همچنین یک کلیپ برای مخاطبین آماده شده و اصل مقالات مربوطه هم منتشر شده است.

در صورتی که مایل هستید متن زیر را امضا کنید مستقیما به آدرس ایمیل اریک لرنر پیام داده و نام کامل خود به همراه وابستگی ارگانی خود را قید کنید، که صرفا جهت شناسایی شما منتشر خواهد شد. در صورت تمایل می‌توانید زمینه تحصیلی و مطالعاتی خود را هم وارد کنید، اگر چه منتشر نخواهد شد.

eric@lppfusion.com

همچنین ما به صورت فعال به دنبال حمایت رسانه‌ای هستیم، بنابراین لطفا این نامه را با هر ژورنالیست علمی علاقه‌مند که می‌شناسید به اشتراک بگذارید.

 LPPFusion, Inc – اریک لرنر

نامه اعتراضی علیه سانسور

اعتراض به مدیر علمی آرکایو (arXiv) اشتین سیگاردسون و ریاست محتوا، جیم انتوود

از طرف منجمین، اخترفیزیکدانان، کیهان‌شناسان، دانشمندان علوم فضایی، فیزیکدانان انرژی بالا و فیزیکدانان پلاسما

در حالی که دانشمندان درگیر مطالعه کیهان و ارتباط بین پدیده‌های فضا با اینجا یعنی روی زمین هستند، ما به سانسور مقالات بحث برانگیز در کیهان‌شناسی و به طور خاص در زمینه مدل بیگ‌بنگ در آرکایو شدیدا شکایت می‌کنیم. قرار بوده است آرکایو که توسط دانشگاه کرنل اداره می‌شود، یک محیط عمومی و باز برای محققان فراهم کند تا مقالات را پیش از انتشار و بدون تعهد به بررسی دقیق آن‌ها با هم مبادله کرده و به اشتراک بگذارند. اما در ژوئن ۲۰۲۲ آرکایو سه مقاله از دکتر ریکاردو اسکارپا از موسسه اخترفیزیک جزایر قناری اسپانیا و اریک لرنر از شرکت تحقیقاتی LPPFusion. Inc امریکا را رد کرد. این مقالات به اعتبار مدل بیگ‌بنگ انتقاد دارند، عناوین آن‌ها به این صورت است: “آیا کیهان‌شناسی LCDM از تلسکوپ جیمز وب جان سالم به در خواهد برد؟”، “مشاهدات ساختارهای بزرگ مقیاس با پیش‌بینی‌های مدل بیگ‌بنگ در تضاد است، اما نظریه پلاسما را تایید می‌کند.” و “بیگ‌بنگ هرگز رخ نداده است. – ارزیابی مجدد فرضیه منشا کهکشانی عناصر سبک (GOLE) و پیامدهای آن.” دلیل خاصی برای رد این مقالات ارائه نشد و صرفا فرم‌های از پیش آماده شده، مبنی بر این که این مقالات “فاقد تحقیقات علمی اصیل یا اساسی کافی” هستند، نیاز به “بازبینی” دارند یا “مورد علاقه آرکایو نیستند” ارائه شده است.

بدون قضاوت در مورد صحت و درستی علمی این مقالات، پر واضح است که این مقالات هم اصیل و هم محتوایی هستند و برای همه کسانی که درگیر بحران کنونی کیهان‌شناسی هستند جالب‌اند. به وضوح به نظر می‌رسد که آرکایو از انتشار این مقالات صرفا به دلیل نتیجه‌گیری آن‌ها امتناع کرده است که هم پیش‌بینی‌های خاص مربوط به مشاهدات آینده نزدیک را ارائه می‌دهد و هم کیهان‌شناسی LCDM را به چالش می‌کشد. چنین سانسوری تکفیر کردن گفتمان علمی و امکان پیش‌رفت علمی است. ما قویا از آرکایو می‌خواهیم که رویه دیرینه خود را که یک “آرشیو با دسترسی آزاد” از “مقالات علمی” بدون بررسی دقیق است را حفظ کرده با تحمیل هرگونه سانسور، این رویه را نقض نکند. همچنین، ما آرکایو را تشویق می‌کنیم که به اصول خود پایبند بوده و این سه مقاله و مقالات مشابه آن را که به وضوح “اصالت کافی” دارند و “تحقیقات علمی حقیقی” هستند و مشخصا مورد توجه مخاطبان آرکایو هستند را منتشر نماید.

