Mohammad Reza Shafizadeh, Mohammad Reza Shahjahan, Saba Hafizi

Abstract: Asteroids are classified as tiny and light objects in the solar system, however some of them possess orbiting moons. According to surveys, 15% of near-earth asteroids have moons. The Electrical Discharge effect provides a new model that describes the formation of single, binary, and triple asteroids influenced by solar magnetic activity. In further studies, collected data was drawn from the aggregation diagram of asteroids based on their average distance from the sun according to various databases, catalogs and spacecraft. The results show that, in areas where solar magnetic activity is high, the binary asteroids are more aggregated. Then, according to results searching catalogs asteroids for shape, spin, and type of orbit, this paper introduces a list of asteroids which, may be transformed from single asteroids to binary (and possibly multiple asteroids) depending on a future increase of solar magnetic activity.

Download

]]> http://persiantbolts.com/anticipating-formation-trends-of-binary-and-multiple-asteroids-due-to-electric-discharge-effects/feed/ 0 http://persiantbolts.com/%d8%af%d9%86%d8%a8%d8%a7%d9%84%d9%87-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ad%db%8c%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%86%da%af%db%8c%d8%b2/ http://persiantbolts.com/%d8%af%d9%86%d8%a8%d8%a7%d9%84%d9%87-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ad%db%8c%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%86%da%af%db%8c%d8%b2/#comments Thu, 05 Nov 2015 15:22:20 +0000 http://persiantbolts.com/?p=460 مدل استاندارد کیهان شناسی در واقع مدلی است که نظریاتش در مورد روند شکل گیری و چگونه کار کردن کیهان، مورد تایید جامعه ی علمی حال حاضر می باشد. مدل استاندارد که نظریه ی مه بانگ نام دارد به شدت وابسته به نظریه ی نسبیت ایشتین در مورد گرانش و نور است. در طول سالیان طولانی همواره کسانی بوده اند که مدل استاندارد را نقد کنند، چرا که این مدل گاهی داده های رصدی را توجیه نمی کرد و همچنین پیش بینی های صحیحی ارائه نمی داد، درواقع دو شرط مهم یک نظریه، که توضیح رویدادها و پدیدها ی موجود و پیش بینی وقایع آینده می باشد را دارا نبود. مدل الکتریکی جهان که فرزند کیهان شناسی پلاسما به شمار می رود در دو دهه ی اخیر موفق تر از نظریه ی مه بانگ عمل کرده است. یکی از موارد موفقیت نظریه ی الکتریکی، پیش بینی ها و توجیهات دقیق در مورد دنباله دارها بوده است.
با پیشرفت علم و دقیق تر شدن ابزار ، پی ریزی ماموریت های فضایی ممکن شد، تا جایی که امروزه ما می توانیم از کمای دنباله دارها نمونه برداری کنیم ( ماموریت استارداست – دنباله دار ویلد۲) ، بر سطح دنباله دارها فرود بیاییم ( ماموریت روزتا، کاوشگر فیله- دنباله دار چوریمو گراسیمنکو ) عکس های باکیفیت تر از سطح دنباله دارها، سیارات ، سیارک ها و قمرها تهیه کنیم و از نزدیک با این اجرام آشنا شویم. همه ی این اتفاقات دست به دست هم داد تا بیشترو بیشتر به نقایص و ایرادات نظریه ی غالب مخصوصا در مورد دنباله دارها پی ببریم.

تا جایی که پس از هر ماموریت می توانیم شاهد حیرت تئوریستین های مدل استاندارد باشیم:

“دنباله دارها احتمالا دیدنی ترین و خارق العاده ترین و در عین حال «ناشناخته ترین» اجرام منظومه ی شمسی هستند” ماریا نویگبر، ناسا

” در سردترین نقاط منظومه ی شمسی، نمونه هایی از موادی که تنها در «دماهای بسیار بسیار بالا» شکل می گیرند، یافته ایم!!!” دونالد براونلی، سرپرست تیم ماموریت سپیده دم

“تکه تکه شدن دنباله دارها مسئله ایست که هنوز به جواب آن دست نیافته ایم” کارل سیگن و آنه درویان، نویسندگان کتاب دنباله دار

تکه تکه شدن دنباله دار لینیر، درحالیکه در آن نواحی گرمای خورشید برای تصعید این دنباله دار کافی نبود. hubblesite.org/gallery/album/solar_system_collection/pr2000027b/

