضیات همان نقطه تلنگر آرمانی کیهان شناسان بیگ بنگ با استفاده از ریاضیات است…عدم آزمایش پیش‌بینی‌های ریاضی در برابر مشاهده – درهرحال به این دلیل که ریاضیات یا مشاهدات را دور ریخته اید – منجر به رسیدن به داستان‌های سرگرم کننده به جای علم می شود، و نتیجه علمی به همراه ندارد.

پاسخ: علم مدرن به تجارت نمایشی سرگرم کننده تبدیل شده است زیرا ریاضی‌دانان قادر به تعریف نمادهای خود از نظر مفاهیم فیزیکی نیستند. به عنوان مثال، انرژی و جرم هر دو از نظر مفهومی تعریف نشده اند. جرم، خاصیت ماده، تقریباً به طور جهانی به عنوان کمیت ماده تفسیر می‌شود. وقتی جرم کاملاً به انرژی تبدیل می شود، گفته می شود “نابود می شود”، که یکی از اصول فیزیک را نقض می کند. انرژی، که همچنین از ویژگی های ماده است، فقط محض در نظر گرفتنش از آن بحث می شود. این نشان می‌دهد کیهان‌شناسی بیگ‌بنگ هیچ ارتباطی با فیزیک ندارد زیرا انرژی درگیر موجود به یک پیش ماده نیاز داشت. ریاضیات لزوماً هیچ ارتباطی با فیزیک ندارد! جهان الکتریکی این مفاهیم را تعریف می‌کند و از نظر ریاضی بر اساس این مفاهیم مخالف نیست. آزمون فلسفه طبیعی این است که آیا می‌تواند پدیده‌های غیر منتظره را پیش‌بینی کند و یا آن‌ها را به سادگی و منسجم از نظر مفهومی توضیح دهد. جهان الکتریکی از این نظر سابقه بی‌نظیری دارد. این همان جایی است که پیشرفت‌های اساسی در علم اتفاق می‌افتد. سپس می‌توان از ریاضیات هم برای تحلیل پدیده‌ها از نقطه نظر مفاهیم فلسفی استفاده کرد.

اریک لرنر: رویکرد جهان‌الکتریکی نقش گرانش و انرژی همجوشی را در جهان نادیده می گیرد. در حالی که کیهان‌شناسی پلاسما چنین نمی کند. محتوای نظریه جهان الکتریکی نیز متفاوت است. رویکرد پلاسما به اخترفیزیک تشخیص می‌دهد که کیهان در اثر تعامل سه نیروی اساسی شکل گرفته است، که همه آن‌ها را در اینجا روی زمین مطالعه می کنیم: جاذبه، الکترومغناطیس و نیروهای هسته ای. از جمله خطاهای دیگر کیهان شناسی بیگ‌بنگ آن است که اساساً الکترومغناطیس را نادیده می گیرد. اما رویکرد جهان الکتریکی اساساً از جاذبه  و واکنش‌های هسته‌ای چشم‌پوشی می‌شود، از جمله واکنش‌های همجوشی که انرژی تمام ستاره‌ها را به عنوان یک منبع بنیادین انرژی در جهان تأمین می کند. به طور قطعی با ادعای این که همه پدیده‌های کیهان کاملاً الکتریکی هستند – از جمله ستاره‌ها و منبع انرژی آن‌ها – رویکرد جهان الکتریک همان خطای مشابه بیگ بنگ را ایجاد می کند. از آن‌جا که آن‌ها از آزمایش کمی (عددی) این تئوری‌های “الکتریکی خالص” امتناع می‌ورزند، به هیچ‌وجه نمی‌توانند اعتبار آن‌ها را تأیید کنند.

پاسخ: این بیانیه نشان می دهد که اریک یا زحمت مطالعه به خود نداده است یا عملا نسبت به مفاهیم جهان الکتریکی نابینا است. چنین نگرشی مانند پدیده اسکوتوما (یک عارضه چشمی که به دلیل برخی بیماری‌ها ایجاد می‌شود) رواج دارد و توسط تحقیقات دکتر Iain McGilchrist، براساس روش های آموزشی مدرن نیز نشان داده شده است. با در نظر گرفتن جدی پیامدهای تحقیقات هالتون آرپ، که به جهانی غیر انبساطی و نیروی دافعه گرانشی بین اجرام آسمانی برای حفظ تعادل اشاره دارد، من اولین مدل فیزیکی قابل اجرا از نیروی جاذبه را توضیح داده‌ام. این چیزی است که نه ایزاک نیوتون و نه آلبرت انیشتین نتوانستند به آن برسند. در مورد سه نیروی اساسی، جهان الکتریک نشان می‌دهد که نیروی الکترودینامیکی ویلهلم وبر اساسی و مغناطیسی است و گرانش و نیروی هسته‌ای پاسخ الکترون‌ها، پروتون‌ها و هسته‌های اتمی ساختار یافته به آن نیرو هستند. وبر مدل مداری اتم را چهل سال قبل از آن‌که کشف شود پیش‌بینی کرد. این اولین مدل فیزیکی واقعی را برای توضیح مکانیک کوانتوم ارائه می‌دهد. این مزایای رویکرد کلاسیکی به علم است. جهان الکتریکی جاذبه، واکنش‌های هسته‌ای و همجوشی را نادیده نمی گیرد. بلکه مفاهیم کلاسیک مربوط به دهه ۱۸۵۰ را معرفی می کند که بتواند همه را به شکل فیزیکی توضیح دهد. تعصب و ​​پاکسازی تاریخ علم جزیی از قلمرو آموزش مدرن است.