امضا کنندگان اولیه:

جین – مارک بونت – بیداود، گروه اخترفیزیک، CEA ساکلی (فرانسه)

دیوید کراوفورد، گروه فیزیک دانشگاه سیدنی (استرالیا)

تیموتی ایستمن، مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا (امریکا)

کارلوس میگوئل فیگوئرا، موسسه فیزیک نوروسته (آرژانتین)

کریستوفر فولتن، شرکت پرواستار (امریکا)

آمیتابا گوش، آکادمی ملی علوم هند

کریستین جوز، انستیتوی فیزیک مواد، دانشگاه گوتینگن (آلمان)

گریت کالیس، دانشگاه علوم کاربردی HTW درسدن (آلمان)

جان کیرین، سیستم‌های فضایی توپی (امریکا)

میچال کریزک، آکادمی علوم چک

اریک لرنر، شرکت LPPFusion (امریکا)

مارتین لوپز-کوردوریا، موسسه اخترفیزیک جزایر قناری (اسپانیا)

جوزف لوتس، دانشگاه صنعتی کمنیتس (آلمان)

لوئیس مارمت، دانشگاه یورک (کانادا)

لازلو ماروسی، دانشگاه لاس ایسلاس بالرز (اسپانیا)

جایانت نارلیکار، مرکز درون دانشگاهی نجوم و اخترفیزیک (هند)

مارکوس سزار دانهونی نوس، دانشگاه ایالتی مارینگا (برزیل)

ولفانگ اوئم، گروه اسپویدر، دانشگاه بن (آلمان)

سیریس روی، موسسه ملی علوم پیشرفته (هند)

یوس-آنری ساژواد، دانشگاه نانتس (فرانسه)

ریکاردو اسکارپا، موسسه اخترفیزیک جزایر قناری (اسپانیا)

دومینگوز سوآرز، دانشگاه فدرال میناس گرایز (برزیل)

الساندرو ترینچرا، دانشگاه ابرهارد کارلس توبینگن (آلمان)

والکاو والویکوک، موسسه ژئوفیزیک آکادمی علوم چک

متن اصلی:

We’re soliciting additional signatures for the petition below, initially signed by two dozen astronomers and physicists. For background on this subject, see press releases here and here, a video for broad audiences here and the papers themselves here.
If you want to sign, reply directly to me at eric@lppfusion.com Include your full name and institutional affiliation, which will be published for identification only. If you wish, add your field of study, although we will not publish this.
Also, we are actively seeking media coverage, so please share this petition with any science journalist you know who might be interested.
Eric J. Lerner, LPPFusion, Inc,.

A Petition Against Censorship Petition

to arXiv Scientific Director Steinn Sigurdsson and Head of Content Jim Entwood

from Astronomers, Astrophysicists, Cosmologists, Space Scientists, High Energy Physicists and Plasma Physicists

As scientists engaged in the study of the cosmos and the relation of phenomena in space to those here on Earth, we strongly protest arXiv’s censorship of controversial papers on cosmology and specifically on the Big Bang hypothesis. Run by Cornell University, arXiv is supposed to provide an open public forum for researchers to exchange pre-publication papers, without undertaking to peer-review them. But during June, 2022, arXiv rejected for publication three papers by Dr. Riccardo Scarpa, Instituto de Astrofisica de Canarias, and Eric J. Lerner, LPPFusion, Inc. which are critical of the validity of the Big Bang hypothesis: “Will LCDM cosmology survive the James Webb Space Telescope?” , “Observations of Large-Scale Structures Contradict the Predictions of the Big Bang Hypothesis But Confirm Plasma Theory”, and “The Big Bang Never Happened—A Reassessment of the Galactic Origin of Light Elements (GOLE) Hypothesis and its Implications”. No specific reason was given for these rejections, which was done by form letters stating that the papers lacked “sufficient original or substantive scholarly research”, needed “revision”, and were “not of interest to arXiv.”
Without judging the scientific validity of the papers, it is clear to us that these papers are both original and substantive and are of interest to all those concerned with the current crisis in cosmology. It plainly appears that arXiv has refused publication to these papers only because of their conclusions, which both provide specific predictions relevant to forthcoming observations and challenge LCDM cosmology. Such censorship is anathema to scientific discourse and to the possibility of scientific advance. We strongly urge that arXiv maintain its long-standing practice of being an “open-access archive” of non-peer reviewed “scholarly articles” and not violate that worthy practice by imposing any censorship. Instead, we encourage arXiv to abide by its own principles, and publish these three papers and others like them that clearly provide “sufficient original or substantive scholarly research” results and are of obvious great interest to the arXiv audience.