“بیش از «هشتاد درصد» دنباله دارها، در فاصله ای بسیار دورتر از خورشید تکه تکه می شوند.” نقل قول از کتاب دنباله دار

طبق مدل گلوله ی برفی، دنباله دارها بقایای سحابی اولیه ی خورشیدی ، در فاز اولیه ی شکل گیری منظومه ی شمسی هستند. که در دو ناحیه تجمع پیدا کرده اند، دو ناحیه ای که به علت دور بودن از خورشید انتظار داریم، نواحی سردی باشند. این دو ناحیه کمربند کوییپر و ابر اورت نام گرفته اند، البته وجود ابر اورت هنوز اثبات نشده است و این ناحیه ناحیه ی فرضی است.
دنباله دارها از جنس یخ، برف و غبار هستند، و انتظار داریم مواد آمورف یا بی شکل روی آنها دیده شود، دنباله دارها اکثرا مداری بیضی شکل و کشیده دارند که در حضیضشان به علت مواجهه با گرمای زیاد مناطق نزدیک به خورشید، یخ های سطحی و درونیشان شروع به ذوب و تبخیر شدن ( یا تصعید) می کنند و باعث تشکیل کما و دنباله ای در پشت دنباله دار می شود.

دکتر فرد ویپل، در یکی از کلاس هایش در دانشگاه هاروارد، به همراه یک گلوله ی ۵۰۰ پوندی از یخ و غبار و کثیفی، در حال توضیح و تشریح آناتومی یک دنباله دار برای شاگردانش.

ایده ی گلوله ی برفی کثیف اولین بار توسط فرد ویپل پیشنهاد شد. که از گفته ی کارل سیگن( که در بالاتر به آن اشاره شد) و همچنین داده هایی که اخیرا به دست آمده ،می توان این را نتیجه گرفت که، حدود هشتاد درصد دنباله دارها رفتاری مغایر با این مدل نشان می دهند چرا که در نقاطی که گرمای خورشید بسیار ناچیز است از هم گسیخته می شوند.واقعا چه چیزی باعث می شود در آن نقاط بی آنکه دنباله دار گرما و گرانش شدیدی حس کند، بترکد، از هم بگسلد ویا دنباله تشکیل دهد ؟
در مدل استاندارد، سیارک ها در واقع اجرامی سنگی و فلزی هستند که در نواحی نزدیکتر به خورشید یعنی کمربند سیارکی و کمربند کوییپر تجمع بیشتری دارند. جالب است بدانیم که برخی از سیارکها، اقمار، سیارات و حتی کهکشان ها، رفتارهای دنباله دار گونه ای از خود بروز می دهند.
در مدل الکتریکی دنباله دارها که پایه های آن حتی پیش تر از مدل ترمودینامیکی یعنی مدل گلوله ی برف و یخ شکل گرفته بود، تمامی این سوالات به بهترین وجه قابل پاسخگویی است. ( اولین بار در سال ۱۸۷۲ پروفسور زولنر دانشمند آمریکایی به الکتریکی بودن منشاء درخشندگی خود به خودی دنباله دارها در مقاله ای اشاره کرد) و همه ی وقایع اتفاق افتاده از جمله تکه تکه شدن در نواحی دورتر از خورشید، وجود کریستالهای پیچیده که تنها در دماهای بسیار بالا شکل می گیرند، جت های متصاعد شده از دنباله دارها، سیاه بودن سطح دنباله دارها ، سخت بودن آنها، وجود تپه های سر مسطح ، حفره ها و دهانه های شش وجهی روی سطح اجرام منظومه ی شمسی و… قابل پاسخگویی است. مدل الکتریکی ،همه ی این پدیده ها را حاصل برهمکنشهای الکترومغناطیسی خورشید با دنباله دارها -سیارکها – سیارات در محیط پلاسمایی می داند.
مدل الکتریکی دنباله دارها که توسط والاس تورنهیل پس از سال ها جانی دوباره گرفت، با تکیه بر نظریه ی خورشید الکتریکی و پلاسما بودن ۹۹٫۹۹۹۹۹۹% از کیهان، با استفاده از توجیهات الکتریکی و مغناطیسی وقایع را توضیح می دهد و توجیه می کند و در نهایت به پیش بینیهای موفق در مورد وقایع آینده می پردازد.
در این مدل دنباله دارها و سیارک ها تقریبا در یک خانواده را جای می گیرند، و دنباله دارها از موادی شبیه به سیارک ها ساخته شده اند؛ و بنیادی ترین تفاوتشان این است که دنباله دارها در مدارهای کشیده تری به دور خورشید در گردش هستند.
از جمله نمونه هایی که از دنباله دار ویلد۲ به زمین آورده شد، مواد معدنی و کریستال های حاوی سیلیکات، و به خصوص کریستال های فورسترایت که بر روی زمین نیز به وفور موجود است.