” انرژی همجوشی در جهان” مفهومی نظری است که توسط همه پدیده‌های مشاهده شده در داخل و ورای خورشید، انکار می شود. نتیجه‌گیری موفقیت آمیز سال گذشته یعنی اثبات مفهوم “آزمایش SAFIRE”، که برای آزمایش مستقل مدل جهان الکتریکی خورشید انجام شد، ثابت کرد که مدل همجوشی ستاره‌‌ای ادینگتون فاقد اعتبار است. مدل‌های کیهان‌شناسی استاندارد و پلاسما توسط فیزیک‌دانان ذرات، که به نوبه خود محققان هسته‌ای را گمراه کرده اند، در مورد امکان تغییر شکل عناصر کم انرژی در فوتوسفر تمام ستاره‌های درخشان، گمراه شده‌اند. انرژی الکتریکی نور ستاره‌های رشته اصلی را تولید نمی کند، بلکه محیط پلاسمای پرانرژی ستاره را برای واکنش‌های شیمی‌هسته‌ای ایجاد می‌کند. در ضمن، کیهان‌شناسان پلاسما با پیگیری نکردن پیش‌بینی موفقیت شکل‌گیری ستاره در امتداد جریان‌های بیرکلند در داخل ابرهای مولکولی، کیهان‌شناسان استاندارد را گمراه کرده‌اند، با این نتیجه‌گیری واضح که همه ستاره‌ها عناصر سنگینی دارند که توسط جریان مارکلوند در هسته‌های سرد آن‌ها متمرکز شده است – بنابراین هیچ همجوشی هیدروژنی در هسته طبق مدل استاندارد وجود ندارد. به نظر می‌رسد خاص‌گرایی اجازه داشتن رویکرد میان‌رشته‌ای را نمی‌دهد.

به عنوان پاورقی، راکتور پلاسمای SAFIRE پایدار در آزمایش‌های اولیه به بازده تولید انرژی ۱۴۰۰٪ و عدم رادیواکتیویته در مقایسه با ۳۵٪ راکتورهای شکافت فعلی و ضایعات رادیواکتیو آن‌ها دست یافته است. طبیعت بهتر می داند – نه ریاضیدانان. از فلاسفه طبیعی بپرسید.

والاس تورنهیل

مترجم: غزاله طهماسبی

Translator: Ghazaleh Tahmasebi

در انتها قرار بر این شد تا آزمایش SAFIRE به عنوان معیار بحث دو جانبه تئوریسین کیهان‌شناسی پلاسما و کیهان‌الکتریکی قرار داده شود و باید دید آیا بعد از تکمیل آزمایشات SAFIRE روش انجام آن و نتایجش آیا از داوری‌های علمی سرافراز بیرون می‌آید؟

اگر می‌خواهید با پروژه سفایر آشنا شوید به شما پیشنهاد می‌کنیم، این فیلم را که با زیرنویس فارسی آماده شده است، از دست ندهید. کلیک کنید.

در صورت نیاز به اصل مکاتبات از طرق ایمیل با ما در میان بگذارید.

متن پیش رو که توسط غزاله طهماسبی به فارسی برگردان شده است، متن ارسالی آقای لرنر به گروه ما مبنی بر انتقادات وی نسبت به دیدگاه مدل الکتریکی کیهان است که پروژه آذرخش در امریکا به عنوان مروج آن فعالیت می‌کند. طی یکی از بحث‌های پیش آمده در گروه کیهان‌شناسی آ ایشان تصمیم به ارسال این انتقاد به گروه آذرخش پارسی برای انتشار آن به زبان فارسی گرفتند و از آن‌جا که گروه آذرخش پارسی سعی بر موضع مستقل خود بر تحقیقات و معرفی مدل‌های آلترناتیو به زبان فارسی دارد، انتقاد لرنر را برای خوانندگان و علاقه مندان منتشر می‌کند، لازم به ذکر است مدل جهان الکتریک از جمله مدل‌های حاضر در گروه کیهان‌شناسی آ محسوب می‌شود، ولی مورد انتقاد تئوریسین‌های کیهان‌شناسی پلاسما منجمله اریک لرنر قرار دارد.