Initial signers (institutions for identification only):

Jean-Marc Bonnet-Bidaud, Astrophysical Department, CEA Saclay (France)
David F. Crawford, School of Physics, University of Sydney (ret.) (Australia)
Timothy E. Eastman, NASA Goddard Space Flight Center (ret.) (USA)
Carlos Miguel Figueroa, Instituto de Física del Noroeste Argentino (Argentina)
Christopher C. Fulton, Protostar, Inc. (USA)
Amitabha Ghosh, Indian National Science Academy (ret.) (India)
Christian Jooss, Institute of Materials Physics, University of Goettingen (Germany)
Grit Kalies, HTW University of Applied Sciences Dresden (Germany)
John Kierein, Ball Space Systems, (ret.) (USA)
Michal Křížek, Czech Academy of Sciences (Czechia)
Eric J. Lerner, LPPFusion, Inc. (USA)
Martín López-Corredoira, Instituto de Astrofísica de Canarias (Spain)
Josef Lutz, Chemnitz University of Technology (Germany)
Louis Marmet, York University (Canada)
Laszlo A. Marosi, Universidad de las Islas Baleares(ret.) (Spain)
Jayant Narlikar, Inter-University Centre for Astronomy and Astrophysics (ret.)(India)
Marcos Cesar Danhoni Neves, State University of Maringá (Brazil)
Wolfgang Oehm, SPODYR Group, Universität Bonn
Sisir Roy, National Institute of Advanced Studies (India)
Yves-henri Sanejouand, University of Nantes (France)
Riccardo Scarpa, Instituto de Astrofisica de Canarias (Spain)
Domingos Soares, Federal University of Minas Gerais (ret.) (Brazil)
Alessandro Trinchera, Eberhard Karls Universität Tübingen (Germany)
Vaclav Vavrycuk, Institute of Geophysics, Czech Academy of Sciences (Czechia)

کره زمین مثل یک آهنربا است، هسته زمین از نیکل و آهن تشکیل شده و مانند یک آهنربای بسیار بزرگ عمل می‌کند و قطب‌های شمال و جنوب دارد، قطب جنوب مغناطیسی زمین جایی نزدیک به قطب شمال جغرافیایی واقع شده و به همین ترتیب قطب شمال مغناطیسی زمین هم در نزدیکی قطب جنوب واقع شده است و اساس کار قطب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نماهای روی زمین هم به همین ترتیب است. این آهنربای بزرگ ناشی از جریان الکتریکی بزرگ اطراف هسته زمین ایجاد شده است و به وسیله آن این میدان مغناطیسی ایجاد شده است. آهن و نیکل مذاب موجود در هسته بیرونی زمین حرکت همرفتی دارند و به تبع این حرکت جریان الکتریکی ایجاد می‌شود که زمینه ایجاد این میدان مغناطیسی بزرگ است، به این فرآبند حرکت دیناموی زمین می‌گویند.

اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهد که محور میدان مغناطیسی زمین سالی حدود ۱۰ کیلومتر جابه‌جایی دارد، این اندازه‌گیری‌ها توسط بررسی سنگ‌های آتشفشانی و جریان لاوای آتشفشان‌ها صورت می‌گیرد، داده‌ها نشان می‌دهد که جهت میدان مغناطیسی زمین در حال تغییر بوده و گاهی اوقات برعکس می‌شود، اما این فرآیند هرگز به صورت لحظه‌ای و آنی اتفاق نمیفتاد، دانشمندان معتقدند که حدود ۴۲ هزار سال پیش این فرآیند در یک بازه زمانی طولانی مدت ۲۵۰ ساله اتفاق افتاده و طی آن در ایجاد اثر یخبندان، از بین رفتن گونه انسانی نئاندرتال‌ها و برخی پستانداران عظیم‌الجثه موثر بوده است. میدان مغناطیسی زمین مانند سپر دفاعی زمین در برابر پرتوهای خطرناک خورشیدی و کیهانی لحاظ می‌شود و چنین رویدادی می‌تواند زمین را از این بابت تحت تاثیر قرار دهد، همچنین در صورت شدت یافتن تغییرات میدان مغناطیسی زمین، سیستم‌های ماهواره‌ای و مخابراتی و شبکه برق زمین دچار اختلالاتی خواهد شد، اما لازم به ذکر است این تغییرات به صورت ناگهانی اتفاق نخواهد افتاد و با علم امروز بشر تا حد مطلوبی قابل پیش‌بینی است.‌

محمدرضا شفیع‌زاده در باشگاه فیزیک مرکز علوم و ستاره‌شناسی تهران به بررسی عوارض تغییر قطب‌های میدان مغناطیسی زمین و شایعات پیرامون آن خواهد پرداخت.

طراح پوتسر: فاطمه فلامرزی

مدل جهان الکتریکی در رویکرد وسیع میان رشته‌ای رشد یافته است .این مدل در دانشگاه‌ها تدریس نمی‌شود و بر پایه مشاهدات و تجربیات آزمایشگاهی بیش‌تر از نظریه‌های انتزاعی استوار می‌باشد و ارتباط بین رشته‌های مختلف را به رسمیت می‌شناسد. نتیجه‌ای که استنتاج می‌شود این است که نیاز حیاتی در درک جهان هستی کاملا به ماهیت اساسی الکتریکی اتم‌ها و اثر متقابل آن‌ها بستگی دارد. به طرز عجیبی این مورد در کیهان‌شناسی متعارفی که نیروی مغناطیسی ضعیف و نیروی بی‌نهایت ضعیف‌تر گرانش نقش بازی می‌کنند، در نظر گرفته نمی‌شود. این ساده‌سازی ممکن است برای فیزیک نظری مبتنی بر خاصیت الکتریکی خنثی مواد در آزمایشگاه‌های زمینی مناسب باشد و برای فضا، جایی که پلاسما غالب است، پاسخگو نیست.