پس از آزمایشات فراوان بر روی نمونه هایی که از ماموریت سپیده دم، به زمین آورده شده بود، دانشمندان جنس این نمونه ها را بسیار شبیه به شهاب سنگها گزارش کردند، و میدانیم شهاب سنگ ها اجرامی سنگی و فلزی هستند که نمونه کریستال هایی با ساختارهای پیچیده در آنها به چشم می خورد. گزارشات رسیده از ماموریت روزتا نیز گواهی دیگر بر این مدعاست، چرا که در این گزارشات آمده ؛ مواد معدنی و کریستال هایی که از کمای دنباله دار چوریمو گراسیمنکو به دست آمده ،که به جز در دمایی معادل دمای کوره ی ذوب آهن نمی توانسته شکل گرفته باشد!! پس می بینیم که دانشمندان مدل استاندارد انگشت حیرت به دهان برده و اذعان دارند که احتمالا دنباله دارها و سیارک ها و همچنین شهاب ها یک خاستگاه دارند.

دنباله دار چوریمو گراسیمینکو- اعتبار عکس: آژانس فضایی اروپا، با توجه به تصویرآیا این دنباله دار از جنس یخ و غبار است!!؟؟

بیش از صدها مورد از ایرادات مدل استاندارد، به اتفاق آراء دانشمندان، کوچک و بی اهمیت جلوه داده شده، تعصب در هر حوزه ای باعث عدم پیشرفت در آن حوزه می شود، پس بهتر است با آغوش باز حقایق را بپذیریم و طبق نصیحت دانشمند بزرگ نیکولا تسلا، با آشکار شدن هر حقیقتی در مورد هر پدیده ای به اصلاح و به روز کردن دیدگاهمان در مورد آن پدیده بپردازیم.

“اگر یک بخش را ببینی و در موردش بدانی ، در تاریکی خواهی بود، در مورد هر دو بخش بیاموز و آن وقت است که همه چیز برایت روشن خواهد شد.” لرد چسترفیلد

منابع:
۱-www.thunderbolts.info

۲-/http://www.holoscience.com

گرداوری و ترجمه: سبا حفیظی – عضو پیوسته بخش فارسی پروژه بین المللی آذرخش

لینک مطلب در سایت انجمن نجوم آیاز تبریز:

http://ayazastro.com/wonderful_comets/

بگفته تحلیل گران ناسا، تصویربرداری های پیش از عبور این جرم که در حال نزدیک شدن به زمین می بود، احتمال آن که این شی یک دنباله دار باشد را قوت بخشید، همانطور که می دانید طبق مدل الکتریکی دنباله دارها و سیارک ها می توانند خاستگاه مشترکی داشته باشند، بنابراین نزدیک شدن این سوژه به زمین فرصت مناسبی برای ارزیابی این مدل بود که با تحلیل عجیب کارشناسان ناسا هیجان بیش تری به خود گرفت.

فرشته معماریان و سبا حفیظی از بخش فارسی آذرخش با استناد به مدل الکتریکی دست به تحلیل رفتار این شی زدند که شما را به مطالعه این تحلیل ها دعوت می کنیم، این امر با مشارکت و همکاری امیر اسدی انجام شد.

نتایج کوشش های ایشان توسط بخش خاورمیانه مجمع بین المللی زمان سنجی اختفاهای نجومی (IOTA-ME) منتشر گردید که از اینجا بخوانید.