چندین نفر از ما پرسیده اند که رابطه مفهوم “جهان الکتریکی” از والاس تورنهیل و پروژه آذرخش از یک سو و مفهوم “کیهان شناسی پلاسما” از سوی دیگر چیست؟ این متن پاسخ کوتاه به این سوال است.

رویکرد جهان الکتریکی بسط کیهان شناسی پلاسما نیست. اول می خواهم تاکید کنم که اینها رویکردهای مختلفی هستند.

وب سایت های پروژه آذرخش به طور گسترده به کار فیزیک پلاسما و کسانی که در توسعه کیهان شناسی پلاسما فعالیت دارند استناد می کنند ، که کار خوبی است. این وب سایت ها بسیاری از مفاهیم اساسی را در فیزیک پلاسما و الکترومغناطیس توضیح می دهند. آنچه صحیح نیست این است که آنها به صراحت بیان می کنند ، که مفهوم جهان الکتریکی به سادگی ادامه یا بخشی از رویکرد کیهان شناسی پلاسما است. ولی اینطور نیست. دو دلیل عمده وجود دارد که چرا نه.

• رویکرد جهان الکتریکی پیش بینی کمی انجام نمی دهد. اما پیش بینی های کمی در مدل کیهان شناسی پلاسما زیاد است.

تفاوت روش شناختی زیادی بین رویکرد جهان الکتریکی و کیهان شناسی پلاسما وجود دارد.  طرفداران جهان الکتریک نظریه های خود را در برابر مشاهدات کمی آزمایش نمی کنند. آنها می گویند “خب، ریاضیات آن بعدا خواهد آمد.” بدون چنین آزمونهای کمی، نمی توانید به اعتبار نظریه خود اطمینان داشته باشید- آزمونهای کمی در برابر مشاهدات، قسمت قسمت بسیار مهمی از علم هستند. در مقابل، همه کسانی که کیهان شناسی پلاسما را ایجاد کرده اند – بیرکلند ، آلفون و من، در میان بسیاری دیگر، نظریه های خود را به شکل ریاضی تقلیل داده و آنها را در برابر مشاهدات آزمایش کردیم. درغیر این صورت این کار علمی محسوب نمی شود.  ناسازگاری جهان الکتریکی با ریاضیات همان نقطه تلنگر آرمان کاری کیهان شناسان بیگ بنگ با استفاده از ریاضیات است.

از نظر کیهان شناسان بیگ بنگ – حداقل افراطی‌ ترین آن ها – حقیقت فیزیک را می توان با زیباترین نظریه ریاضی به دست آورد و مقایسه پیش بینی کمی با مشاهده از اهمیت کمتری برخوردار است. اگر مشاهدات متناسب با نظریه نیست، یا مشاهدات اشتباه هستند یا اینکه نظریه باید کمی پیچیده تر شود – در هر حال این اصل موضوع هرگز رد نمی شود. هر دوی این روش ها نادرست هستند و این واقعیت مهم را نادیده می گیرند که سودمندی علم برای انسان این است که به ما امکان می دهد در مورد طبیعت بتوانیم پیش بینی دقیق داشته باشیم، که به نوبه خود به ما امکان می دهد تا یک تکنولوژی تولید کنیم که برای ضرورت بقای بشر کار می کند. ریاضیات زبان دقیقی است که به ما امکان می دهد آن پیش بینی ها را توصیف کنیم. عدم آزمایش پیش بینی های ریاضی در برابر مشاهده – درهرحال به این دلیل که ریاضیات یا مشاهدات را دور ریخته اید – منجر به داستان های سرگرم کننده می شود، و نتیجه علمی به همراه ندارد. رویکرد جهان الکتریکی نقش گرانش و انرژی همجوشی را در جهان نادیده می گیرد. در حالی که کیهان شناسی پلاسما چنین نمی کند. محتوای نظریه جهان الکتریکی نیز متفاوت است. رویکرد پلاسما به اخترفیزیک تشخیص می دهد که کیهان در اثر تعامل سه نیروی اساسی شکل گرفته است، که همه آنها را در اینجا روی زمین مطالعه می کنیم: جاذبه ، الکترومغناطیس و نیروهای هسته ای. از جمله خطاهای دیگر کیهان شناسی بیگ بنگ آن است که اساساً الکترومغناطیس را نادیده می گیرد. اما رویکرد جهان الکتریکی اساساً از جاذبه  و واکنش های هسته ای چشم پوشی می کند، از جمله واکنش های همجوشی که انرژی تمام ستاره ها را به عناون یک منبع بنیادی انرژی در جهان تأمین می کند. بطور قطعی ادعای این که همه پدیده های کیهانی کاملاً الکتریکی هستند – از جمله ستاره ها و منبع انرژی آنها – رویکرد جهان الکتریک همان خطای مشابه بیگ بنگ را ایجاد می کند. از آنجا که آنها از آزمایش کمی این تئوریهای “الکتریکی خالص” امتناع می ورزند، به هیچ وجه نمی توانند اعتبار آنها را تأیید کنند.