پلاسما بعد از جامد،مایع و گاز،حالت چهارم ماده نامیده شده است. بیشتر مواد موجود در جهان در حالت پلاسما قرار دارند. پلاسما زمانی شکل میگیرد که در یک گاز، الکترون‌ها از اتم‌های میزبان خود خارج شده و اتم‌هایی با بار مثبت باقی گذارند. الکترون‌ها با بار منفی و یون های مثبت می‌توانند جداگانه و آزاد در اثر ولتاژ اعمالی و یا میدان مغناطیسی حرکت کنند. حرکت خالص آنها یک جریان الکتریکی را ایجاد می‌نماید. بنابراین یکی از خاصیت‌های مهم پلاسما این است که می‌تواند جریان الکتریکی را هدایت نماید و اینکار با تشکیل رشته‌هایی در امتداد میدان مغناطیسی میسر می‌شود. الگوهای رشته‌ای در همه جای جهان هستی حاضر هستند و یافت می‌شوند.
والاس تورنهیل
مترجم: شادی طهماسبی

Synopsis 2 – The Electric Universe
Translator: Shadi Tahmasebi

Synopsis: Preface
Translator: Bardia Ghobadi
Editor: Ghazaleh Tahmasebi

⚡️۲۵ اردی‌بهشت: چرا قانون جذب، اندیشه‌های کوانتومی مولانا، عرفان کوانتومی، طالع‌بینی، فرازمینی‌های فرابعدی و… صحت ندارند؟
مجری‌: عدنان آزاد و مصاحبه با محمدرضا شفیع‌زاده

⚡️۲۶ اردی‌بهشت: جایگاه کیهان‌شناسی جایگزین، مدل غیر استاندارد چیست؟ معرفی معروف‌ترین مدل‌های غیراستاندارد، آیا کیهان‌شناسی جایگزین شبه‌علم است؟
گفت و گوی دو جانبه محمدرضا شاه‌جهان و محمدرضا شفیع‌زاده

محل برگزاری: صفحه اینستاگرام گروه آذرخش پارسی
هرشب ساعت ۲۱

نور شهرها و شفق قطبی، هر دو پدیده‌هایی هم‌جنس در پلاسما اما با مقیاس‌های متفاوت هستند.

ما درک بسیار خوبی از سرچشمه‌ی نور شهرها داریم، حتی می‌دانیم که نور و منبع تامین‌کننده‌ برق آن لزوما در یک نقطه قرار ندارند. در واقع تعدادی مولد برق وجود دارند که به سدها، کوره‌‌های سوخت زغال‌سنگ و یا آسیاب‌های ‌بادی متصل هستند و برق تولید می‌کنند، سپس کابل‌های فشار قوی برق تولید شده را به سراسر کشور منتقل می‌کنند. برق هدایت شده بعد از تبدیل شدن به برق شهری در ایستگاه‌های برق[۱] به نقاط مختلف توزیع می‌شود و سپس میلیون‌ها کاربر تنها با فشردن یک کلید، آن را وارد مدار الکتریکی کرده و لامپ را روشن می‌کنند. اگر تا به حال زیر کابل‌های انتقال برق فشار قوی ایستاده باشید، صدای وزوز کردن جریان برق[۲] را شنیده‌اید، اما از فضا، شما فقط انتهای خط انتقال برق، یا همان نور شهرها را می‌توانید ببینید.

به‌طور مشابه، جریان برقی که موجب درخشیدن شفق‌های قطبی می‌شود در نقطه‌ای بسیار دورتر، روی خورشید، تولید شده و با استفاده از یک کابل نامرئی یا همان بادهای خورشیدی[۳] منتقل می‌شود. کاوش‌گرهای ساخت دست بشر در فضا، تجهیزاتی دارند که طوفان‌های خورشیدی را رصد کرده و چگالی پروتون‌ها را در هر سانتی‌متر مکعب اندازه‌گیری می‌کنند.

در مغناطیس‌سپهر[۴] زمین، کابل‌هایی به شکل رشته‌ یا صفحه‌هایی از جنس پلاسما، جریان‌ الکتریکی پدیدآورنده‌ی شفق‌ قطبی را حمل می‌کنند. این ساختارهای پلاسمایی که در آزمایشگاه‌ و فضا رفتار یکسانی دارند، انرژی را از پلاسمای مغناطیس‌سپهر (پلاسماکره)[۵] گرفته و به قطب‌ها انتقال می‌دهند تا قطب‌های مغناطیسی را روشن کنند.