EDM Model And Electric Beahavior of Asteroids

مدل EDM و رفتار الکتریکی سیارک ها

نویسندگان: محمدرضا شفیع زاده، محمدرضا شاه جهان

ارائه شده در پنجمین کارگاه بین المللی اختفا و گرفت

خلاصه

سیارک ها از جمله اجرام کوچک و کم جرم منظومه شمسی محسوب می‌شوند، با این وجود برخی از آن‌ها دارای قمر هستند، طبق بررسی‌های انجام شده ۱۵% سیارک‌های اطراف زمین دارای قمر هستند، مدل اثر EDM یک مدل نوبنیاد است که به شرح چگونگی دو یا چندتایی شدن سیارک‌ها در تقابل با فعالیت‌های خورشیدی می‌پردازد، ما برای بررسی بیش‌تر این مدل، با استناد بر  چندین بانک داده و فهرست راجع به سیارک‌های دوتایی و یافته‌های فضاپیماها درباره خورشید، نمودار تراکم سیارک‌های دوتایی را بر حسب میانگین فاصله آن‌ها تا خورشید رسم‌کردیم، نتایج نشان داد، در مناطقی که تراکم سیارک‌های دوتایی بیش‌تر است، فعالیت‌های خورشید نیز بیش‌تر احساس ‌می‌شود، سپس با استناد بر نتیجه، ضمن بررسی ۶۰۰ سیارک مختلف از لحاظ شکل ظاهری و اسپین و نوع مدار، برای اولین‌بار فهرستی را معرفی کردیم که پیش بینی می‌کنیم در صورت افزایش فعالیت‌های خورشیدی احتمال دو یا چندتایی شدن اجرام این فهرست در آینده بیش‌تر باشد.

اصل مقاله را از طریق ایمیل درخواست کنید.

The Relation of Sun’s Electromagnetic Activity with Distribution And Aggregation of Binary Asteroids and Anticipating The Rising Trend of Binary Asteroids Formation in The Inner Solar System Regions

ارائه شده در کنفرانس نجوم و اخترفیزیک ایران، دانشگاه امیرکبیر تهران

Mohammad Reza Shafizadeh, Mohammad Reza Shahjahan, Saba Hafizi

It seems unlikely that asteroids with their tiny mass could have moon around themselves. but a significant numbers of discovered asteroids were binary systems. in past decade a new model for explaining the development and distribution of asteroid by the main base of electric discharge was introduced called EDM effect. according to it an electric discharge from sun to asteroids and solar electromagnetic activity make an asteroid shrinks and a part of it dissever from the main body and begins to rotate around it as it’s moon. as a survey and a test for EDM effect, we placed under scrutiny the distribution of binary asteroids statistically in different region of asteroid belt by average distance from sun. the reviewed data by JPL showed an aggregation of binary asteroids in two different distances which the solar electromagnetic activity is extremely higher than other regions. this statistic could be accounted as an EDM effect’s  influence and a proof for sun’s discharge on asteroids and maybe other objects. after that by reviewing the mass distribution diagrams and light curves of single asteroids located in these regions , we anticipated which asteroids could be crushed and transform to binary asteroids or can be discharged by sun’s electromagnetic activity.

عنوان مقاله:

ارتباط خورشید با نحوه توزیع و تراکم سیارک های دوتایی و پیش بینی روند افزایشی تشکیل سیارک های دوتایی نواحی داخلی منظومه شمسی

نویسندگان: محمدرضا شفیع زاده، محمدرضا شاه جهان، سبا حفیظی

چکیده:

سیارک ها با جرم کم خود بعید به نظر می رسد که بتوانند قمر داشته باشند، ولی تعداد قابل توجهی از سیارک های کشف شده سیستم های دوتایی بوده اند، طی یک دهه گذشته مدلی برای توضیح نحوه ایجاد این سیستم های چندتایی معرفی شد که اثر EDM نام دارد که طبق آن دشارژ الکتریکی از سمت خورشید به سیارک ها و فعالیت های الکترومغناطیسی خورشید به عنوان عامل خرد شدن یک سیارک و تشکیل قمر آن معرفی شده است، در جهت بررسی و آزمون مدل اثر EDM، توزیع سیارک های دوتایی را در نواحی مختلف کمربند سیارکی را به صورت آماری بر حسب میانگین فاصله آن ها تا خورشید بررسی کردیم، که داده های اندازه گیری شده توسط JPL  نشان داد که تراکم و توزیع سیارک های چند تایی در دو محدوده ای که فعالیت های خورشید بیش تر بوده، به طور چشم گیری افزایش می یابد و رابطه مستقیمی بینشان مشهود است، که این آمار را می توان دلیلی بر صحت اثر EDM دانست، پس از آن با بررسی نمودار توزیع جرمی و منحنی های نوری سیارک های منفرد قرار گرفته در این نواحی پیش بینی کردیم که در آینده چه سیارک هایی احتمال خرد شدن و یا دو تکه شدن بر اثر دشارژ الکتریکی از سمت خورشید را دارند.