اریک لرنر

مترجم: غزاله طهماسبی

Translator: Ghazaleh Tahmasebi

برای آشنایی بیش‌تر با پروژه سفایر می‌توانید به وبسایت این پروژه مراجعه کنید، لازم به ذکر است این مجموعه باورمندی به مدل موسوم به “جهان الکتریکی” و یا “مدل الکتریکی خورشید” ندارد و فقط برای آزمودن مدعیات این فرضیات در حال فعالیت است.

فیلم پیش رو با حجم کم ۹ مگابایت، سرآغاز راهنمای ساده و گام به گام یکی از مدل های اخترفیزیکی نوین به نام “جهان الکتریکی” می باشد که به تازگی مطرح شده است، این مدل به دلیل تازگی دارای نواقص زیادی است، ولی توسط برخی دانشمندان شکاک به مدل های رایج حمایت می شود، قسمت اول این مجموعه، به ترجمه زهره باغبان را دانلود کنید.

Welcome to The Electric Universe

translator: Zohreh Baghban

مطالب ما را با نام “بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش” منتشر کنید

اخترفیزیکدانان انفجار پرتوی گاما را ، “ادغام ستاره های نوترونی” و یا تابش نور اشعه ی گامای حاصل از انفجارهای ابرنواختری توصیف می کنند. طبق مشاهدات “تلسکوپ هشدار انفجار” متعلق  به “ماهواره ی سوایفت” پرتوی گامایی آشکارسازی شده که این پرتو به به قدری شدید است که توسط هر نظاره گری که دقیقا به آن نقطه در آسمان نگاه میکرد، حتی بدون تلسکوپ، قابل رویت بوده است. با این وجود، محاسبات نشان می دهد که این پرتو،هفت میلیارد سال نوری از ما فاصله دارد .

نوع خاصی از ابرنواختران هستند که پرتوی گاما از خود منتشر میکنند .طبق فرضیات اخترفیزیکدانان این ابر نوختران در ستاره هایی که جرمی چندین برابر جرم خورشید دارند روی می دهد.  مانند میدان گرانشی بسیار شدیدی که بقایا ی یک ابرنواختر را به سیاهچاله تبدیل می کند.با صرف نظر از این پروسه ،هنوز چگونگی انفجار ابرنواختر و فروپاشی آن به یک سیاهچاله و تولید انفجار پرتوی گاما مشخص نمی باشد.

اندازه ی تخمین زده شده برای پرتوی گاما به فاصله ی آن از ما بستگی دارد . و این در مورد انفجار پرتوی گاما چگونه است ؟ اولین انفجارات پرتوهای گاما در کهکشان هایی با انتقال به سرخ های زیاد مشاهده شدند.کهکشان هایی که به نظر می رسید نزدیک به دوازده میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند.اگر این کهکشان به همان میزان که به نظر میرسد از ما دور باشند ، انرژی مشاهده شده از فلشهای پرتوی گامای ساطع شده از انها فراتر از هر ابرنواختری می باشد. بنابراین ،یک  نهاد فرضی کیهانی به نام هایپرنوا را اختراع نمودند تا نجات دهنده ی نظریه ی انتقال به سرخ و فاصله ی اجرام کیهانی از ما باشد.

در نظریه ی جهان الکتریک این پرتوهای کیهانی با روش دیگری شتاب می گیرند : لایه های دوتایی. لایه ی دوتایی پلاسما در سال  ۱۹۲۹ توسط پیشرو و برنده ی جایزه ی نوبل ،ادوین لانگمویر ، معرفی شد. لایه ی دوتایی پلاسما زمانی که الکتریسته به درون پلاسما جریان پیدا کند شکل میگیرد .یکی دیگر از برندگان جایزه ی نوبل ،هانس آلفون،لایه دوتایی را به عنوان “شکلی از پلاسماست که اگر بخواهیم ملموس تر و فیزیکی تر آن را معنا کنیم همچون دیوار سلولی در زیست شناسی  که خود را از محیط اطراف حفظ می نماید، است.”