نور شهرها و شفق‌های قطبی هر دو به وسیله‌ی مداری الکتریکی می‌درخشند. اگر مداری وجود نداشته باشد، نوری هم وجود نخواهد داشت. ما بر اساس تجربه می‌دانیم کدام قسمت‌ها را برای یافتن نقاط اتصال مدار تامین برق شهری جست‌وجو کنیم و می‌دانیم که با قطع شدن این مدار در هر نقطه از آن، نور شهر از دست خواهد رفت.  از طرفی بشر تنها برای چند دهه است که فناوری لازم برای مشاهده‌ی مدار الکتریکی شفق‌های قطبی را در اختیار دارد. ایاکنون می‌توان پرسید که چه مدت زمان لازم است تا تجربیات جدیدمان راهی در اختیارمان قرار دهد که بر اساس آن بتوانیم، همه‌ی مدارهای الکتریکی موجود در فضا را شناسایی کنیم؟

[۱] Substation

[۲] Buzz of Electricity

[۳] Solar wind

[۴] Magnetosphere

[۵] Plasmasphere

مترجم: بهاره مجرد

Translator: Bahareh Mojarrad

Complete the Circuit

آیا جریانات انتقالی و خطوط مرتعش میدان‌های مغناطیسی پدیده‌های پویای( دینامیک) رصد شده بر خورشید را می‌سازند؟

در مدل الکتریکی ستارگان، خورشید یک الکترود مثبت در یک مدار است، در حالی که الکترود منفی در جایی بسیار دورتر از مدار سیارات قرار دارد. این “کاتد مجازی” با نام هلیوپاز( Heliopause -لبه ی خارجی هلیوسفر) شناخته می‌شود.

همانطورکه مدل الکتریکی شرح می‌دهد، لکه‌های خورشیدی، زبانه‌ها، گرم شدن تاج، و همه‌ی فعالیت‌های خورشیدی دیگر به احتمال زیاد نتیجه‌ی نوسانات الکتریکی از کهکشان ماست. رشته‌های جریان بیرکلند، به آرامی از میان منظومه شمسی حرکت می‌کنند و مدار الکتریکی که به خورشید نیرو می‌دهد را پر از انرژی می‌کند. بار الکتریکی که به بیرون از خورشید جریان دارد، با بار مخالفی که به داخل خورشید در جریان است، تعادل دارد، گویا دگرگونیهای دمایی خورشید نشانگر قطبهای میدان مغناطیسی و یا شدت میدان اکتریکی آن است. اگر خورشید با بقیه‌ی کهکشان توسط “خطوط انتقال” جریان‌های بیرکلند در ارتباط باشد، پس با توجه به تفاسیر معمولی ویژگی‌های گیج کننده‌ای دارد که به احتمال زیاد نوسانات در جریانی که از مولد الکتریکی راه کهکشان می‌رسد را اثبات می‌کند.

رشته جریان‌های بیرکلد در خورشید

به گفته‎ مدل همجوشی در دمای بالای خورشید، هیدروژن توسط نیروی بسیار زیادی در هسته‌ی فوق چگال خود، خرد و به هلیوم تبدیل شده و مقدار بسیار زیادی انرژی آزاد می‌کند. تصور می‌شود دما در هسته به ۱۵ میلیون درجه سلسیوس وفشاری بالغ بر ۳۴۰ میلیارد اتمسفر برسد. مثالی متداول برای نشان دادن چنین فرایندی این است که فرض کنیم میلیون‌ها بمب هیدروژنی در مکانی محدود همزمان منفجر شوند، گفته می‌شود هر ثانیه ۷۰۰ میلیون تن هیدروژن به هلیوم تبدیل می‌شود.

سطح خورشید همان نورکره شناخته می‌شود. بالای این لایه‌ی سطحی، فام‌سپهر(کرونوسفر) قرار دارد، و بالای آن تاج خورشید است، که بخش عمده‌ی خورشیدی که می‌بینیم محسوب می‌شود. نورکره دمای میانگینی در حدود ۶۰۰۰ درجه سلسیوس دارد، در حالی که تاج خورشیدی می‌تواند دمایی تا ۲ میلیون درجه سلسیوس داشته باشد! این مسئله یکی از بزرگترین راز‌هاییست که تحقیقات زیادی را به خود اختصاص داده است. چگونه است که داغ‌ترین منطقه‌ی خورشید در ارتفاع ۴۰۰۰ کیلومتری شروع شده و تا میلیون‌های کیلومتر دورتر از سطح آن ادامه دارد، آن هم بدون هیچ افت دمایی؟

ایده‌های زیادی برای تشریح شیب تند افزایش دما پیشنهاد شده است. برخی از گروه‌های محققان به این نتیجه رسیدند که به دلیل “بازچینی خطوط میدان مغناطیسی” افزایش دما رخ می‌دهد، و به صورت “باز اتصالی مغناطیسی” شناخته می‌شود. هردو رصدخانه‌ی فضایی “سوهو” و “تریس” تغییرات کوچک و سریع مناطق مغناطیسی در سطح خورشید را شناسایی کردند.