اصل مقاله را با ایمیل درخواست کنید.

Survey on YORP and EDM Effects on Distribution and Generation of Binary Asteroids in Inner Regions of Solar System.

نویسندگان: محمدرضا شفیع زاده، محمدرضا شاه جهان، سبا حفیظی، امیر اسدی

انتشار در ژورنال بین المللی اختفا و گرفت JOE

چکیده:

Mohammad Reza Shafizadeh, Mohammad Reza shahjahan, Saba Hafizi, Amir Asadi

Binary Asteroids are one of interesting and complex objects of our solar system and many explanations are presented for their origin and appearance from their discovery until now. In this article views on birth of binary asteroids, a new theory in producing binary asteroids from single asteroids and relation between solar electromagnetic activity and distribution of binary asteroids are discussed.

اصل مقاله را با ارسال ایمیل درخواست کنید.

بررسی اثرات YORPو BYORP و معرفی اثرEDM در سیارکهای دوتایی

نویسندگان: محمدرضا شاه جهان، محمدرضا شفیع زاده

ارائه شده در چهارمین کنفرانس بین المللی اختفا و گرفت تهران

چکیده:

سیارکهای دوتایی از جالبترین و پیچیده ترین اجرام منظومه شمسی هستند که از زمان کشف آنها تاکنون توضیحات مختلفی در رابطه با نحوه ی بوجود آمدن و همچنین منشأ آنها مطرح گردیده است. در این مقاله سعی بر این است نگاه غالب در بوجود آمدن سیارکهای دوتایی مورد بحث قرار گرفته و یک نگاه کمتر بحث شده که دارای خاستگاهی از مدل غیر استاندارد می باشد نیز معرفی و با در نظر گرفتن موارد فوق آینده چند سیارک در منظومه شمسی نیز پیش بینی گردد و بررسی آماری توزیع سیارک ها بر اساس این مدل نوبنیان عنوان گردد.

Mohammad Reza shahjahan, Mohammad Reza Shafizadeh

Survey on The YORP and BYORP Effects and Introduction of The EDM Effect on Binary Asteroids

Abstract: The binary asteroids are one of the most interesting phenomenons of solar system, there are many theories about the origins of them but the YORP and BYORP effects are the most famous theories, YORP and BYORP effects say when photons bop to surface of asteroids they crash the surfaces and it causes breaking asteroids in a long time, asteroids are small and their gravitational forces are so weak and they can’t attract other asteroids, it seems that when a asteroid breaks it makes a binary system, a new model introduced about origins of binary asteroids at this century, EDM effect says that asteroids breaks affected the electromagnetism forces of planets and sun star, we introduce a new state of  EDM emphases, we survey the effect of electromagnetism on some asteroids and introduce the “step by step EDM effect” in this article, we forecast that EDM effect isn’t a momental effect and EDM shows itself during the orbiting movement of asteroids.

اصل مقاله را با ارسال ایمیل سفارش دهید.

Mohammad Reza Shafizadeh, Samane Fathieh, Hamid Reza Yousefi

Physics Scientific Association, Plasma Physics Research Center, Science and Research Branch of Tehran, I. Azad University of Iran, Members of The Thunderbolts Project-Persian Division

The 20th International IPM Physics Spring Conference

and Journal of Occultation and Eclipse (JOE 35)

Abstract: For the first time electrical behavior of Jupiter’s Io moon was brought up by Thomas Gold and after him, Perrat and Dessler simulated volcanoes of Io to the “Plasma Gun” that was coordinate with achieved data from the voyager spacecrafts and also effects of Io’s volcanoes and plasma tours was consider. By receiving more data, Wall Thornhill observed specific volcanoes of Io in more details and explained perfectly Io’s Plumes and Lavas. In this article we introduce electrical behavior of Io’s volcanoes and also analysis latest received data from the perspective of an electric model for these volcanoes in Io. It seems predictions and models that planetary sciences geophysicist are offering about this moon are not working properly.

Introduction: According to data in the form of photos and videos transmitted from Io moon to the Earth, there are many acting volcanoes in Io that are active for rather long time. Videos and photographs from surface of Jupiter indicate that there is a strong electromagnetic fountain in Io. Analysis on data has given by Voyager probes shows that Io’s volcanoes could be the main factor of appearing these strong electromagnetic and electrostatic fields.[6,7] In fact, the mechanism can be understood like the plasma gun that Output materials from these volcanoes, erupt in the form of plasma and electrical discharge from the output materials is visible, they cause plasma tours around the Jupiter and even sometimes cause some effects on Jupiter’s gasses.