الکس دسلر ، فیزیکدان پلاسما مینویسد:در سال ۱۹۵۶ با باور های عمیقی وارد عرصه ی فیزیک فضا شده بودم.به عنوان مثال:فکر میکردم که میدان الکتریکی در پلاسمایی با چگالی بالا در فضا نمیتواند وجود داشته باشد.حدود سه سال بعد بود که با مطالعه ی عینی کار های الفون ،  توسط “اس چاندراسخار” شرمسار شدم. میزان تعجب و شگفتی من از یافتن درستی کار آلفون و ناحق بودن منتقدانش غیر قابل وصف بود. من متوجه شدم که مکانیزم قدرت پرتو های کیهانی اساسا منطبق بر مکانیزم معروفی ست که توسط فرمی در سال ۱۹۴۹ و همچنین پیش تر از آن توسط آلفون مطرح شده است. نقل قول از کتاب آنتونی پرات به نام “ریش سفید مخالفان پلاسما” ،واشنگتن تایمز،ضمیمه:جهان و من .(می ۱۹۸۸)

توضیح دیگر در بیان شدت انفجارات پرتوی گاما این است که انتقال به سرخ در واقع معیار مناسبی برای تعیین فاصله نمی باشد و انفجار پرتوهای گاما در کهکشان های نزدیک و در همسایگی ما هم اتفاق می افتد. به همین ترتیب ،انفجار پرتوی گاما به طرز غیرقابل تصوری قدرتمند نیستند و درد زایش یک سیاهچاله نمیباشند.

اگر این پرتو های گاما در نزدیکی ما واقع شده اند بنابراین انرژی کمتری دارند و تخلیه ی الکتریکی پلاسما در قالب انفجار لایه ی دوتایی می تواند باعث انفجار اشعه ی گاما شود. دقیقا به همان صورتی که در تجربیات آزمایشگاهی مشاهده شده است . پس به جای پدیده های ریاضیاتی همچون سیاهچاله ها ، ستاره های نوترونی و هایپرنوا ها چرا روی فرضیات واقعی و قابل آزمایش و کار با مدل های فیزیکی و واقعی تکیه نکنیم؟

کیهان شناسی استاندارد سعی دارد که هر طور شده مدل های خود را  با مشاهدات انطباق دهد. اشعه ی ایکس حاصل از برانگیختگی یون ها، طیف وسیعی از منحنی های نوری و بعضی وقت ها پرتوهای گاما از خواص رعد و برق هستند. شبیه سازی های کامپیوتری نشان میدهد که رفتار پلاسما در مقیاس های مختلف چه در اتم هاو چه در کهکشان ها یکسان می باشند. شاید انفجارات ناگهانی پرتو های گاما رعد و برق های کیهانی در ابر های بسیار وسیع و الکتریکی پلاسما هستند.

استفان اسمیت

ترجمه: شادی طهماسبی

Double Layer Busters

Translator: Shadi Tahmasebi

برای مطالعه بیش تر می توانید فصل غلاف های پلاسما و لایه های دوتایی از کتاب راهنمای ضروری جهان الکتریکی که توسط اعضای بخش فارسی پروژه آذرخش به فارسی ترجمه شده است، مطالعه نمایید.

هرگونه استفاده از این اثر تنها با ذکر نام بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش آزاد می باشد.

در تصویر فروسرخ بالای صفحه، دمای نزدیک به صفر مطلق در رنگ آمیزی مصنوعی آبی نشان داده شده است. سحابی عقاب به عنوان یک “مهد ستاره” بسیار فعال در صورت فلکی مار، حدود ۷۰۰۰ سال نوری با ما فاصله دارد. این سحابی یک ابر چند طیفی گازی مخلوط با ذرات غبار میکروسکوپی است.

تصور عموم این است که غبار سرد یک جزء الزامی برای متراکم شدن سحابی‌ها در تشکیل ستارگان می‌باشد. وقتی گاز و غبار برای تشکیل یک ستاره‌ی جدید شروع به متراکم شدن می‌کنند، طبیعی است که گرم شوند و انرژی تابش کنند. طبق گفته‌های این نظریه، فشاری به بیرون ایجاد می‌شود که در مقابل نیروی جاذبه‌ی رو به داخل مقاومت می‌کند. اگر فشار بیرونی بر نیروی جاذبه ی داخلی غلبه کند، اتم‌های گاز برای انجام همجوشی هسته‌ای به اندازه‌ی کافی متراکم نمی‌شوند. با این حال اگر غبار درون سحابی به اندازه کافی سرد باشد، گرمای ایجاد شده در تراکم گرانشی می‌تواند به تابش آن منجر شود، بنابراین یک ستاره‌ی جدید مشتعل خواهد شد.