پیشنهاد شده است که احتمالا این “بازاتصالی” در نوسان میدان‌ها همواره تاج خورشیدی را گرم می‌کند. مشکل این نظریه این است که هیچ کس تا به حال “بازاتصالی” خطوط میدان‌های مغناطیسی را رصد نکرده است. چانچه نظریه ی جهان الکتریکی و طرفدار این مدل پروفسور دونالد اسکات نیز بارها تأکید کرده است، “هیچ کسی هم رصد نخواهد کرد”.

یک توضیح بالقوه دیگر برای تابش حرارتی تاج خورشیدی این است که انتقال گرما در سطح خورشید خطوط میدان‌های مغناطیسی را به نوسان در می‌آورد. در حالی که خطوط میدان مغناطیسی بالا و پایین می‌روند، امواج همراه آن‌ها حرکت می‌کنند، سرانجام به سمت خارج به طرف تاج رفته، به جایی که (احتمالا) انرژی جنبشی کافی آن را گرم می‌کند.

تغییرات معکوس دمای خورشید در نظریه‌ی جهان الکتریکی توجیه می‌شود،چراکه با یک تخلیه الکتریکی در منطقه زد-پینچ رشته‌های جریان بیرکلند مطابقت دارد. خورشید یک قوس الکتریکی بسیار بزرگ است، نه یک توپ بزرگ از گاز هیدروژن. بنابراین، انرژی خورشید از بیرون به داخل متمرکز می‌شود، نه آن‌که از درون به خارج برود.

وال تورنهیل، از مدافعان جهان الکتریکی، نوشته است: “فام‌سپهر یک میدان الکتریکی قدرتمند دارد اما در مسیر منظومه شمسی صفر نمی‌شود. وقتی پروتون‌ها در شیب فام‌سپهری شتاب‌شان کم می‌شود “برخورد‌های کاتوره‌ای” روی می‌دهد که تاج خورشیدی را تا میلیون‌ها درجه گرم می‌کند. شیب کوچک و نسبتاً ثابت ولتاژ شتاب‌دار فراتر از تاج، مسئول شتاب گرفتن بادهای خورشیدی در فضای دور از خورشید است.”

مترجم: پرهام سعیدی

Turbulent Encounters

Translator: Parham Saeedi

متن پیش رو که توسط غزاله طهماسبی به فارسی برگردان شده است، متن ارسالی آقای لرنر به گروه ما مبنی بر انتقادات وی نسبت به دیدگاه مدل الکتریکی کیهان است که پروژه آذرخش در امریکا به عنوان مروج آن فعالیت می‌کند. طی یکی از بحث‌های پیش آمده در گروه کیهان‌شناسی آ ایشان تصمیم به ارسال این انتقاد به گروه آذرخش پارسی برای انتشار آن به زبان فارسی گرفتند و از آن‌جا که گروه آذرخش پارسی سعی بر موضع مستقل خود بر تحقیقات و معرفی مدل‌های آلترناتیو به زبان فارسی دارد، انتقاد لرنر را برای خوانندگان و علاقه مندان منتشر می‌کند، لازم به ذکر است مدل جهان الکتریک از جمله مدل‌های حاضر در گروه کیهان‌شناسی آ محسوب می‌شود، ولی مورد انتقاد تئوریسین‌های کیهان‌شناسی پلاسما منجمله اریک لرنر قرار دارد.

چندین نفر از ما پرسیده اند که رابطه مفهوم “جهان الکتریکی” از والاس تورنهیل و پروژه آذرخش از یک سو و مفهوم “کیهان شناسی پلاسما” از سوی دیگر چیست؟ این متن پاسخ کوتاه به این سوال است.

رویکرد جهان الکتریکی بسط کیهان شناسی پلاسما نیست. اول می خواهم تاکید کنم که اینها رویکردهای مختلفی هستند.

وب سایت های پروژه آذرخش به طور گسترده به کار فیزیک پلاسما و کسانی که در توسعه کیهان شناسی پلاسما فعالیت دارند استناد می کنند ، که کار خوبی است. این وب سایت ها بسیاری از مفاهیم اساسی را در فیزیک پلاسما و الکترومغناطیس توضیح می دهند. آنچه صحیح نیست این است که آنها به صراحت بیان می کنند ، که مفهوم جهان الکتریکی به سادگی ادامه یا بخشی از رویکرد کیهان شناسی پلاسما است. ولی اینطور نیست. دو دلیل عمده وجود دارد که چرا نه.

• رویکرد جهان الکتریکی پیش بینی کمی انجام نمی دهد. اما پیش بینی های کمی در مدل کیهان شناسی پلاسما زیاد است.