Prometheus and Tvashtar volcanoes are the most known active volcanoes in Io. This viewpoint is different from the perspective of geophysicist’s planetary sciences, because they exampled Io’s volcanoes like volcanoes in the earth in the beginnings of their formations, but they have no convincing explanation of the behavior of lava flows or volcanic eruption and their description about destiny of lava currents in Io are not responding properly, but considering electrical model for the Io moon, named events will be more desirable to explain.[15] As Dessler’s attitude that exampled them like electric arcs on Io, an arc cathode discharge is responsible for volcanic eruptions.[6] According to latest achieved data of Io, scientists assumed that places of some volcanoes on Io are not correctly right, because the places of these volcanoes are really effective on the Jupiter and formation of plasma tours. So based on this finding, the notion of Io’s volcanoes’ similarities to the earth’s volcanoes is challenging but in spite of these data there is no interference in electrical model of Io.

Electric Arcs on the Io: Observations of Io moon indicate that Io has many geophysical motions and also many volcanoes and turbulences in it. Some geologists consider Io like Earth shortly after the moments of its formation, but our analysis of Io volcanoes shows that there is no similarity to volcanoes in earth, because strong Geo-Electric activities are responsible for these volcanic acting and cause eruption of ionic materials from Io’s surface in the form of plasma that also effect on Jupiter.

The Io moon was observed by the Voyager1 and 2 spacecrafts covered with volcanoes[1]. At that time nine active volcanoes were observed during the Voyager1 encounter, eight of which were still active during the Voyager2 flyby 4 months later. Detailed of the plumes from one of the these volcanoes were rather striking in that the plumes material was ejected in a wall-defined cone whose geometry showed converging matter at large lateral distances from the vent, and the plume material was concentrated into striations. Thus, we have a volcanic vent with exist velocities of about 0.5 km/sec, but with the volcanic effluent concentrated into a cone with a half angle initially less than about 25 to the vent axis. Furthermore, the material in the cone tends to concentrate into filaments that terminate on a narrow, well-defined, concentric annulus[2]. The possibility that details of the volcanic discharge are a manifestation of a plasma arc at a volcanic vent were initially that first time suggested by Gold.[4,6,7]

The dominate electric field in the Jupiter magnetosphere is corotional motion of Plasma. This is given by:

Where R is the position vector from the center of Jupiter and ω is the angular velocity vector of Jupiter’s rotation.[6,7]

Plasma in Jupiter’s magnetosphere injected from Io plasma tours that flows past Io with a speed of about 57 km/sec. The magnetic field from Jupiter at Io is 1900nT. The v×B voltage included across Io that it’s value is 3630km is therefore 400kV, and A was observed to be flowing out of the Io.[1]  It would seem plausible that the current would tend to concentrate in the volcanic plumes, which would give the current easy access to the highly conducting molten interior of Io. It seems that the crust consisting of sulfur and frozen sulfur dioxide, would be relatively poor conductor, thus directing the current to the volcanic vents. If we assume the available power ~0.4 TW is equally divided between the 4 largest volcanic plumes, we have W of continuous power available for each volcanic arc. The interaction of magnetospheric particles with the Io and surface causes sputtering and the sputtered ions are picked up by the magnetic field lines and get trapped. Hence, Io’s orbital path is populated with sulfur dioxide which is known as the Io plasma torus. The Io plasma torus is a manifestation of the relation between Io and Jupiter’s magnetosphere. Na, K and Cl are also found in the torus.[6]

Galileo observations have improved our knowledge about the Io-Jupiter relation considerably. The particles and field instruments detected strongly perturbed fields, beams of energetic electrons and ions, and a dense, cold decelerated plasma flow in Io’s wake From the asymmetries observed by the Galileo plasma wave instrument during the various flybys suggested that the Io’s ionospheric plasma density is being strongly influenced by the magnetospheric plasma flow around Io similar to the radio occultaion experiment observations. Detection of emissions at the Io footprint in Jupiter’s auroral atmosphere in the infrared, ultraviolet, and visible walengths revealed that the particles associated with Io reach Jupiter. The interactions of magnetospheric plasma with Io’s and Jupiter’s atmospheres produce emissions, which are discussed in the next sections.[2]