از سوی دیگر وقتی نظریه جهان الکتریکی در نظر گرفته شود،متوجه می شویم که، سحابی سرد حتی با دمایی نزدیک به صفر مطلق خود گواهی بر فعالیت‌های الکتریکی است. تقارن دو قطبی نوع معمولی، از سحابی‌ها است؛ که بیشتر آن‌ها نیز به قدر کافی برای تابش نور از خود، چگال‌اند.چراکه در برخی مناطق بسیار داغ هستند. اما مرکز سحابی عقاب سرد است: اندازه‌گیری‌های رادیویی نشان داده است که دمای اطراف قسمت داخلی این ابر غباری تنها یک درجه بالای صفر مطلق است. قسمت مرکزی سحابی تنها به علت بازتابش نور ستارگان توسط ذرات غبار قابل مشاهده است.

جریان‌های بیرکلند که نام آن را کریستین بیرکلند که در اواخر قرن ۱۹ می‌زیست برگرفته اند، به ساختار رشته‌ای از “انگشتان” و چگونگی وجود رشته‌ها به صورت مارپیچی به‌دور ستارگان مرکزی اشاره می‌کند. این جریان‌ها تونل‌هایی از پلاسما را شکل می‌دهند که می‌توانند نیروی الکتریکی را در سراسر کهکشان انتقال دهند. گاهی نیروهای الکترومغناطیسی این جریان‌ها را به اندازه‌های کوچک و کوچک‌تری باریک می‌کند. پلاسما در این پدیده محدود شده و در مرکز این باریک شدگی خرد می شود و تراکم جریان افزایش می‌یابد تا زمانی که در نقطه‌ای معروف به “زد-پینچ” یک ستاره ایجاد کند. گاهی پلاسمایی که ستاره را محاصره کرده است می‌تواند به عنوان “سحابی نشری” تابش داشته باشد، اما در برخی موارد با توجه به ظرفیت و چگالی، پلاسمای احاطه شده می‌تواند سرد شود، همان‌طور که در سحابی عقاب اتفاق افتاده و تنها در امواج فروسرخ قابل مشاهده است.

ستاره‌شناسان نمی‌دانند چگونه ستارگان از ابرهایی از گاز و غبار به بیرون پرتاب شده و سرانجام همچون دیگر ستارگان می شوند، چرا که ستارگان از گاز و غبار تشکیل نشده‌اند. یک ستاره نقطه‌ی متمرکز شده‌ی جریان بیرکلند است، که مداراتی روان به دور کهکشان شکل می‌دهند.پینچهای( باریک شدگیهای) الکترومغناطیسی با فشرده کردن پلاسما ستارگان و همچنین جریان‌هایی دوناتی شکل به دور استوای ستاره را شکل می‌دهند. چگالی جریان باعث می‌شود، پلاسمای درون حلقه تابش کند. توصیفات جهان الکتریکی به این شکل است که وقتی به یک سحابی می‌نگریم، به یک ساختار پلاسمایی نگاه می‌کنیم، که رفتاری مطابق قوانین تخلیه الکتریکی و مدارات دارند.

ستاره‌ی درخشنده‌ی جدید سحابی جبار، در عوض کنش های مکانیکی و گاز سرد،طی زیاد شدن جریان‌های الکتریکی تشکیل شده است. نیاز نیست با سپری از جنس غبار سرد از گرم شدن ستارگان جوان ممانعت کنیم. غلافهای الکتریکی دور یک ستاره جدید، ورودیی از جریان‌های الکتریکی کهکشانی دریافت می‌کنند که با آنها در تعاملند که در نهایت به حالت تخلیه “تابشی” بروز می کنند. گرانش نقش بسیار کوچکی در روند تشکیل ستارگان دارد.

استفان اسمیت

مترجم: پرهام سعیدی

Hot Plasma or Cold Dust?

Stephan Smith

Translator: : Parham Saeedi

آیا جرم هاگ یک پلاسمای کانونی متراکم است؟ چه نیرویی ستارگان را جاروب می کند و این حلقه به عرض ۱۲۰۰۰۰ سال نوری را شکل می دهد؟ ممکن است یکی از اشکال گوناگون انرژی الکتریکی باشد. در کائنات محل هایی وجود دارد که در آن ستارگان در خطوطی کشیده شده به اندازه ی هزاران سال نوری تشکیل می شوند. در جایی دیگر، می توان حلقه هایی از ستارگان را یافت که ساختار های متراکمی به قطری به اندازه ی ۱۰۰۰۰ سال نوری دارند.