تفاوت روش شناختی زیادی بین رویکرد جهان الکتریکی و کیهان شناسی پلاسما وجود دارد.  طرفداران جهان الکتریک نظریه های خود را در برابر مشاهدات کمی آزمایش نمی کنند. آنها می گویند “خب، ریاضیات آن بعدا خواهد آمد.” بدون چنین آزمونهای کمی، نمی توانید به اعتبار نظریه خود اطمینان داشته باشید- آزمونهای کمی در برابر مشاهدات، قسمت قسمت بسیار مهمی از علم هستند. در مقابل، همه کسانی که کیهان شناسی پلاسما را ایجاد کرده اند – بیرکلند ، آلفون و من، در میان بسیاری دیگر، نظریه های خود را به شکل ریاضی تقلیل داده و آنها را در برابر مشاهدات آزمایش کردیم. درغیر این صورت این کار علمی محسوب نمی شود.  ناسازگاری جهان الکتریکی با ریاضیات همان نقطه تلنگر آرمان کاری کیهان شناسان بیگ بنگ با استفاده از ریاضیات است.

از نظر کیهان شناسان بیگ بنگ – حداقل افراطی‌ ترین آن ها – حقیقت فیزیک را می توان با زیباترین نظریه ریاضی به دست آورد و مقایسه پیش بینی کمی با مشاهده از اهمیت کمتری برخوردار است. اگر مشاهدات متناسب با نظریه نیست، یا مشاهدات اشتباه هستند یا اینکه نظریه باید کمی پیچیده تر شود – در هر حال این اصل موضوع هرگز رد نمی شود. هر دوی این روش ها نادرست هستند و این واقعیت مهم را نادیده می گیرند که سودمندی علم برای انسان این است که به ما امکان می دهد در مورد طبیعت بتوانیم پیش بینی دقیق داشته باشیم، که به نوبه خود به ما امکان می دهد تا یک تکنولوژی تولید کنیم که برای ضرورت بقای بشر کار می کند. ریاضیات زبان دقیقی است که به ما امکان می دهد آن پیش بینی ها را توصیف کنیم. عدم آزمایش پیش بینی های ریاضی در برابر مشاهده – درهرحال به این دلیل که ریاضیات یا مشاهدات را دور ریخته اید – منجر به داستان های سرگرم کننده می شود، و نتیجه علمی به همراه ندارد. رویکرد جهان الکتریکی نقش گرانش و انرژی همجوشی را در جهان نادیده می گیرد. در حالی که کیهان شناسی پلاسما چنین نمی کند. محتوای نظریه جهان الکتریکی نیز متفاوت است. رویکرد پلاسما به اخترفیزیک تشخیص می دهد که کیهان در اثر تعامل سه نیروی اساسی شکل گرفته است، که همه آنها را در اینجا روی زمین مطالعه می کنیم: جاذبه ، الکترومغناطیس و نیروهای هسته ای. از جمله خطاهای دیگر کیهان شناسی بیگ بنگ آن است که اساساً الکترومغناطیس را نادیده می گیرد. اما رویکرد جهان الکتریکی اساساً از جاذبه  و واکنش های هسته ای چشم پوشی می کند، از جمله واکنش های همجوشی که انرژی تمام ستاره ها را به عناون یک منبع بنیادی انرژی در جهان تأمین می کند. بطور قطعی ادعای این که همه پدیده های کیهانی کاملاً الکتریکی هستند – از جمله ستاره ها و منبع انرژی آنها – رویکرد جهان الکتریک همان خطای مشابه بیگ بنگ را ایجاد می کند. از آنجا که آنها از آزمایش کمی این تئوریهای “الکتریکی خالص” امتناع می ورزند، به هیچ وجه نمی توانند اعتبار آنها را تأیید کنند.

اریک لرنر

مترجم: غزاله طهماسبی

Translator: Ghazaleh Tahmasebi

نظریه “مدل استاندارد” بهترین تئوری موجود برای توضیح ساز و کار جهان پیرامون ما در ابعاد فوق العاده ریز است.

اما از مدتی پیش معلوم بوده که مدل استاندارد فقط منزلگاهی در راه رسیدن به درک کاملتری از کیهان است. سرنخ هایی از رفتار غیرمنتظره یک ذره زیراتمی به نام کوراک بی (همچنین موسوم به کوارک زیبایی) می تواند ترک هایی را در شالوده این نظریه که چند دهه از عمر آن می گذرد آشکار کند.

این یافته ها محصول داده هایی است که محققان در “برخورددهنده بزرگ هادرون” (ال اچ سی) جمع آوری کرده اند. این یک دستگاه عظیم در یک تونل مدور زیرزمینی به طول ۲۷ کیلومتر در مرز فرانسه و سوئیس است. این دستگاه اشعه هایی از ذرات فوتون را برای مطالعه حد و مرزهای فیزیک به هم می کوبد.رفتار اسرارآمیز کوارک بی ممکن است محصول یک ذره زیراتمی هنوز کشف نشده باشد.