[Fig1: the Jupiter-Io system (north pole view).[6

Fig2: The Jupiter-Io plasma tours. The diagram shows the mega ampere Birkeland currents flowing between Jupiter and Io.[1

As you see for the given upstream plasma conditions at Io there is more energy in the magnetic field than in the bulk velocity or the thermal velocity. So the largest planet in the Solar System, with the most active magnetosphere in the Solar System, has its electrical circuits “shorted out” by its inner satellite. The million-Ampere currents flowing through Io’s crust make it a unique laboratory for studying the processes of interplanetary-scale electrical discharges.[8,9]

Io’s Plumes: Plume velocities are unexpectedly high and uniform. The plumes are tall, have an umbrella shape, and deposit material in a ring around the source. They also have a filamentary structure.

Io orbits inside a donut-shaped cloud of charged particles that come from the material in the plumes, and a tube of electrical current connects Io with Jupiter’s auroras.

Arcs accelerate material to fairly high and uniform velocities. This produces uniform trajectories that deposit material a uniform distance from the source, explaining the rings around the volcanoes. And the forces in the discharge channels pinch the arcs into filaments. Repulsive forces between filaments tend to space them equally, often in pairs, around the plumes.[14]

Analyses of the Io’s Volcanoes Observations: Already we spoke about the Voyagers missions, but we have others data about Io that obtained in difference missions, one of them is Galileo, the Galileo probe took a photograph from a position over the plume of the volcano Prometheus on Io. As it spewed material 100 km into space. As you see no such central vent can be seen in these pictures. Instead, we see bright streaks along the margins of the lava, but planetary geophysicist foretasted that “were acquired to search for and image the plume vent or vents. We expected to see a small crater surrounded by radial streaks!”

Fig3. Credit: Planetary Image Research Lab. (PIRL), Lunar and Planetary Lab. (LPL), University of Arizona

The temperatures in the active regions were higher than the spacecraft Galileo’s thermal sensors could measure, far hotter than any volcano on Earth. Yet ridges like Mongibello Mons require a rigid crust to keep them from collapsing.[15] From [12,13,14,15] we suggest that the volcanoes on Io are electrical arcs driven by charge differentials between Io and the plasma sheath[3] that envelopes Jupiter.

The discharging was discovered to be focused on the edges of the so-called “lava lakes”, though the rest of these dark fields are comparatively cold. None of the expected volcanic vents could be found. Rather, the plumes of the volcanoes are actually moving across the surface of Io, an exclamation point being provided by the plume of Prometheus which, in the years since Voyager, has moved more than 80 km. Much to the astonishment of mission scientists, it was discovered that the “volcanic” plumes emit ultraviolet light, something inconceivable under normal conditions of volcanic venting. Ultraviolet light is, of course, characteristic of an electric arc.  It is why arc welders wear darkened welding masks!

The Tvashtar volcano near the north pole of Io, was seen on 19 Jun 2006 by the New Horizons probe to be shooting a plume more than 290 km above the surface. A NASA press release from that time reported that “…the remarkable filamentary structure in the Tvashtar plume is similar to details glimpsed faintly in 1979 Voyager images of a similar plume produced by Io’s volcano Pele. However, no previous image by any spacecraft has shown these mysterious structures so clearly.”[10,11]

It appears that the electrical circuit on Io is concentrating Jupiter’s current flow into several “plasma guns,” or dense plasma foci. Io is not being heated from within by friction. The most probable cause, based on observational evidence and laboratory analysis, is that Io is receiving an electrical input from Jupiter that is heating it up through electromagnetic induction.

Conclusions: According to various given theories about the explanation of Io’s volcanic behaviour and its affection on the Jupiter and formation of plasma tour around the Jupiter there are many unclear points that was described by Thronhill based on Perrat and Dessler ‘s analyses and viewpoints that conclude from Io  . Our study on different theories and Thronhill data analyses and also received data by NASA from Io and its volcanoes indicate that Io’s electrical model and similarities between Io’s volcanoes and electric arcs can be right. As a result this volcanoes and its eruptive plasma are main factor for producing plasma tours around the Jupiter and cause affection on surface of Io as well.

Finally we conclude that: 1- the vents of the Io’s “volcanic” plumes will be much hotter than lava.

۲- The plumes are the jets of cathode arcs, and they do not explode from a volcanic vent but move around and erode the periphery of dark areas (called “lava lakes” by planetary geologists).