آرت هاگ کهکشانی را که در سال ۱۹۵۰ کشف کرد و که محاسبات انتقال به سرخ نشان می دهد، تقریبا ۱۸۳ مگا پارسک از ما فاصله دارد، این کهکشان در صورت فلکی سرمار قرار دارد. که در آن حلقه ای از ستارگان آبی جوان ، یک هسته ی متراکم و ازدحام خوشه های کروی معلق که در مرکز شکل گیری قرار دارند بسیار قابل توجه است. در هاگ یک ساختار چرخشی آشکار وجود دارد که به بیرون تابش می کند و به شبیه همان چیزی است که از کهکشان چرخ فلک در صورت فلکی سنگتراش تابش می شود. رشته هایی که مرکز را با حلقه ای در کهکشان چرخ فلک متصل می کند در هاگ گم شده است، اما ممکن است آن ها در حالت جریان تاریک تابش کنند.

کهکشان چرخ و فلک

کهکشان راه شیری بیش از ۲۰۰ میلیارد ستاره در بازو ها و هسته ی خود را شامل می شود. همچنین رصدهای اخیر توسط دانشمندان SDSS (عکاسی دیجیتال اسلون) نشانگر توده ای از ستارگان اضافی در فاصله ی ۱۲۰۰۰۰ سال نوری است که کهکشان را محاصره کرده اند. بسیاری از ستارگانی که توسط SDSS کشف شده است برای سیستم های بصری نامریی هستند زیرا آن ها در همان صفحه ای قرار دارند که خود کهکشان در آن قرار دارد. با این حال، این ستارگان را با استفاده از ابزار های فروسرخ و اشعه ایکس که می توانند میان گردو غبار را ببینند، کشف کرده اند. سوال این است که، چه چیزی باعث می شود که کهکشان ها این حلقه ها را گسترش دهند؟

به گفته هیدی ج. نیوبرگ، استادیار فیزیک و نجوم در موسسه پلی تکنیک رنسلیر:” هنگامی که ما گروه بزرگی از ستارگان تشکیل شده در حلقه ها را پیدا کردیم نشانگر این بود که حداقل بخشی از کهکشان ما توسط کهکشان های کوتوله ی با هم ادغام شده تشکیل شده است.”

همکار وی در این پروژه، برایان یانی از آزمایشگاه فرمی نوشت:” این حلقه از ستارگان ممکن است چیزی به جا مانده از یک برخورد بین کهکشان ما و یک کهکشان کوتوله باشد که میلیارد ها سال پیش رخ داده است.”

نتیجه گیری او این است که گرانش ماده تاریک، حلقه ی ستارگان اطراف راه شیری را ثابت نگه می دارد. با این تعریف، آن دسته از نیروها همان چیز هاییی هستند که باعث می شوند جرم هاگ ساختار بارزی داشته باشد – برخوردهای کهکشانی به مدت میلیارد ها سال که توسط گرانش و انرژی های ناشناخته متعادل می شوند.

آیا راه دیگری وجود دارد که اشاره کند به این موضوع که الکتریسیته از طریق کیهان جریان می یابد و میدان مغناطیسی آن را تقویت می کند؟ این امکان وجود دارد که هاله های ستاره ای در واقع نمونه هایی از یک نیم سایه پلاسمای کانونی متراکم باشند که هاگ از بارزترین نمونه آن ها است. چیزی که در این کهکشان مشهود و درخور توجه است، شکل مواد احاطه کننده آن است که مشابه مکانیزم رفتار مواد در دستگاه تفنگ پلاسما می ماند.

تصویر به دست آمده از عملکرد دستگاه پلاسمای کانونی

دز سال ۱۹۶۰، هانس آلفون یک مقاله در مورد مکانیسمی که برای شکل گیری این ساختار ها در فضا پیشنهاد کرده بود منتشر کرد که به تنهایی بستگی به گرانش نداشت. او نوشت:

“زمین، خورشید و بسیاری از ستارگان دارای میدان مغناطیسی هستند. ممکن است ابر های میان ستاره ای هم مغناطیده باشند، همچنین بازوهای مارپیچی دارای میدان مغناطیسی منظمی هستند، و همچنین به طور کلی کهکشان ها دارای میدان مغناطیسی هستند. حتی اگر نظرات مختلف نویسندگان هنوز هم متضاد است، به نظر می رسد که ماده میان ستاره ای همیشه مغناطیسی است.این باعث می شود که احتمال وجود برخی فرآیند ها باشد که میدان مغناطیسی در اجسام شاره ای را به صورت های مختلف مانند شاره ی داخل زمین، ستارگان و ماده ی بین ستاره ای تشکیل می دهد. انرژی مورد نیاز برای مغناطیسی کردن می تواند به آسانی از انرژی جنبشی حرکات داخلی سرچشمه بگیرد، اما مشکل پیدا کردن یک مکانیسم کارآمد از تولید میدان مغناطیسی است.(هانس آلفون،”منشا میدان های مغناطیسی کیهانی”، موسسه سلطنتی استکهلم، ۲۸ اکتبر ۱۹۶۰)

دستگاه پلاسمای کانونی متراکم، یا تفنگ پلاسما مکانیسم دقیقی ارایه می دهد که توسط آن جریان های الکتریکی کیهانی می توانند در تکامل و ریخت شناسی ساختار های فضایی موثر باشند ، چه تبدیل به ماه یا کهکشان شوند.(نگاه کنید به Peratt, A. L. and Dessler, A. J. “Filamentation of Volcanic Plumes on the Jovian Satellite Io”. Astrophysics and Space Science (ISSN 0004-640X), vol. 144, no. 1-2, May 1988, p. 451-461)

مکانیزم دستگاه پلاسمای کانونی

رشته های جریان بیرکلند خطوطی انتقالی هستند که از طریق آن الکتریسیته را در کیهان هدایت می کند. رشته های مارپیچی از مرکز کهکشان NGC 3079 نشانگر این است که الکتریسیته در حال دشارژ شدن از جانب هسته ی خودش است، جریان های مارپیچی چرخان که ستارگان داغ جوان را به هاله جرم هاگ محدود می کند پرچم قرمز برای برای نظریه پردازان جهان الکتریکی است.

کهکشان NGC 3079

یکی از سرنخ های این پدیده در یک پلاسمای کانونی متراکم جریان های مارپیچی انرژی هستند که یک دشارژ قوس الکتریکی قوی در حال تابش و یک ستون جریان تاریک را احاطه کرده است. به عبارت دیگر، رشته های جریان بیرکلند، رشته های میدان مغناطیسی مارپیچی هستند که پلاسمای الکتریکی را محدود می کند و مانند خطوط نیرو در فضا عمل می کند. این پدیده در دشارژ تفنگ پلاسما رخ می دهد که جرم هاگ را تشکیل می دهد.

ممکن است ۲۸ رشته (یا ۵۶، یا ۴۹ یا برخی اعداد دیگر که توسط آلفون، تورنهیل، پرات و دیگران بحث شده است) در ابر تیره ستارگان و سحابی ها که توسط تفنگ انرژی داده می شوند وجود داشته باشد – تعیین دقیق تعداد رشته ها در تصاویر قابل دسترس بسیار دشوار است. اما، با عوامل دیگر و از طریقی که الکتریسیته رفتار می کند هنگامی که از طریق پلاسمای محدود شده ی مغناطیسی جریان می یابد قابل تخمین است، مدل جهان الکتریکی در مورد شکل گیری کهکشان ها به نظر می رسد با این مشاهدات اعتبار بیشتری پیدا کرده است.

استفان اسمیت

ترجمه فرزین حسینی

پیشنهاد میکنیم برای کسب اطلاعات بیش تر این لینک ها هم مطالعه شوند:

جریانها،رشته ها و پینچ ها

جریان های بیرکلند

Is Hoag’s Object a Dense Plasma Focus?

Translator: Farzin Hossaini

“هرگونه کپی برداری از این سایت با ذکر منبع بلامانع می باشد”

ترجمه و زیرنویس از “کیارش دانش”

فیلم را از اینجا دانلود کنید.

The Space News of Thunderbolts Project with Persian Subtitle

مشاهده با زیرنویس فارسی از طریق یوتیوب:

Chaotic Solar System

Translator: Kiarash Danesh

Download

هرگونه استفاده از این اثر، تنها با ذکر نام مترجم و بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش آزاد می باشد

برای مشاهده فیلم با زیرنویس فارسی اینجا را کلیک کنید.

مترجم: کیارش دانش

همچنین می توانید این فیلم را با زیرنویس فارسی در کانال پروژه آذرخش در یوتیوب مشاهده نمایید، برای این منظور زبان یوتیوب را فارسی کرده و روی عبارت cc کلیک کنید:

Pluto and Its Moons Refute Nebular Hypothesis – Space News

Translator: Kiarash Danesh

Download

استفاده از این اثر تنها با ذکر نام “بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش” آزاد می باشد.