اما فیزیکدان ها تاکید می کنند که تایید این نتایج نیازمند تحلیل ها و داده های بیشتر است.

دکتر مایتِش پَتِل، از کالج امپریال لندن، به بی بی سی گفت: “وقتی برای اولین بار نتایج را دیدیم از هیجان می لرزیدیم. قلبمان تندتر می زد.”

“هنوز زود است که بخواهیم بگوییم این نتایج واقعا انحرافی از مدل استاندارد است، اما تبعات بالقوه آن چنان است که من طی ۲۰ سال کار در این رشته چیزی به هیجان انگیزی آن ندیده ام. برای رسیدن به این نقطه راه درازی را رفته ایم.”

ذراتی حتی ریزتر از اتم وجود دارد که مصالح ساختمانی جهان به حساب می آیند. بعضی از این ذرات زیراتمی (sub-atomic) از اجزای حتی کوچکتری تشکیل شده اند، اما سایر ذرات را نمی توان به چیز دیگری تقسیم کرد. این ذرات غیرقابل تقسیم به اصطلاح ذرات بنیادی نام دارند.

مدل استاندارد کلیه ذرات بنیادی تشکیل دهنده جهان و نیروهایی که با آنها کنش دارند را توضیح می دهد.

اما این نظریه توضیحی برای بعضی از بزرگترین اسرار فیزیک مدرن ندارد، مانند ماده تاریک یا ماهیت گرانش. فیزیکدان ها می دانند که این مدل را باید در نهایت با مدل کاملتری جایگزین کنند.

برخورددهنده بزرگ هادرون برای شناسایی ابعادی فراتر از مدل استاندارد ساخته شد. بنابراین اگر این نتایج تایید شود کشف مهمی خواهد بود.

کوبنده بزرگ هادرون ذرات “کوارک بی” که معمولا در طبیعت یافت نمی شوند را تولید می کند. ذرات زیراتمی در فرآیندی موسوم به واپاشی تبدیل به چندین ذره دیگر با جرم کمتر می شوند.

براساس مدل استاندارد، کوارک های بی باید به شمار مساوی الکترون و میوئان (یا میون) تبدیل شوند. در عوض این فرآیند بیشتر الکترون تولید می کند تا میوئان.

یک توضیح احتمالی این است که یک ذره تاکنون کشف نشده به نام لِپتوکوارک در فرآیند واپاشی نقش دارد و تولید الکترون ها را راحت می کند.

دکتر پائولا آلوارز کارتله از دانشگاه کمبریج یکی از دانشمندان ممتاز در این مطالعه بود. خانم کارتله گفت: “این نتیجه گوشه ای از وجود یک ذره یا نیروی تازه بنیادی که به شکلی متفاوت با این ذرات تعامل دارد را نشانمان می دهد.”

“هر چه داده های بیشتری به دست آورده ایم، این نتیجه قوی تر شده است. این مهم ترین نتیجه از یک رشته نتایج آزمایش با ال اچ سی به روی ذرات کوارک بی در یک دهه گذشته است که همگی با هم جور در می آیند و ممکن است به توضیح مشترکی منجر شوند.”

“نتایج تغییری نکرده، بلکه از عدم قطعیت آنها کاسته شده است، که توانایی ما برای تشخیص تفاوت های احتمالی با مدل استاندارد را افزایش داده است.”

پروفسور کریس پارکس از دانشگاه منچستر سرپرست تیم محققان گفت هنوز نباید از این نتایج بیش از حد هیجان زده شد.

“ممکن است در مسیر رسیدن به عصر تازه ای از علم فیزیک قرار داشته باشیم، اما اگر چنین است هنوز نسبتا در اوایل راه هستیم. ما قبلا هم شاهد ظهور و افول نتایجی شبیه این در گذشته بوده ایم، برای همین باید محتاط باشیم.”

دکتر کنستانتینوس پتریدیس از دانشگاه بریستول اما می گوید اگر این نتایج با آزمایش های بعدی – که قرار است اوایل سال آینده از سر گرفته شود – تایید شود می تواند یکی از بزرگترین کشفیات علم فیزیک در دوران اخیر باشد.

“کشف یک نیروی تازه در طبیعت منزل و مقصود فیزیک ذرات است. درک کنونی ما از اجزای تشکیل دهنده جهان خیلی ناقص است – نمی دانیم که ۹۵ درصد کیهان از چه چیزی تشکیل شده یا چرا چنین عدم توازن بزرگی میان ماده و ضدماده وجود دارد.”

نتایج در نشریه “فیزیک نیچر” چاپ شده است.

متن فارسی برگرفته از کانال فیزیک، پلاسما، لیزر