۳- The “lava lakes” themselves are merely the solid surface of Io etched electrically by cathode arcs and exposed from beneath the sulfur dioxide “snow” deposited by continuous discharge activity. Therefore, they will not reveal the expected heat of a recent lava flow.

References:

1. H. Acuna, F.M. Neubauer, N.F. Ness., Standing Alfven wave current system at Io: Voyager 1 observations, J.Geophys 1981.
2. Bhardwaj, M. Michael. Io-Jupiter System: A Unique Case Of Moon-Planet Interaction.
3. A. Frank.W Paterson., Passage through Io’s ionospheric plasmas by the Galileo spacecraft, J. Geophys.2001.
4. Gold. Electric Origin of the Outburst on Io. Science. 1979.
5. G. Kivelson, K.K. Khurana, C.T Russell, Magnetized or unmagnetized: Ambiguity persists following Galileo’s encounters with Io in 1999 and 2000. J. Geophys. 2001.
6. Peratt, A.J. Dessler. Filamentation of Volcanic Plumes on the Jovian Satellite Io. Astronomy and Astrophysics. 1987.
7. Peratt, Physics of the Plasma Universe. ISBN: 0-387-97575-6.
8. Saur, F.M. Neubauer. Plasma Interaction of Io with Its Plasma Tours.
9. Saur, F.M. Neubauer, D.F. Strobel. M.E. Summers., Three-dimensional plasma simulation of Io’s interaction with the Io plasma torus: Asymmetric plasma flow, J. Geophys 1999.
10. Smith. Electric Io Revisited. Thunderbolts Project. 2007.
11. Smith. Jupiter’s Consort. Thunderbolts Project. 2010.
12. Thornhill. The Mountains of Io. Thunderbolts Project. 2004.
13. Thornihill. Predicting the Electrical Etching of Io. Thunderbolts Project. 2004.
14. Thornhill. Io’s Plumes. Thunderbolts Project. 2004.
15. Thornhill. Io’s Volcano Prometheus. Thunderbolts Project. 2004.

]]> http://persiantbolts.com/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a2%d8%aa%d8%b4%d9%81%d8%b4%d8%a7%d9%86-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%82%d9%85%d8%b1-%d8%a2%db%8c%d9%88-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d9%85%d8%b4%d8%aa%d8%b1%db%8c/feed/ 0 http://persiantbolts.com/%d9%85%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%b3%d9%87-%d9%85%d8%af%d9%84-%d9%87%d8%a7%db%8c-%da%af%d9%84%d9%88%d9%84%d9%87-%db%8c%d8%ae%db%8c-%da%a9%d8%ab%db%8c%d9%81-%d9%88-%d8%a7%d9%84%da%a9%d8%aa%d8%b1%db%8c%da%a9/ http://persiantbolts.com/%d9%85%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%b3%d9%87-%d9%85%d8%af%d9%84-%d9%87%d8%a7%db%8c-%da%af%d9%84%d9%88%d9%84%d9%87-%db%8c%d8%ae%db%8c-%da%a9%d8%ab%db%8c%d9%81-%d9%88-%d8%a7%d9%84%da%a9%d8%aa%d8%b1%db%8c%da%a9/#comments Mon, 10 Aug 2015 08:20:11 +0000 http://persiantbolts.com/?p=100 عنوان مقاله:

Comparison of the ‘Plasma Discharge’ and ‘Dirty Snowball’ Models of Comets in Generation of X-Ray and Existing Ices

نویسندگان: دکتر حمیدرضا یوسفی، محمدرضا شفیع زاده، فرشته معماریان

ارائه در کنفرانس نجوم و اخترفیزیک ایران – دانشگاه بیرجند – زمستان ۹۱

چکیده:

Hamied Reza Yousefi, Mohammad Reza Shafizadeh, Fereshteh Memarian

There are two models for physics of comets, ‘Dirty Snowball’ and ‘Plasma Discharge’ models, in the first and famous model; a comet is an aggregate of ice and dust evaporating in the heat of the Sun. In the Plasma Discharge model, a comet could be a solid rock discharging as it plunger more deeply into the sun’s electric field. A proper comparison of the two models, however, will require attention to details, accentuating the contrast between two radically different perspectives. Systematic comparison can only highlight the contrasts in predictive ability.

برای دریافت مقالات می توانید از طریق ایمیل با ما در تماس باشید